CHAPTER 3: The Empresses
2061 Words
CHAPTER 3: The Empresses
Empress Marianne's P.O.V
Nakita ko ang aking kapatid na Emperador nakaupo sa kaniyang trono.
Kasama ko ang aking kakambal na si Karinne ay nasaksihan ko ang kaniyang kalupitan.
Nasakop niya ang bayan ng Persia, sa ngayon ay wala pa siyang balak para rito.
Naaawa kami sa pamilyang naghihiwalay at namamatay dahil sa kagagawan niya.
Nang masakop niya ito, kinulong niya lahat ng mapapakinabangan nito.
Kahit na ganoon ang aking kapatid alam kong kahit papano hindi naman ganoon ang pagkakakilala nila sa kaniya. Para sa amin ay mayroon pa ring itong mabuting puso mula sa kaniyang kalooban.
Umuunlad ang nsasakupan namin dahil ito sa kaniya at lumalaki ang bayan namin dahil din sa aking kapatid na emperador na si Schniziel. Napakalawak at napakayamang kaharian ang aming natatamasa, may mga iba't iba kaming pagawaan ng mga produkto at mga pangkabuhayang komersyo para ibenta sa mga ibang panig na bayan.
Hindi ko siya masisi dahil inihanda talaga siya ng aming ama para sa kaniyang magiging kapalit dito sa aming kaharian.
Alam kong malupit ito, ang ibang bayan ay para wala ng malagasan, nakipag kasundo nalang ito sa aking kapatid na emperador.
Bata pa lamang kami ay napalamalas na ang aking kapatid ng kaniyang katalinuhan kaya't paborito siya ng aking ama at ina. Pati na rin ang aming kalahi at kamag-anak sa bayan ng Sevias ay tinitingala rin nila ito.
Namatay na ang aming ama, ngunit ang aming ina ay matanda na si Emperatris Sylvia. Ang aking ina ay wala ring magawa sa kalupitang taglay ng aking kapatid na emperador.
Empress Karinne's P.O.V
Dalawa lamang kaming magkakampi ng aking kakambal na si Emperatris Marianne ngunit isang araw ay may nakita akong alipin na nakakulong kasama ng mga taga-Persia.
Akala ko noong una isa siyang prinsesang napahalo sa kanila ngunit nagkamali ako, isa lamang pala itong alipin na naninirahan sa bayan ng Persia.
Nakita kong dinampot siya ng dalawang hukbo namin at dinala ito sa harapan ng aking kapatid habang nakaluhod ang aliping ito at ang aming kapatid ay nakaupo sa kaniyang trono.
Sinundan ko sila at dinala siya sa aking kapatid na emperador na tila takot na takot ang babaeng alipin na ito.
Halos magmakaawa siya sa aking kapatid na huwag silang paslangin kasama ng kaniyang kapatid.
Ngunit pati ako na isang emperatris ay walang magawa sa aking kapatid na walang kasinglupit.
Bigla- bigla ay lumapit ang aking kapatid sa aliping ito at sinabi niya sa kaniyang hukbo na walang makakalapit sa babaeng alipin na narinig ko ang ngalan daw nito ay Amethyst. Napakagandang pangalan para sa isang babaeng alipin na ang ibig sabihin ay "mamahaling bato".
Amethyst's P.O.V
Ako ay natatakot, hindi lang sa sarili ko pati na rin sa aking kapatid na si Alexia. Naaawa na rin ako sa aking mga kababayan sapagkat nawalan sila ng mahal sa buhay. Ramdam ko ang sakit, ngunit wala akong magawa upang kontrolin ang aming kapalaran na nasa gitna kami ng digmaan.
Lagi akong nilalayo ng aking ina sa mga kalalakihan nang ako ay walong taong gulang pa lamang at dahil iniisip nila sila ay aking tutuksuhin at aakitin.
Ngunit hindi ko naman naisin iyon masaya na akong kasama ko ang aking kapatid.
