3
1854 Words
His pov
Bumalik ako noon sa hotel para makuha ang information niya, mabuti nalang at di na nagtanong pa ang babae.
Raelix Cate Carpi ang pangalan niya. Pinahanap ko ito sa hinired kong tao. Hanggang sa nalaman kong nag aapply ito sa Prague. Humingi ako ng tulong kay Mama... na kahit anong mangyari kunin niya si Raelix para maging nanny ko sa Prague. Nagpalipat ako ng Airlines para sa kanya.
Nagpanggap ako na englishero para hindi kilala boses ko.
Gabi gabi ko siyang sinisilip at parati ko itong binubuhat papunta sa kanyang kama.
Natatawa nalang ako kapag nagagalit siya lalo na kapag may pasa at sugat ako sa mukha. Eto yung namiss ko sa kanya kahit saglit lang kami nagkasama. She's so caring... and fragile woman.
Hindi ko namalayan na nahuhulog na ako sa kanya.
Hindi man niya ako nakilala... sapat na saakin na makasama siyang muli.
Natuwa ako ng makita ang kwintas ko sa kanya. Hindi pala niya tinago....
Cate ang gusto kong itawag sa kanya para ako lang tatawag sa kanya ng ganun.
Sana nga ako lang...
Pero may takot pa din ako para sa kanya. Kahit na wala na ako sa agent.... hinahunting pa din nila ako.
Lalo na't muntik na akong pumalya noon sa Baguio.
Kaya kahit anong mangyari ay proprotektahan ko siya.
Pagdating ko ng madaling araw.
" Cate,... Cate..." tawag ko mga bandang alas tres ng umaga.
Kinatok ko siya sa kwarto. Ngunit hindi ito sumasagot.
Binuksan ko at tulog na naman. Napangiti ako...ayon sa na balitaan ko, sideline niya ang pagiging writer sa isang platform na sikat.
" you're so fragile Cate....." hinawi ko ang buhok niya na nakaharang sa mukha niya.
Binuhat ko ito para ipahiga sa kanyang kama. Kinumutan ko ito at hinawakan ang mukha niya.
" You make me crazy everyday Cate.... your damn so innocent...." bulong ko sa kanya.
Hinalikan ko ang noo nito tsaka ako lumabas.
Tumawag saakin ang secretary ko. Si Lucian, siya ang pansamantala nag aasikaso sa iniwan ni Papa sa Company.
" Lucian, anong balita sa Pinas?,,, hinahanap pa ba ako? "
Lucian : Yes boss, kahit nahihirapan na silang alamin kung sino ka.... isang pulis ang nagpupursige na hanapin ka. Nalaman niyang nakausap mo si Miss Carpi.
Napakuyom ako ng kamao sa nalaman ko. Sabi ko naman gagawin ko lahat wag lang siyang madamay dito.
" umuwi ka na...may aasikasuhin tayo dito"
Lucian: boss, kumusta si Miss Carpi?
" she's fine with me... hindi ako papayag na pati siya ay madamay sa gulo ko."
Lucian: Mag ingat nalang tayo boss, malaki ang kalaban natin. Baka madali tayo.
" Ok,.. Bye"
Napaisip ako bakit hinahanap pa nila ako gayong may ibang umako sa ginawa ko?
Kinabukasan ay nakita na naman niya ang pasa at sugat ko... grabe na naman galit niya na ikinatuwa ko.
Kahit anong mangyari uuwi ako kahit may mga taong humaharang para pahirapan ako. Basta babalikan ko siya kung saan ko siya iniwan.
Naglalaba siya sa bandang tanghali. Nagpadeliver nalang ako ng pagkain namin kaya nagulat ito.
" puro mga cholesterol kinakain mo... kaya maaga kang mamamatay..." sabi niya.
Natatawa nalang ako dahil akala niya hindi ko naiintindihan.
" Cate,.. I need your help."
" ano na naman...?.... what?" biglang ganun hahaha
" you think I need girlfriend? "
" you don't need... because girlfriend is not a toy. "
Hahaha I never saw this when we're in Baguio.
