Kabanata 15 | Unfair
1043 Words
Nilinis ko pa muna ang mga kalat nila sa maliit na sala bago ako nagpasyang magpahinga. Pahiga na ako nang narinig ko ang pagbukas ng pintuan ng kwarto kaya napalingon ako doon. Nakita kong nagmamadali palabas ang babae.
“Hey, Ria!” habol ni Zoren.
“f**k YOU! I AM NOT RIA!” galit na sigaw ng babae nang lingunin nito si Zoren. Napatayo agad ako.
Mukhang sa harapan ko pa sila mag aaway. Naku naman!
“Uh... Lea?” alanganin ang mukhang tugon ni Zoren sa babae.
"s**t! IT'S MIA! MIA, OKAY? ITS MIA! NOT RIA, LEA OR ELISA! MY NAME IS MIA!" nagpupuyos pa sa galit na muling sigaw ni Mia.
"How could you forget and moan different names while reaching your f*****g climax?" kuda niya nito habang padabog na naglalakad.
"HEY, MIA! HINDI PA TAYO TAPOS!" sigaw pa ni Zoren pero hindi nakinig ang babae at nagtuloy-tuloy na sa paglalakad palabas ng suite.
"Ugh!" Zoren groaned. Iritadong niyang nagulo ang kanyang buhok.
Napalunok ako habang walang pakundangang pinagmasdan siyang walang kahit ni isang saplot. Walang hiya-hiya kong tinitigan ang p*********i niyang tayong-tayo at tila nagmamalaki pa sa aking mga mata.
Hindi ko akalaing ganoon pala 'yon kahaba at kalaki. Siguro ay napakasakit no'n kapag ipinasok.
"Hey, maid!" tawag niya sa akin. Agad akong nag iwas ng tingin. Tila ngayon lang nabalik sa katinuan.
"P-po?" tugon ko nang hindi tumitingin sa kanya.
"Gusto mo ikaw na magtuloy?"
Kumunot ang noo ko. Anong ako na ang magtutuloy?
“Ng ano po?”
“Umalis si Mia nang hindi tinatapos ang ginagawa. So I want you to continue and finish what she's supposed to be done.”
“Sorry?” sarkastiko kong saad.
“Oh! Come on! As-if you weren't shamelessly stared on my length just now. I know you want this too, Melissa.”
Kumunot ang noo ko at nagbalik ng tingin sa kanya. Nakita kong naglakad siya patungo sa akin at tuluyang ibinalandara ang hubad niyang katawan.
“Ano ba, Zoren! Magbihis ka nga!”
“What? Ganito na ako kahit pa noong wala ka pa. And now that you're here... I don't think ako ang kailangan na mag adjust,” natatawang sabi niya, as if naaaliw pa sa akin.
Lumamlam ang mga mata ko habang nakatingin sa kanya. Hindi dahil sa ibang dahilan kung 'di dahil sa inis at pagkairita ko sa kanya at nauubusan na ako ng pasensya.
“Come on, Mel. I know you like me too.”
Napataas ang dalawa kong kilay. Ilang sandali lang ay unti-unti akong natawa ng sarkastiko. Saan niya naman nakuha ang impormasyong 'yan? At bakit siya lang ang nakakaalam?
Napailing-iling ako bago tinungo ang kwarto. Kumuha ako ng puting tuwalya sa cabinet at agad na bumalik sa sala kung nasaan si Zoren. Iniabot ko 'yon agad sa kanya.
“Oh!”
Pero imbis na tanggapin ay pinagtaasan niya lang ako ng kilay.
“Tss...” Wala na akong nagawa pa kung 'di ang iyakap sa kanya ang tuwalya upang matabunan ang kahit man lang pang ibabang parte ng kanyang katawan.
Nadi-distract ako sa kahabaan niya.
“Sabi ko nga ako na ang gagawa. Ako na ang mag a-adjust para sa 'yo. Nakakahiya naman kasi kung ikaw pa 'di ba?” sarkastiko kong sabi.
Humagikhik lamang siya at mukha ngang aliw na aliw sa akin. Habang ako'y iritang-irita na sa kanya. Konting-konti na lang at makakatikim na siya sa akin—No! Sa sapak ko!
Napapailing-iling ako habang pinagmamasdan siyang tawang-tawa.
“Bakit pagiging fuckboy ang pinili mong landas? Hindi ka naman bagay d'yan. Iyong pagiging fuckboy ay para lang 'yon sa mga lalaking may maipagmamalaki. You don't fit to be a fuckboy when you have lesser size.”
Kita ko kung paanong unti-unting naglaho ang tawa sa kanyang labi. Satisfied of what I saw, I smirked. Saka ko siya tinalikuran at tinungo ko ang sofa. Nahiga ako't agad na nagtalukbong ng kumot.
“W-wait... Are you saying na maliit 'yong akin?” Bakas sa kanyang boses na hindi siya makapaniwala sa mga sinabi ko.
Nakagat ko ang pang ibaba kong labi. Pinipigilan kong matawa dahil matapos ang ilang sandali ay ngayon lang siya nakapag-react sa mga sinabi ko.
“Seryoso ka ba sa mga sinasabi mo, Melissa? Natitigan mo bang mabuti? Everyone says I'm long. Are you saying na nagsisinungaling sila sa akin?”
“Kung magf-fuckboy ka dapat 12 inches ka. Hindi 'yang hindi lang yata aabot sa 7 'yang sa 'yo.”
Ngumuso agad ako.
“f**k! ARE YOU BLIND?” sigaw niyang nagpapitlag sa akin. Pero nanatili ako sa ilalim ng kumot.
Mukhang nainis ko yata siya.
“Wait. I'll go get some measuring tape. I'll prove to you na mahaba itong alaga ko. Just wait and see, Melissa Loyola.”
Narinig ko ang mga yapak niyang paalis na kaya unti-unti kong inalis ang kumot. Nakita ko siyang patungo sa kwarto.
“I can't believe this is happening,” bulong-bulong niya pa.
Ilang sandali lang ay nakita ko siyang palabas ng kwarto. May bitbit na measuring tape at hubo't-hubad na ulit. Wala na 'yong puting tuwalya na iniyakap ko sa kanya kanina.
Nagtago ulit ako sa ilalim ng kumot.
“Look, it's 10. No, it's 10.5. It might not be 12 but I'm sure this one will have you the best blast you'll ever had. Huwag mong minamaliit 'to, Mel dahil kaya ka nitong lumpuhin sa isang ulos lang,” seryoso at walang bahid na biro ang kanyang boses nang sabihin niya.
Napapikit ako ng mariin. Mukhang mali yata ang magbiro sa lasing.
“Hey! Are you sleeping? Don't you wanna see it?” aniya at niyugyog pa ako.
Kinabahan agad ako na baka alisin niya ang kumot at baka nga lumpuhin ako. Kaya ang ginawa ko'y nagtulog-tulugan ako't humilik ng malakas.
“Tulog ka na ba talaga?”
Napabuntonghininga siya.
Makalipas ang ilang sandali ng pananahimik ay akala ko umalis na siya. Sisilip na sana ako nang narinig ko siyang nagsalita ulit.
“I've waited for so long. Kaytagal kitang hinintay. And you're being unfair. Hindi mo na ako matandaan. It's a pity that I only remember you, Melissa. Nakalimutan mo ako at ang mga pangako mo sa akin. I don't know what happened pero napaka-unfair mo.”
- Writer