Sa ngayon nandito kami sa kuwadra ng mga tagapagsilbi. Kinabukasan ay magtatrabaho na kami sa loob ng palasyo upang gawing tagapagsilbi.
Nagtatrabaho kmi para sa emperador, ngunit sa ngayon ay hindi namin nararanasan ang gutom sapagkat sagana sa pagkain ang palasyong ito. Isang napakayamang bayan na aking natikman at aming nararanasan rito.
Masaya ako dahil marami na akong naging kaibigan dito. Mayroong naiinis sa akin, at may mabait sa din akin. Isa na rito ang naging kaibigan kong si Remi, napakabait nito sa akin kasama ng aking kapatid.
Matagal na raw siya dito sa palasyo at labis ang pagkagusto nito sa aming emperador sapagkat ang batang emperador ay napakagandang lalaki na kinahuhumalingan ng lahat ng mga kababaihan.
Tanda ko noong pinagtangkaan ako ng isang kawal at lumapit ang emperador upang paslangin ito, dumanak na naman ang dugo sa kalupaan. Upang wala ng malagasan pa, iniiwasan ko na lamang ang makipag- usap sa kaniyang mga kawal.
Ngunit nalungkot ako sapagkat hindi ko makalimutan ang halik sa akin ng aming emperador. Ngunit ang pakiramdam ko na may halong takot na ako sa kaniya. Sa tuwing hindi nakatingin ang mga alipin na kasama namin lagi niyang hinihimas ang aking dibdib.
Subalit wala akong magawa dahil siya ay ang aking emperador. Hinahalikan niya akong parati at tinutusok niya ang aking perlas sa pamamagitan ng kaniyang daliri.
"Birhen kapa, ngunit hindi kita maaaring galawin. Ayokong madungisan ang aking sarili. Ngunit, subukang mong magpahawak sa mga hukbo ko aking kitang papaslangin. Ito ang iyong tandaan, ako lamang ang may karapatan sa iyo alipin," sambit ng emperador na sa akin habang ako'y hinahalikan niya sa aking leeg.
Atsaka niya binuksan ang aking damit, at hinimas niya ang aking malulusog na dibdib. Animo'y isa siyang sanggol na nakasubsob sa aking dibdib. Patuloy niyang dinidilaan ito, at gusto ko ng sumigaw ngunit natatakot ako na baka ako'y kaniyang papaslangin.
"Napakaganda mo, alipin. Ang iyong dibdib ay sariwa at tama lamang ang sukat. Hindi ko mapigilan ang aking sarili na sila'y titigan,'' habang nakatingin ito sa aking mga dibdib.
"Kamahalan, maawa na po kayo sa akin. Huwag niyo po sanang titigan ang maseselang bahagi ng aking katawan," habang nagmamakaawa ako sa kanyang harapan.
Ngunit hindi niya ako pinakinggan, bagkus ay hinalikan niya ako sa aking labi na pagkarahas-rahas at kinagat niya ang aking dila. Napaiyak ako nang hawakan ng emperador ang aking perlas tila ba ako'y nakikiliti at pinisil niya ito ng pagkasakit- sakit.
"Ah! Ah!" tanging ungol lang mula sa aking bibig ang aking nababanggit.
Hindi ko maintindihan ang aking sarili na kung bakit hindi ko mapigilang mag- ingay habang patuloy akong hinahawakan ng kamahalan. Tinulak niya ako sa upuan at hinubad niya ang aking panloob, at sa hindi inaasahan ay tinitigan niya ang aking perlas.
"Napakaganda, parang rosas kung ito'y aking tinititigan," sambit nito habang patuloy niya lang itong tinititigan.
Hindi napigilan ng kamahalan na lumuhod siya sa aking harapan at patuloy niyang dinidilaan ang aking perlas habang ako ay nakaupo sa may silya. Ang aking luha sa mata ay namumugto na, dahil hindi ko kagustuhan ang ginagawa niya sa akin.
