Öpücük
ILGAZ Karargâhın koridorlarındaki o keskin, ruhsuz beyaz ışık zihnimdeki karanlığı aydınlatmaya yetmiyordu. Parmaklarımın arasındaki sigara çoktan sönmüş, külü masadaki metal tablaya hoyratça dökülmüştü. Kaya üsteğmen ve Mert, Ayşe'yi evinden almaya gitmişti. Feza da bir saate buraya gelecekti... Feza Duman. Hayır Feza Sungur .. Ya da benim kalbimdeki adıyla; toprağın altından çekip çıkaramadığımız, her gün yeniden ölüp her gün yeniden dirilen o küçük kız çocuğu. Yıllar önce kaçırıldığında arkasında bıraktığı o derin boşluğu şimdi omuzlarındaki rütbelerle ve bakışlarındaki o hırçın kimsesizlikle doldurmuştu. Kimse bilmezdi ama ben onu izlerken sadece bir askeri değil bir mucizeyi izliyordum. Hayatımda gördüğüm en iyi, en disiplinli, en gözü kara askerdi o. Dağları deviren, kurşunlara gö
- Writer
