Ruthless Series 1: Indecent Proposal

Kabanata 4

Kabanata 4

Mad

"Ahh---"

"I told you to stay in my condo! You disobey me!" mariin ang kanyang pagkakasabi.

My heart tremble because of scared. Takot sa galit niya. Takot sa pwede niyang gawin sa akin. Takot sa posibleng kahinatnan ko. At takot dahil alam ko kung gaano siya nagagalit. Kung gaano niya ako saktan sa kama sa pamamagitan ng pag-angkin. Galit siya, batid na batid sa kanyang boses. At iyon ang kinatatakot ko.

"I--i'm just visiting my famil---"

"Without proper permission? Really, Ariadna? You damn hell!" he said ruthlessly.

Pinikit ko ang mga mata. f**k, I called you! I called you and that f*****g woman answered your phone! I want to burst it out but I couldn't do that because he will punishing me after this call. I know him! Sa tatlong buwan naming pagsasama, sa tuwing nakakagawa ako ng ikasasama ng kalooban niya'y halos hindi ako makatayo o makaupo manlang sa kama. Bakit? Kasi doon niya ako pinaparusahan! Doon niya ako papahirapan! Aangkinin ng walang sawa, ibubuhos ang galit sa pagpasok sa akin. And I couldn't move or complaint because I am contracted! I am his s*x slave! That's it, s*x slave niya lang ako!

Kahit ano pang iwas ko, iyak o pagsasabing kaya ko ito ngunit hindi pa rin. Hindi ko pa rin kaya! Nasasaktan pa rin ako kasi pakiramdam ko'y sobra dumi ko at hindi kailanman nababagay sa kanya! Na kahit ibigay ko ang lahat, tanging katawan ko lang ang habol niya! Tanging ligaya lang sa kama ang gusto niya! That I am just his indecent woman! No name! No label! No other reason to be with…just his s*x slave! Ang sakit kasi mahal ko siya e! I want him to love me too, the same feeling I have for him! That I am his life! His water! His air and everything! That he couldn't live without me! That's what I want! I want him to be mine!

"Arviel…I'm sorry but I just want to visit my family. I know I'm at fault, but please…forgive me," my void were shattered.

I am afraid of so many reasons. First, he might end the contact. Second, he will ruin me. And third, my love will end soon. At kapag mangyari 'yon, siguradong hindi ko na siya makikita, malalapitan o madadama manlang. I will lose him, forever.

"It's not a problem to me, Ariadna. If you just inform me then I'll let you! f**k, where are you?" he said fuming mad.

I sighed.

"I'm at Hinangutdan, Arviel." maamo kong sagot.

I heard his brittle curses.

"Damn. I will be there and I will take you home. Tapos na ang panahon para sa pakikipag-kita mo sa pamilya."

Kinagat ko ang ibabang labi.

"Pwede bang dito muna ako until sunday---"

"No f*****g hell. I need your body now." he said like he own me, he own my body.

Namuo ang luha sa mata. Hanggang ganito lang ako para sa kanya. Hanggang kama lang ako. Hanggang tagapag-paligaya niya lang ako. Walang ibang halaga, kundi isang babaeng magbibigay ligaya lang sa kanya.

"A--arviel…I want to bond with my family---"

"Ariadna, I am warning you." he said and end the call.

Rumagasa ang luha sa mata habang pinagmamasdan ang pangalan niya sa screen pagkatapos patayin ang tawag. I feel so belittle! Feel so in pain right now! s**t! Bakit ganito ba ang naging buhay ko? Bakit hanggang dito lang ako? Bakit ang sakit-sakit sa puso at isip? At bakit nasasaktan ako ng lubos? Masakit ba talaga ang magmahal? Ganito rin ba ang nararamdaman ni Berna habang minamahal niya ang boyfriend? Na kahit sinasaktan na'y okay lang sa kanya. I feel so pity for myself. Pity for being just a s*x slave.

Gabi na kaya hindi ko alam kung paano siya pupunta dito. Siguro ko ipapakuha niya lang ako sa driver niya. Wala akong nagawa kaya inayos ko nalang ulit ang mga damit. Lumabas ako ng kwarto at hinarap ang tahimik at madilim na sala. Bumukas ang ilaw sa kwarto ni mama at lumabas siya. Nagkatinginan kami, lumungkot ang kanyang mata habang pinagmamasdan ako. Napahinga ako ng malalim at lumapit sa kanya, niyakap ko siya habang unti-unting tumutulo ang tubig sa mata. Mother knew about the indecent proposal I have with Arviel Merciless. At first, she was afraid because she know what kind of person Arviel was. Dakilang mababangis at hayop na ugali ang mga Merciless sa syudad ng Calbayog at Tacloban. Knowing that they are the one who own the half of Tacloban, except to Samar because Costiño own it.

