Hard
Ilang oras na lang at New Year na. Huling text namin ni Sylver noong araw ng pasko. Hindi na 'yon nasundan pa. Pero araw araw ko naman siyang binabati. Araw araw akong nag go-good Morning. Araw araw akong nagkukwento sa kanya. Araw araw akong nagsesend sa kanya ng mga pinaggagawa ko dito sa bahay. Para ko na siyang diary ko. Kahit alam ko namang wala akong matatanggap na reply ay nagbabakasakali parin ako. At sana, nabasa niya ang lahat ng 'yon.
Hindi siya kailanman nawala sa utak ko. Iniimagine ko ang blangko niyang ekspresyon at nagkukulong lang sa kwarto niya. Yung mga pinsan niya sanay na ganyan siya. Wala silang napapansin pero alam ko napapansin iyon ni Jiro at ng kapatid niya. Hindi na siya tumatambay sa Restaurant. Yan yung nabalitaan ko kay Jiro eh.
Bumuo ul
