Strangely Weird Doctors

XXIV:

Bea

Kung gaano ka-rough ang relationship ni ate, ganun naman ka-smooth the things are going between Jia and I. We often go out, mapa-lunch man or dinner. Depende on our time naman din. I'm on my way para sunduin siya.

"Ji!" sigaw ko when I saw her at tinanggal muna ang helmet ko before smiling at her. "Hi Miggy!" bati ko nang mapansin kong kasama din niya si Miguel.

"Oww, the suitor is here. Nice ride you have there." sabi niya at tiningnan maigi ang motor ko.

"Thanks." sabi ko and handed Jia her helmet.

"Ingat kayo." sabi ni Miguel while patting Jia's head, that made me frown.

"Oh? what's with the long face?" tanong niya sa akin.

"Wala." I said boringly and she handed me back her helmet. "What? cancelled na lakad natin today?" dismayado kong tanong sa kanya.

"Baliw." sabay baba niya ng salamin ng helmet ko habang tumatawa. "Can you put this on me." she said charmingly kaya napailing ako.

"My pleasure." kinuha ko naman ang helmet at isinuot na ito sa kanya.

While locking her helmet, hindi ko maiwasang hindi mapatingin sa kanyang mga mata. Her eyes glimmers as she smiles at me, nahawa ako kaya napangiti na lang din ako and pulled her for a quick hug. What a cute little munchkin she is.

"Err, Beatriz, I can't breathe." sabay tap niya sa braso ko.

Natawa ako. "Sorry, tara na?" tanong ko and when she nodded ay sumakay na kami ng motor ko.

I drove papunta sa aming favorite spot. Inilabas ko na rin ang pinamili naming food at naupo sa blanket that I laid sa damuhan. Hindi ako fully makapag-enjoy knowing ate is hurting.

"Okay ka lang ba?" tanong ni Jia sa akin.

"Naiisip ko lang si ate." I pouted.

"Hindi pa rin ba sila okay ni Raine? Hindi nga rin nagpaparamdam sa amin ni Den. Hindi ko rin mahagilap kung saan siya nagstay ngayon."

I sighed at umiling. "I'm not really sure kung anong dahilan why they took a break, ate really didn't want to talk about it."

She held my hand and smiled at me. "Don't stress yourself much, everything will be alright."

"Yeah, let's just cherish this moment muna." I smiled and intertwined her hand on mine.

Nagpahangin muna kami saglit bago ko siya ihatid pauwi. Napahawak naman siya sa dibdib niya kaya tinanong ko kung okay lang ba siya pero mukhang nahirapan siya sumagot kaya ipinasok ko muna siya sa loob ng bahay nila at humingi ng tubig.

"Okay ka na?" tanong ko at ngumiti naman siya. "What? Hindi nakakatuwa Julia ha, pinag-aalala mo ako tapos ngingiti ka lang ng ganyan?" napataas talaga ang kilay ko lalo pa't tumawa siya.

"You make this wild." sabay turo niya sa puso niya. "It's hard to breathe when you're around, I can literally die just by being near you." sabay kurot niya sa pisngi ko.

That made me feel giddy kaya nahampas ko siya sa braso niya dahilan para agad niya akong bawian. "Pinag-alala mo ako para makabanat ka lang?"

"Uyy hindi ah." tumawa pa siya. "Pero konti."

"You are impossible." iiling-iling kong sabi at nakitawa na rin. "Mauuna na ako, Ji. You know may damulag akong alagain ngayon." tumayo naman kami at hinatid na niya ako sa may gate.

"You take care."

"Of course I will, goodnight."

Bebeso sana ako sa kanya but umiling siya ang gave me a quick peck instead, hala ka.

*****

Mika

I woke up feeling helpless, gusto ko man hatakin ang sarili ko patayo para buksan ang clinic ko ay hindi ko magawa. I can't even drag my feet para buksan ang pinto na kanina pa kinakatok ni Beatriz.

"Ate, gising na. Anong oras na oh." wika niya habang kinakatok ang pintuan ng guest room. "May appointments ka today remember? You can't ditch work." pagpapaalala niya.

