KABANATA 19
1394 Words
“Hi guess what?” Masayang sambit ni Annaya.
“Were going back sa Baguio.” Sambit niya kaya napa face palm nalang talaga ako.
“Pwede bang mag pass.” Biro ko.
“Pwede naman basta wala ka nga lang trabaho.” Taas kilay na sambit ni Ryen kaya napa kamot nalang ako sa aking ulo.
“Sabi nga ko eto na mag gagayak na oara ready na.” Mabilis kong sambit at agad na kumilos.
“Pasabay sana ulit hano?” Pag paparinig ko kila Ryen.
“Kay Annaya ka raw sasama.” Natatawa niyang sambit habang si Annaya ay tumatango.
“Ayos buhay, pinag papasa pasahan nalang talaga.” Reklamo ko.
“Parang labag sa loob, gusto mob a ng solo?” Tumatawang sambit ni Annaya kaya napa irap ako.
“Ang sasama talaga ng ugali ng mga kaibigan ko na ito.” Sambit ko habang napapailing na nakanguso.
“Anong oras ba aalis?” Tanong ko.
“Gabi ulit, mag sponty ride tayo. Road trip nalang ulit para hindi boring.” Sambit ni Annaya.
“Gusto mo lang ng may stop over e.” Biro ni Ryen.
“Well?” Natatawang sambit ni Annaya.
“Sa bahay niyo nalang tayo ulit Saraiah, wala namang tao dun e.” Sambit ni Annaya.
“As usual, may magagawa ba ako?” Biro ko.
“Syempre wala, wala kang choice.” Nakangiting sambit ni Ryen.
Sa dinami rami kasi ng projects na mapupunta sa amin, bakit sa Baguio pa talaga.
“Hindi na ako mag iimpake, sa bahay ko lang din naman pala.” Nakanguso kong sambit at tinigil na ang Gawain.
“What if mag solo ride ako?” Sambit ko sa dalawang kaibigan ko.
“Tapos yung Pagani Utopia gagamitin ko.” Excited kong sambit.
Gusto kong subukan mag solo ride gamit yon papunta sa Baguio.
“Ay tumigil ka at gabi tayo aalis, bukod sa delikado ay balasúbas ka kung mag drive. Daig mo pa nag mamadali at car racer.” Taas kilay na sambit ni Ryen.
“But that’s how Pagani Utopia works.” Depensa ko sakanila kahit kung tutuusin ay pwede namang hindi ako búmomb.
“Ay tumigil ka Saraiah, sasabay ka samin.” Awat naman ni Annaya kaya tumawa ako.
“Oo na, biro lang naman.” Tumatawa kong sambit.
Alam ko namang hindi nila ako hahayaan dahil last time na sumakay sila sa Pagani ko halos tawagin na nila lahat ng santo maka alis lang doon.
“Bakit kasama boys?” Tanong ko.
“Partnership. Kasama sila sa company mo hindi ba miss maem?” Natatawang sambit ni Annaya.
“Hay, bakit ba ako pumirma sakanila.” Biro ko na mas ikinatawa nila.
Dumating ang gabi at tapos na kami mag hapunan, maya maya lang ay aalis na rin kami. Hinihintay nalang sila Noah na dumating.
“Tara n.” Pag aaya sa akin ni Annaya kaya tumango naman ako at sumunod na.
Habang nasa byahe ay nag dadaldalan at nag iingay lang kami ni Annaya, halos wala na nga kaming pake kay Noah na nag dadrive.
“Unang punta ditto, anak ako nila Ryen., ngayon anak niyo naman.” Napapailing kong sambit.
“Mhm, tapos next na punta natin ditto nasa ibang sasakyan ka na.” Nakangising sambit ni Noah kaya napa irap ako.
“Pasa pasahan nalang talaga ko oh.” Biro ko at kunwaring nasasaktan kaya napatawa silang dalawa.
Hindi nag tagal ay nag stop over kami, and I am hungry.
“Tara kain Annaya oy, nagugutom ako.” Bulong k okay Annaya habang naka pila kami sa may CR ng isang gasoline station.
“Ano ba gusto mo?” Tanong niya.
“Hindi ko pa alam, after natin ditto hanap tayo pag kain. Pang tanggal antok na rin.” Sambit ko at tumango naman siya kaya napangiti ako.
Sakses ang pagiging anak ko.
Nang makarating kami sa may store ay agad akong nag hanap ng pagkain.
“Chichirya??” Tanong ni Ryen.