But she's the type a girl she's not looking straight to your face. Is that a behaviour?
" Cate, can you look me in the eyes? "
Ngunit ayaw niya.
" come on Cate... just a glimpse, I what to see your answer why?"
Binitawan niya ang hanger na hawak niya.
Tinignan niya nga ako... she got this lovely pair of eyes.
" don't get a girlfriend because you needed..just wait for the right woman who shares the same feelings as you, not just you need a girlfriend because you just wanted too? That's not fair, you will hurt her feelings... nor you'll get hurt."
" how could I find?"
" You don't need to find.... if Love can wait......then the fate will give you what you wanted. "
" did you find your soul mate Cate? "
" saakin na naman napunta.... Tsk..... I don't need to find... bahala na si Batman."
" You want batman? Hahaha"
" wag ka nga istorbo..." sabay irap niya saakin.
" Cate, you want pasta?"
" Anything...."
Napag, isipan kong ako nalang magluluto ng dinner namin dalawa.
Pinakitaan ko siya ng Pasta ala Koen hahaha namangha kaya nagyabang pa ako ng lagyan ko ng rum at nagliyab ang palayok.
Pinatikim ko sa kanya ang pastang niluto ko.
" Ok, be my first?!" alok ko sa kanya.
" kapag bumula bibig ko kasalanan mo..."
" stop talking in alien Cate..." kunyare ko.
Nagsubo siya ng kaunti.
" hmmmm.... so delicious Koen.. perfect taste" comment niya.
Sinabayan ko na din itong kumain. Biglang nag ring ang phone ko. Agad kong nakita ng nakalagay na pangalan.
XXX
Tumayo ako at pumasok sa kwarto
" What do you want Deigo?"
Diego : I heard you got a nanny from Philippines....
" don't involve her Diego.. I'll gonna kill you..."
Diego : you know the consequences of what you did in your last mission. If ever they know about the agency..... That girl will surely drag to this .
" I'm already done Diego...I finished the mission.."
Diego: But you almost got caught...
" bullshit!. I'm warning you Diego, lay your hands on her...and I'll give you your future in hell!"
Tsaka ko pinatay. Napahilamos ako ng mukha sa sinabi niya.
How did they know? kaya nga ko nga siya kinuha dito para hindi siya mahanap.... and no one knows bout her.
Paglabas ko naghuhugas siya. Tinignan niya ako na parang nag aalala. Damn, mas lalo akong nababaliw sa kanya.
" Cate, I'm going out for a while, don't go out.... is that clear?" utos ko sa kanya. Pupunta ako sa office ni papa.
" Ok..."
Kinuha ko ang susi ng sasakyan at lumabas na.
Office :
Nakita ko secretary ni Papa. Si Papa ang pure Filipino, may bago siyang asawa pero wala silang anak.
" Good morning Lydia,..."
Napatayo naman ito at binati ko.
" Sir Kevin have a meeting, do you need anything from him?"
" Nothing Lydia, I just drop by to get some important to my office."
" Sir Koen, Your father is asking if you will accept his help bout hehehe alam niyo na daw po - - -"
" No Lydia, tell him that I got it ako ng bahala... ...and one more thing, if Astrid came here, tell her na wag na niya akong puntahan sa condo. "
" She went here yesterday , she talk to your father. "
" Ano daw sinabi ni Papa sa kanya? "
" Hindi ko narinig Sir Koen eh, but I saw her crying.... "
" tsk.... sige na.. I have to go.. "
Dumeretso ako sa office at kinuha ang kailangan ko.
Pagbaba ko ng Company, sinalubong ako ni Lucian.
" Boss, nasa Paris na sila. Ano pong hakbang ang gagawin natin? "
" standby muna Lucian. Kailangan kong ipakita sa kanila na hindi sila ang kinakatakutan ko"
" Nagpabantay na din ako sa ibang tauhan natin boss sa paligid ng Condo niyo."
" Ok good Lucian. Let's go, ipapakilala kita sa kanya.."