I sighed at kinuha ang phone ko, hindi naman siya nagreply. Happy anniversary self. "Beatriz I really am not in the mood para pumunta sa work."

"Geez, ako mismo hahatak sayo dyan." then I heard her walking away, kinuha siguro ang susi ng kwarto kay manang.

"Wala akong will para bumangon." I whispered underneath my breath.

Maya maya nga ay narinig ko na ulit si Beatriz. Binuksan niya nang marahan ang pintuan at naramdaman ko na lang ang pag-upo niya sa kama. She brushed my hair saka dumantay sa akin.

"Hey, today is another day, ate. Come on, you're better than that." sabi niya saka humiwalay sa pagkakadantay sa akin at humalik sa pisngi ko na agad kong pinunasan, she knows I hate it kaya tumawa siya. "I'm willing to kiss you all day bumangon ka lang."

"Yuck." agad kong sabi at bumangon na. No matter how close we are, I still hate it.

"Yun naman pala makakapagpabangon sayo e. Tara na! Nagrestock na din ako ng Cereals at fresh milk mo para maging masaya ka talaga."

Sa narinig ay parang nagningning ang mga mata ko kaya napayakap na ako sa kanya and it's time for me to kiss her cheek, agad naman din siyang napa 'yuck' kaya natawa kami parehas.

Nang tumayo na siya ay napabuntong hininga na lang ako, nalulungkot man sa nangyayari ay pinilit kong pumasok para sa mga nangangailangan.

Dumaan pa si Bea sa tinutuluyan ni Rad, sabi ng landlady ay nakabalik na ito, that made me smile somehow, pero she still needs her time kaya hindi ko na lang din muna siya guguluhin.

Nang makarating kami sa clinic ay naglinis na muna ako at nang makaupo ako ay agad kong nakita ang picture naming dalawa. I miss my awesome girlfriend's smile.

May pumasok naman kaya agad akong napatingin sa may pinto at napaayos nang upo. I cleared my mind muna to attend to my patient's needs. Kailangan kong magfocus sa trabaho ko dahil nakasalalay din dito ang future ko. Handa akong bayaran lahat nang ginastos ng mga magulang ko sa akin with interest kung gugustuhin nila para lang wala silang masabi sa amin ni Rad.

Nang makalabas ang pasyente ko ay kinuha ko ang phone ko to check kung nagtext na ba si Rad o hindi, pupunta pa naman akong Singapore next week para sa isang seminar. Hindi ko na alam mangyayari sa akin kung magpapatuloy ang ganito. Feeling ko wala akong maiintindihan sa mga talks dun, hindi ko mawaglit ang isip ko kay Rad.

"Ahhh!" nasabunutan ko na lamang ang sarili ko sa sobrang inis.

"Hey, Doctor Weird."

Sa narinig ay dahan dahan akong nag-angat nang tingin, and as soon as we lock eyes, she smiled at me.

Rad...

*****

RAD

Labag man sa loob ay pinili kong makipagcool off kay Mika, paulit ulit kong sinabi sa sarili ko na ilalaban ko siya, kasi alam kong worth it siya pero kinailangan ko lang talagang mag-isip isip. Binuksan ko ang email ko at nagpunta sa Starred section saka binuksan ang isa sa mga email doon. Buo na sana ang loob ko na tanggihan ang offer sa akin recently. I turned down a chance to study abroad dahil sabi ko ay masaya na ako at isa pa, ayokong mahiwalay kay Mika. Sinabihan nila akong pag-isipan mabuti dahil they see potential in me kaya if ever I change my mind ay ipaalam ko lang daw sa kanila.

Sa mga nangyayari ngayon ay napapaisip ako if I should grab it or not, this would really help me establish my own name at isa pa, pangarap ko ito, this might help me prove myself sa mommy niya. Nag-email ako kung open pa ba ang opportunity na ito, I really do hope na may chance pa ako para dito.

