LALE
Yaşadığım bütün bu şeyler resmen üstüme geliyordu. Annem ve Turan arasında kalmıştım. Turanın sessiz kalması beni daha çok dipsiz bir kuyuya doğru çekiyordu. Kaçmak istedikçe daha çok o kuyuya doğru çekiliyordum. Burdan evden iş yerinden her yerden uzaklaşmam gerekiyordu. Kaçıyor musun yani diye sordum kendime ve bunun cevabını bile veremedim kendime.
Ne yapmam gerektiğini biliyordum. Telefonumu elime aldım. Tek sırdaşım plan Ahuyu aradım. Bütün olaya hakim değildi ama sıkıntılı bir dönemde olduğumu biliyordu.
“ Efendim Lalem” diyerek açtı telefonumu.
“Ahum nasılsın?”
“Beni boşver bu ses tonuyla aradıysan iyi değilsin. Ne oldu? Anlat”
“Anlatmasam olur mu? “ dedim. Anlatsam ağlardım ve kimse beni durduramazdı.
“O zaman ne konuşmak istiyorsan onu konuşalım. Seni dinliyorum balım