"Aalis ka na, hija?" she said while hugging me.

Tumango ako sa kanyang balikat.

"Nandito po siya, ma." nanghihina kong sabi.

Napahinga siya ng malalim at niyakap ako ng mahigpit.

"Kung pagod at ayaw mo na, wag kang magdadalawang-isip na magsabi sa kanya." payo niya sa akin.

Tumango ulit ako at napahinga sa kanyang balikat.

"Salamat, ma."

Humiwalay ako at ngumiti sa kanya. I am so proud of her. Being so strong as our mother. Being mother to us. Sadyang siraulo ang ama ko kasi iniwan niya lang si mama para sa ibang babae. Ngayon, nakikita ko ang pagbabalik ganda ni mama. Para bang bumalik ang kagandahan sa mukha niya.

"Kapag dumating ako ng Manila, magpapadala ako ng pera sayo. Gamitin niyo po 'yon sa bahay at para sa sarili mo. Ako na pong bahala sa pag-aaral ng mga kapatid ko. Wag na po kayong mag-aalala para sa kanila." marahan kong sabi.

She smiled and sighed heavily.

"Salamat sa lahat, anak. Kung wala ka siguradong naghihirap pa rin kami ngayon. Maraming salamat, hija." she said softly.

Tumango ako at ngumiti. May nagbusina sa labas ng bahay kaya napahinga ako. Ang ilaw ng kanyang kotse ay sumisinag sa loob ng bahay. Animo'y maging dito ay pag-aari niya. Naglakad ako palapit sa pinto, ilang sandali pa'y bumagsak ang mabigat niyang katok sa labas ng bahay. Si mama ay nasa likod ko lang. Kinagat ko ang ibabang labi at pinihit pabukas ang pinto, nahigit ang paghinga ng bumungad sa akin ang kanyang malamig at nakamamatay na mga mata. Nakatayo siya ng tuwid, suot ang simpleng puting t-shirt, umiigting ang panga. Narinig ko ang singhap ni mama.

"Ang gwapo pala sa personal, nak." bulong niya sa akin.

Umiling nalang ako at napatingin kay Arviel.

"Good evening, Mrs. Arsola. Kukunin ko na po si Ariadna." he said coldly.

Humugot ng malalim na hangin si mama.

"Ahh…sige hijo," halos hindi masabi ni mama ang salita.

Tumango lang si Arviel at inabot ang palapulsuhan ko at hinila palabas ng bahay. Hindi ko na nalingon si mama dahil mabilis niya akong pinasok sa loob ng kotse, nagpipigil sa galit. Kinabit ko ang seatbelt at kinalma ang sarili. Pumasok siya at sobrang riin ng pagkakatitig niya sa akin. Huminga siya ng malalim at inatras ang sasakyan paalis ng bahay namin. Hindi ko na nagawa pang magpaalam kay mama dahil pinaharurot niya ang kotse paalis sa lugar namin. Pinikit ko ang mga mata at pinipigilan ang sarili na makuha ang atensyon niya. Nasa kalagitnaan kami ng biyahe ng bigla siyang huminto sa isang madilim na kalsada, malayo na sa amin. Kinabahan na ako ng abutin niya ang panga ko at ipaharap sa kanya, tinutusok ng lamig dahil sa mga mata niyang madilim.

"Who the f**k give you the permission to leave my condo huh!?" he asked deadly.

Natakot na ako, hindi ko alam ang tamang gagawin gayong galit na galit siya.

"I--i'm sorry…" out of words to say.

He shook his head, disappointed because of what I did.

"I pay for you, Ariadna! I pay for your life! So I own you! I own every part of you! And damn hell, umalis ka ng walang paalam? Tangina, gusto mo bang mamulubi ngayon huh!?" masakit niyang mga sabi.

Umiling ako at tumulo ang luha sa mata.

"A--ayoko…parang awa mo na," pakiusap ko.

Umigting pa lalo ang kanyang panga.

"Kneel down, Ariadna." malamig niyang utos.

Nanigas ako sa kinauupuan, agad nakuha ang kanyang kagustuhan. Natulala ako ng ilang sandali bago matauhan. Kneel down? Oh my gosh! Gagawin ko talaga 'yon dito? s**t! Nawawala na ba siya sa sariling pag-iisip? Ang kanyang upuan ay bumaba at napasandal siya, tumingin sa akin ng mariin. Napahinga ako ng malalim, unti-unting napagtantong wala akong ibang magagawa kundi gawin ito. Tinanggal ko ang seatbelt at nanghihinang lumuhod sa kanyang harapan, kaharap ang kanyang gitnang hita. Hindi ko siya tinignan sa mata, inabot ko ang sinturon niya at binaklas, nanginginig ang kamay na nakapa ang nabubuhay niyang kahabaan.