I decided to cut my connection kay Mika to help me think thoroughly dahil kapag kausap ko siya, alam ko mahihirapan lang ako lumayo sa kanya when the time comes. Hindi ako nagstay kay Den at Jia dahil if ever hanapin niya ako ay alam kong pupuntahan niya ang mga kaibigan ko. I've decided to stay sa least people na aakalain niyang pupuntahan ko.

"Sorry sa abala ha." sabi ko nang makita siya.

"I really am a dead meat kapag nalaman ni Mika ito." sagot niya sa akin.

"Pero hindi niya iisiping sayo ako magstay."

Napailing naman siya. "Mika is my bestfriend, why should I help you?" tanong ni Jovs.

"Para din sa kanya ito in the long run."

"Itatago kita pero if she ever ask me kung nandito ka, hindi ako magdadalawang isip na sabihin ang totoo."

"Deal." sagot ko dahil never akong hahanapin ni Mika kay Jovs.

She let me stay sa kabilang kwarto ng condo niya. She asked me what happen para daw maintindihan niya kaya kinuwento ko ang mga nangyari. Medyo hindi niya ako magets sa desisyon ko dahil unnecessary naman daw na makipagcool off ako, sinasaktan ko lang daw si Mika. Gusto ko lang naman i-weigh lahat ng options ko, ayokong magpadalos dalos dahil hindi naman madali kung sakaling kunin ko ang offer sa akin.

One time ay niyaya niya si Mika uminom, wala akong karapatan pigilan sila kaya pinaalalahanan ko na lang si Jovs na huwag na huwag silang magdadrive pauwi. Kinuwento naman din niya ang nangyari noong araw na iyon, nagi-guilty ako na nasasaktan ko si Mika kaya ipinangako kong babawi ako.

*****

"Hey Doctor Weird." bati ko sa kanya nang makapasok ako ng clinic niya. I can't let her celebrate our anniversary alone. Agad naman siyang naging teary-eyed kaya nginitian ko siya at pinakita ang isang bouquet ng bulaklak na hawak ko. "Happy anniversary, love. Sabi ko sayo babalik ako diba."

"I hate you." natawa naman ako. Tumayo siya at niyakap ako. "I missed you, nakakainis ka." humangos na siya kaya marahan kong tinap ang likod niya.

"I missed you too labs, please don't cry na. I'm here na." sabi ko at lalong humigpit ang yakap niya. Inilapag ko na lamang muna ang dala kong bulaklak sa lamesa niya at niyakap siya pabalik.

"Please don't do this again, don't you dare break up with me again."

"I just needed time, love. Mahal kita and leaving you for good would never be an option okay? Tahan na, ang panget mo pa naman umiyak." natatawa kong sabi at humiwalay naman siya sa yakap at nagpahid ng luha.

"Okay na?" tanong niya patungkol sa hitsura niya kaya umiling ako. Muli siyang nagpahid ng luha pero magulo pa din kaya pinaupo ko muna siya.

Kinuha ko ang panyo ko at marahang pinunasan ang mukha niya habang ako'y nakatayo. Tinitingnan ko lang din siya nang maigi dahil sobra ko ring namiss ang labanos kong 'to. Bakas pa rin ang lungkot sa mukha niya kaya I poked her nose and smiled at her. I even brush her hair up to see her face clearer at inangat ang mukha niya. Humalik ako sa noo niya saka sa tungki ng ilong niya bago makipagtitigan dito.

"I love you. Happy first, my love." nakangiti kong sabi dito bago yumuko to claim her lips. "Sorry for these past few days na wala ako."

Pinaupo naman niya ako sa lap niya at yumakap sa akin. "I'm glad you're back. Sobra kitang namiss, Rad." malambing niyang sabi kaya hinaplos ko ang buhok niya. She really is cute whenever she shows this childish side of hers.

"Come over, I'll cook for you okay? I'll be waiting sa bahay." sabi ko at agad siyang umiling.

"Dito ka lang, sabay nating lulutuin yon. Gusto ko lang tingnan ka maghapon." 

Natawa ako sa sinabi niya at pinat ang ulo niya bago panggigilan ang pisngi niya. I know I've made the right decision, alam kong maiintindihan niya ako. This is not just for me, this would be for us.