“Mhm, wala akong gusto sa tinapay. Walang crossini or something chocolate e.” Mahina kong sambit dahil nilibot ko na kanina ang mga shelves.
“Sige na nga.” Walang nagawa si Ryen at Annaya dahil alam naman nilang hindi ako kumakain ng tinapay kung hindi ito chocolate.
I bought some junk foods and syempre hindi mawawala ang favorite ko sa lahat na Coke.
“Ayan tayo, lagot nanaman ako kay Ryen.” Reklamo ni Annaya matapos marealize kung ano ang binili ko. Hindi na kasi inabutan ni Ryen pagbabayad naming dahil tinawag siya ni Davian.
“Hindi ka pagagalitan kung hindi tayo mag sasabi.” Suhol ko naman dahil pati sa akin ay magagalit yon.
“Sarap talaga ng bawal hano Saraiah?” Nakangising sambit ni Noah na nakikinig sa amin.
“Matic yan.” Biro ko dahilan para mapatawa silang dalawa.
Masarap naman talaga ang bawal, masakit lang sa dulo pero sa huli pa yon.
Habang nasa byahe ay kumakain lang kaming tatlo at nag papatugtog.
“YOU BELONG WITH ME.” Sabay naming sambit ni Annaya kaya napangiti ako.
One thing about me, Annaya and Ryen is mahilig kami sa kanta ni Taylor Swift. We are born to be a Swfties.
“Ngayon nalang ulit ako nakarinig ng songs niya na ramdom play lang.” Excited kong sambit.
“Fearless era, kamiss.” Sambit ni Annaya.
The overall sound of the song is upbeat, catchy, and filled with emotion. It’s a mix of country-style storytelling and pop-rock energy. The guitar strumming is light but energetic, and the drums give it that marching, hopeful feel. Hindi siya mabigat sa pandinig, pero punong-puno ng feelings. The song sounds young and full of longing, the kind na bagay sa road trip habang nakasandal sa bintana, imagining your love story differently.
Which exactly what we are doing right now.
The lyrics are everything. The theme is about unrequited love yung tipo na ikaw yung nasa sidelines, hoping that the person you love sees you for who you are. Sobrang relatable para sa mga tahimik lang magmahal, 'yung tipong ikaw yung best friend niya pero may iba siyang gusto. Lines like “If you could see that I’m the one who understands you” hit differently. It tells a whole story about a girl who's just waiting to be chosen, pero hindi niya masabi directly. The lyrics are simple, pero ramdam mo agad. Tayong lahat naging “you belong with me” girl once, diba?
“Highschool vibes, the memories are crazy.” Sambit ni Annaya habang ako ay sumasabay sa kanta. Ganap na ganap at todo bigay.
If you look deeper, the song actually reflects something bigger and that is self-value. Akala mo it's just about a boy, pero sa totoo lang, it’s about recognizing your own worth kahit hindi ka napili. It’s about being the quiet girl who has so much love to give, pero laging second choice. And that hurts. Pero sa kanta, hindi siya naging bitter. She just told the truth. And sometimes, that’s all you can do.
“Damang dama, hindi ka relate diyan uy.” Biro ni Annaya sa akin.
“Hindi ba pwedeng ninanamnam lang talaga?” Tumatawa kong sambit.
Kapag talaga si inang Taylor ang kumakanta para ba akong nag tatransform at nagiging buhay ang diwa. That’s how her songs speaks to me, to us.
“Wag ka, kahit sino naman relate ditto uy.” Sambit ko.
“Pero hindi ikaw.” Taas kilay na sambit ni Annaya kaya napanguso ako.
It's simple, but it says everything we used to feel when we were younger and sometimes even now. We still listen to it kapag gusto natin mag-nostalgia or ma-feel ulit yung pakiramdam ng “almost love.” It’s the kind of song we’d play while walking home, pretending were in a movie. We would recommend it to anyone who’s ever been the BEST FRIEND, the quiet admirer, or the one who stayed. This isn’t just a song it’s a hug. It’s a diary entry turned into melody.
“Relate siya diyan. Best friend.” Tumatawang sambit ni Noah.
“Luh foul, pag ako nag cry.” Biro ko na ikinalakas ng tawa ni Annaya.
“Grabeng tawa yan, may laman talaga. Halatang natuwa.” Reklamo ko sakanya.
“Na forgot ko kasi, best friend nga pala.” Biro niya kaya napairap ako.
- Writer