Dumaan muna kami sa isang restaurant para mag take out.
Pagpasok ko ng condo, isang note ang iniwan niya.
" s**t, lumabas siya.! "
" Bakit boss? " Lucian
" Lumabas siya... hindi niya alam pasikot sikot dito, wala siyang sense of direction.... tara hanapin natin."
" tawagan muna siya Boss..."
Dinial ko number niya ngunit hindi niya ito sinasagot.
" tara.... "
Naghanap kami sa malapit sa condo, maggagabi na kaya mas lalo kaming mahihirapan kapag. Naghiwalay kami ni Lucian para mas mabilis. Kilala ni Lucian si Cate dahil siya ang nag ayos ng visa at medical niya sa Pilipinas.
Saan naman kaya siya nagsusuot, kung makalabas siya akala niya nasa isang Purok lang siya.
Napadaan ako sa garden park at doon ko siya nakita. Nakaupo at may hawak hawak na aso.
? Aso ang kasama niya?
" Cate!," tawag ko sa kanya
Lumingon ito.
" koen!," kaway niya saakin.
Nang makalapit ako kandong niya ang isang shitzu na aso.
" Did I tell you - - - "
" she's hurt... " malungkot niyang sabi.
Naiiyak na ito habang kandong ang aso.
" hey, what happen? "
" I saw this dog stock in gutter, I help him but he's bleeding and I don't know how to go back home to treat him"
Hinawakan ko siya at pinahid ang luha niya. Tsk!, Lahat nalang inaalagaan mo... lahat nalang ginagamot mo.
" come on, let's treat his wound... let's to home now.."
Tumayo ito at hawak hawak ang aso.
" Maybe his parents are looking for him... he's lost baby dog..."
" don't worry we will return him to his family."
Nakasalubong namin si Lucian.
" By the way Cate, this is Lucian may secretary and also a friend of mine...."
" hello po" bati niya. Natawa pa ako dahil suminghot pa bago siya bumati.
" Nice meeting you Miss Cate..." Lucian
" call her Raelix...I'm the only one who call her second name."
" sorry boss.... Miss Raelix...." pagtatama niya
" don't worry Miss Raelix, I'll take care of that dog."
" ako nalang..." nilayo niya ito mula sa pagkuha sana ni Lucian. Pumasok ito sa kanyang kwarto at doon niya ginamot ang aso.
" Maybe she miss her dog... " sambit ni Lucian.
May aso daw ito na naiwan. At hands on ito sa alaga niya. Muntik na nga daw hindi matuloy si Cate dito sa Prague dahil sa aso niya.
" Get some medicine for the dog Lucian....we will have a dinne later"
" Ok, maybe I'll get some food, go and check on her." Lucian
Paglabas ni Lucian kumatok ako sa kwarto niya.,sa pang tatlong katok ko pinihit ko doorknob at binuksan ito. Nakahiga ang aso sa kanyang kama at ginagamot ang sugat nito.
" Cate, how is he? " lumapit ako sa kanya.
" he's fine...but I don't have an ointment for his wound."
" Lucian buy some medicine for the puppy. Hey, relax his fine.... don't cry." naluluha na naman kasi ito.
Pagkalagay niya sa benda ng aso ay hinimas himas niya ang katawan nito para bang pinapatulog niya ang aso.
" Cate, next time don't do that again. You scared me. I thought I lost you.. "
Napaangat naman siya ng tingin saakin at narealize ko kaagad ang sinabi ko.
" I m-mean.... Y-you...." hindi ko na masabi sabi dahil nakatitig lang siya saakin.
" hala!, hindi pa pala ako nalaluto.. " maging ako ay nagulat sa pagtayo niya kaya pati ang aso napabangon din.
" baby... Sleep ka muna... papakainin ko lang itong alaga ko, kung ano ano na kasi sinasabi... nagugutom na ata. Wait lang ha.."
Bigla niya kaming iniwan.
Halos magkatinginan kami ng aso sa gulat.
- Writer