Binaba ko ng kaunti ang short niya, bumungad sa akin ang itim niyang brief. Ang bukol ay gusto ng kumawala kaya inalis ko iyon at bumulaga sa akin ang naghuhumindik niyang p*********i. Wala akong ibang magagawa kundi ang sundin siya. Wala akong ibang laban dahil utusan niya lang ako. Kaya hinawakan ko ang mainit niyang kahabaan at unti-unting ipinasok sa aking bibig, halos maduwal dahil sa laki at haba nito. Hindi kasya sa bibig ko kaya nilabas ko iyon at umubo. s**t! I can't even eat him. Inulit ko iyon at narinig ang kanyang mararahang ungol. Napahawak pa siya sa ulo ko habang ginigiya sa kahabaan niyang pumapasok sa bibig ko.

Awang-awa ako sa sarili, walang magawa. Ang dumi-dumi ko ng babae. Pagkatapos sa p********e ko'y sa bibig naman. Wala akong magawa, wala akong ibang magagawa kundi kainin itong p*********i niya.

"Ahhh---f**k…that's it, Ariadna!" he moaned.

Binilisan niya ang pagpasok sa bibig ko, halos mabilaukan ako sa tuwing tumatama sa ngala-ngala ko ang ulo-ulo ng p*********i niya. Ang dumi ko ng tignan, habang paulit-ulit na pumapasok ang kanyang alaga sa akin, sa bibig ko. When he thrust his big length to my mouth, his puree burst out inside of my mouth. Nakatingala siya habang binubuhos ang katas sa lalamunan ko. When he's done pouring his fruit, hinugot niya ang kahabaan at tumingin sa akin. Hindi ko nailuwa ang katas niya dahil pumasok agad sa loob ko iyon.

"That's what you get for not informing me your leaving." he said coldly.

Napahinga ako ng malalim, awang-awa sa sarili at ginawa niya sa akin. Hindi ko alam kung tama pa ba itong ginagawa kong pananatili sa kanya. Kailangan ko na bang putulin ang ugnayan namin? Kailangan ko na bang umalis? Kasi nakaka-awa na ako. Wala ng natitira pa sa akin, lahat pinapasok niya. I feel so unimportant person. I feel so nothing. Like I'm not human, that I'm just living in this world to be his toy, to be his slave. Wala akong ingay na bumalik sa upuan, tahimik ang sarili hanggang sa umandar siya. Pinikit ko ang mga mata, unti-unting tumulo ang luha dahil sa kaawaan sa sarili. I think I'm the dirtiest woman in the world.

Huminto ang kanyang sasakyan sa tapat ng Archimedian Cost Hotel. Tinanggal ko ang seatbelt at naunang lumabas sa kotse. Pansin ko ang kanyang malalim na tingin sa akin kahit pa nasa elevator na kami at nakakuha na siya ng room para sa amin. Hindi ko pa rin makalimutan ng kababuyang pinagawa niya sa akin. Maduming babae! Walang kwentang babae! Binabayaran lang para sa katawan! Bayarang babae! Lahat ng akusang iyon ay pinasok ko sa isip at puso. Tahimik pa rin ako kahit nasa loob na ng kwarto at nakasuot ng pantulog na damit. Hindi ko siya nilingon kahit pa titig na titig sa akin. Nakaupo siya sa harap ng wall glass, hawak ang isang baso ng wine at sigarilyo sa isang kamay.

Nagmistulang hari dahil ang buwan ay sumisinag sa kanya. Umiigting ang panga, sobrang gwapo at ang hikaw ay kumikinang. Pinikit ko ang mata at sinubukang matulog. Sa tuwing imumulat ko'y mukha niya ang nakikita, habang nakangisi sa akin at natutuwa sa paghihirap ko. Umiling ako at kinalma ang sarili. Nakita kong tinapos niya ang pag-iinom at iniwan ang sigarilyo na hindi nauubos. Wala na siyang suot na damit pang-ibabaw at ng humiga sa tabi ko'y halos hindi mapakali. Mabilis kong naramdaman ang pagyakap ng braso niya sa baywang ko, inaangkin ang pag-aari. Ang kanyang mainit na hininga ay tumatama sa batok ko, napakislot ako ng halikan niya ang leeg ko.

"Are you mad at me…baby?"

---

© Alexxtott