Hiyang hiya ako, tinatakpan ko ito mula sa aking mga kamay ngunit pilit na tinatanggal ng kamahalan ang aking kamay. Patuloy lang ito sa kaniyang ginagawa sa akin.
Hanggang sa kumatok si Mistress Candra biglang tumigil ang emperador sa kaniyang ginagawa, tumayo na ito hinalikan niyang muli ang aking labi at dali-dali kong isinuot ang aking panloob at isinara ko sa pagkakabotones ng aking damit. Tinitigan ako ng masama ng kamahalan, dahil nasa loob kami ng kusina ng palasyo.
Nabigla si Mistress Candra dahil kung bakit nasa loob ng kusina ang batang emperador na hindi naman talaga ito namamalagi kung saan nagtatrabaho ang kaniyang mga tagapagsilbi. Yumuko si Mistress Candra bilang pagbati sa batang emperador, at hindi man lang lumingon ang emperador sa kaniya atsaka na lamang umalis ang malupit na emperador.
Remi's P.O.V
Taga ibang bayan ako, pare- parehas kaming alipin dito buti nalang napili ako sa tagapagsilbi dito sa palasyo.
Gustong- gusto ko talaga ang emperador, dahil sa taglay nitong kakisigan at kaguwapuhan.
Halos kami rito siya ang gusto ngunit isa siyang malupit na emperador na pumatay sa aming mga pamilya kaya't kami ay narito sa kaniyang bayan.
Alam ko malayo niya kaming magustuhan, kahit na si Amethyst ang pinakamaganda rito sa aming kuwadra ay hindi nito magugustuhan sapagkat isa lamang siyang hamak na aliping tulad namin.
Pero hindi ko mawari magmula nang dumating dito si Amethyst, marami na ang naiinggit sa kaniya at marami na nag -aayos at nagpapaganda.
May bulong -bulungan dito, isa raw siyang parausan ng mga hukbo at kawal dito sa palasyo. Ngunit hindi ako naniniwala sa sabi -sabi sapagkat lagi ko siyang kasama, sa pagtulog man o sa lahat ng bagay maliban lang sa pagluluto sa loob ng palasyo.
Ako ang naglilinis sa silid ng emperador, kaya lang madalas siyang wala roon sa kaniyang silid. Sa tuwing pumapasok ako sa kaniyang silid madalas siyang pumunta sa kaniyang hardin at doon nagpapalipas ng kaniyang oras habang naglalaro ito ng Chess at nakikipaglaro ito sa kaniyang mga matatalinong skolar.
Ngunit ang pagkakaalam ko, darating din ang kaniyang pinsang emperador na taga -Sevias, kapatid ng kaniyang ama ang taga bayan ng Sevias kaya hindi ito puwedeng pakialam ng aming emperador na si Schniziel ang kanilang bayan.
Sapagkat ang balita ko ay ang bayan ng Sevias at Odisius ay iisa lamang ang pinagmulang lahi at kaharian ito ng kanilang namayapang lolo at lola at ang mga kanilang namayapang ninuno.
Si Emperador Clovis ay darating daw dito sa Odisius para bisitahin ang kaniyang mga pinsan at ang aming inang reyna na si Reyna Sylvia dahil dumating na ang apatnapung taon kaarawan ng aming mahal na reyna.
Ang pag-uugali nito ay kabaligtaran ng aming emperador, siya ay napakabuting emperador ng Sevias at tinitingala rin ito tulad ng kaniyang pinsan.
Napakabuti nito at makisig din tulad ng kaniyang pinsang emperador, tulad ng kambal na emperatris taglay rin nito ang pulang buhok tulad ng kanilang pinagmulang lahi. Samantalang ang malupit na emperador na si Schniziel ay taglay nito ang kulay ng kaniyang buhok na minana naman nito sa kaniyang ina.
"Darating daw ang pinsan ng ating emperador," sambit ko kay Amethyst.
"Nakita mo na ba ito, Remi?" Tanong nito sa akin.
"Oo, aking kaibigan. Guwapo ito at sadyang napakabait, ang buhok nito ay kulay pula tulad ng kambal na emperatris," sagot ko sa kaniya.
"Tiyak akong magpapahanda ng malaking piging ang ating emperador," saad naman ni Alexia sa amin.
"Amethyst, bakit ka umiiyak kagabi?" Takang tanong ko sa kaniya.
Si Amethyst ay umiiyak ito tuwing gabi at hindi ito makatulog sapagkat alam ko na may dinaramdam itong hindi maganda.
"Naku, Remi, huwag mo akong pansinin sapagkat naalala ko lamang ang aking mga magulang na pinatay ng digmaan," sagot nito sa akin na hindi makatingin ng deretso sa aking mga mata.
Batid ko na nagsisinungaling lamang ito sa akin at tila may gusto itong sabihin sapagkat nakikita ko sa kaniyang mga mata ang pagkatakot.
Subalit hindi ko na lamang ito ipinilit na malaman ko ang katotohanan sa kaniya. Upang wala ng mapag- awayan pa kung sakaling malaman ko kung ano ang kaniyang inililihim.
Dumating ang kambal na emperatris upang tingnan nila ang aking kaibigan na si Amethyst. Nagbigay- galang kaming tatlo sa kanila.
"Ano po ang aming maipaglilingkod, mga mahal naming emperatris," tanong naming tatlo sa kambal.
"Gusto kitang makausap, alipin," itinuro ni emperatris Karinne si Amethyst.
"Ano po iyon kamahalan," tanong ni Amethyst sa mga emperatris.
"Bilang isang emperatris may gusto lamang kaming malaman," pang-iinsultong tugon naman ni emperatris Marianne sa aming kasamahan.
"Ano po iyon?" Takang tanong ulit ni Amethyst sa dalawa.
"Uhm, ano ang iyong sikretong pampaganda sapagkat napakaganda ng iyong kutis. Ang iyong kutis ay tila isang emperatris na katulad namin?" tahasang tanong ng dalawang emperatris.
Nagulat kaming tatlo sa tanong ng kambal sa aming kasamahan.
"Kami ay mga alipin lamang mga emperatris, wala po kaming mga sikreto o mga pampahid man lang sa aming balat," sagot ng aming kasamahang alipin na si Amethyst.
"Ngunit, paano mo napapanatili ang iyong napakagandang kutis? May kinakain ka bang mahiwaga?" Tanong naman ni emperatris Marianne sa kaniya.
"Naku, mga mahal naming emperatris. Kung ano po ang maibigay ng palasyo iyon po ang kinakain namin," sagot muli ni Amethyst sa kanila.
Hinawakan naman ni emperatris Karinne ang balat ni Amethyst at hinimas niya ito.
"Malalaman ko rin ang iyong sikretong pampaganda, hindi ako naniniwala sa mga natural na bagay," pagbabanta ni emperatris Karinne sa kaniya.
"Ano kaya ang sikreto ninyo, sapagkat ang aming kapatid na emperador ay maganda rin ang kutis kahit isa siyang lalaki," panghihinayang saad naman ni emperatris Marianne.
Tama nga, naiinggit ang dalawang emperatris sa aming kasama. Alam ko kahit lalaki ang emperador, napakaganda ng kutis at mukha nito. Hindi man lang ito tinutubuan ng mga taghiyawat, tulad naming dalawa ni Alexia.
Si Amethyst ay sadyang napakinis ng kaniyang balat kaya't lahat ng narito hindi maiwasan mainggit sa taglay nitong ganda at itsura. Makinis din naman ang mga emperatris at magaganda, ngunit hindi lamang sila kontento kung ano ang mayroon sila. Sapagkat ayaw nilang masapawan ang kanilang ganda tulad ng aming kasamahang alipin.
End of POV
- Writer
