รักลวงใจ (ศิลา&อิงดาว)​

ลูกที่พ่อไม่รัก

หากไม่ได้ระบายความรู้สึกในใจกับใครเลยเธอคงอึดอัดแย่ อิงดาวจึงรีบต่อสายหาเพื่อนสนิททันทีที่ออกจากคอนโดของเขา

[แกต้องหลงรักเขาแล้วแน่ ๆ ยัยดาวเอ้ย]

อลิสพูดขึ้นหลังจากที่ได้ฟังเหตุการณ์เรื่องราวที่อิงดาวเล่าให้ฟังผ่านทางโทรศัพท์

“มันจะใช่เหรอเจอหน้ากันแค่สองครั้งเองนะ” ครั้งที่สองเธอก็ได้ไปนอนที่คอนโดหรูของเขาแล้ว เรื่องนี้ไม่ได้เล่าให้เพื่อนสนิทฟัง

[ไม่รักสิแปลก ที่แกเป็นอยู่ตอนนี้เขาเรียกมันว่าความรักโว้ย แกกำลังตกหลุมรักผู้ชายคนนั้น]

"ไม่ใช่มั้ง”

ทั้งที่ความจริงใจเธอเต้นโครมครามเมื่อเพื่อนฟันธงอย่างมั่นใจแล้วว่าอาการที่เธอกำลังสับสนและเป็นอยู่ในตอนนี้ เขาเรียกมันว่า ‘ความรัก’

[แกรู้จักคำว่าพรหมลิขิตไหม ห๊ะ..แกเคยอ่านไหมพวกนิยายเคยดูไหมละครนะ มันคือพรหมลิขิต อ่านปากอลิสนะคะ Dis-ti-ny]

“จะพรหมลิขิตหรือว่าอะไรก็แล้วแต่ ถึงยังไงฉันก็ต้องแต่งงานกับพี่ภามอยู่ดี หรือว่าแกลืม”

[แล้วไง ก็ในเมื่อแกไม่ได้รักพี่ภามนี่หว่า ที่แต่งงานก็เพราะถูกจับบังคับ แกจะปล่อยให้ชีวิตของแกเป็นแบบนี้ไม่ได้นะโว้ย ยุคไหนแล้วเนี่ย เขาไปถึงดาวอังคารกันแล้ว แกจะปล่อยให้พ่อมาคลุมถุงชนแต่งงานกับคนไม่ได้รักทำไม อิงดาวเอ้ย.. คนดี ๆ อย่างคุณศิลาอุตส่าห์เดินเข้ามาในชีวิตแล้วนะแก จะปล่อยเขาไปได้ยังไงกัน หือ..ถามหน่อยเถอะ]

อลิสเป็นหญิงสาวที่มั่นใจในตัวเองสูงและสูงจนน่าหวาดเสียวพอ ๆ กับการแต่งตัวของเธอนั่นแหละสมกับที่เป็นดีไซเนอร์ชื่อดัง และอีกทั้งเธอยังไม่เห็นด้วยอย่างยิ่งที่เพื่อนจะต้องถูกคลุมถุงชน อยากให้อิงดาวมีความสุขจริง ๆ สักที ก็ได้เธอนี่แหละที่เป็นเพื่อนดูแลอิงดาวตอนเรียนอยู่ที่อเมริกา พอเรียนจบกลับมากลับได้ข่าวว่าถูกบังคับให้แต่งงานกับคนที่ไม่ได้รักอีก

"ฉันไม่รู้จะทำยังไงดี"

อิงดาวสับสน เธอไม่เคยรู้จักความรัก เธอไม่เคยมีความรัก ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเป็นยังไง

[แกก็ตอบตกลงไปเที่ยวกับคุณศิลาไปเลยนะ อย่างน้อยในชีวิตหนึ่งได้อยู่กับคนที่ตัวเองชอบสักครั้ง ให้มันรู้ใจตัวเองไปเลยว่าตรงกันจริงหรือเปล่ารวมถึงเรื่องเซ็กส์ด้วย ถ้าไม่ใช่ก็จบ ส่วนแกก็แค่กลับมาแต่งงานกับพี่ภาม...สมัยนี้ใครเขาเวอร์จิ้นกันบ้างคงมีแต่แกละมั้งยัยดาว]

อิงดาวฟังคำแนะนำจากเพื่อนแล้วขอเก็บเอาไปคิดดูก่อน มันก็จริงอย่างที่อลิสพูด เธอไม่ควรปล่อยคนที่ดีอย่างศิลาไป อย่างน้อยลองไปใช้ชีวิตกับเขาตามลำพังดูสักคืนสองคืนก่อน

ถ้าหากใช่..เธอจะหาโอกาสคุยกับพ่อเพื่อยกเลิกงานแต่งก็ได้

"แกหายหัวไปไหนมาทั้งคืน หนีเที่ยวแล้วยังไปค้างอ้างแรมที่อื่นอีก บ้านช่องไม่ยอมกลับ”

พอเดินเข้ามาในบ้านกำลังจะก้าวขาขึ้นบันไดไปห้องนอนของตัวเอง ขาเรียวเล็กก็ต้องชะงัก เมื่อกรรชัยพ่อของเธอยืนกอดอกรอเล่นงานอยู่

“หนูเมามากก็เลยค้างที่โรงแรม”

“แกรู้ไหมว่าภามเขาห่วงแกมากแค่ไหน เขาโทรหาฉันทั้งคืน แล้วที่ฉันโทรหาแกไปตั้งหลายสายทำไมแกไม่รับ ห๊ะ!!" กรรชัยตะคอกกลับด้วยความกรุ่นโกรธ

"อย่าเสียงดังสิคะคุณ เด็ก ๆ ในบ้านรู้กันหมดพอดี ใจเย็น ๆ นะค่อย ๆ พูดกับลูกก็ได้”

แพรสีนิลผู้เป็นภรรยาใหม่คอยห้ามอยู่ข้าง ๆ เพราะเป็นห่วงเรื่องสุขภาพของสามีที่ไม่ได้นอนมาทั้งคืน มัวแต่ถ่างตารอบุตรสาว ปากอาจจะร้ายกาจแต่เธอรู้ดีว่ากรรชัยรัก และห่วงอิงดาวมากแค่ไหน และเธอเองก็รักลูกเลี้ยงไม่ด้อยไปกว่าผู้เป็นพ่อ แต่อิงดาวกลับมองว่าเธอเสแสร้ง

"หนูจะไปไหนต้องรายงานพี่ภามด้วยหรือยังไง ทำไมหนูต้องอยู่ในกฏระเบียบกฏเกณฑ์ทุกอย่างของพ่อด้วยคะ หนูอยากมีชีวิตเป็นของตัวเองบ้าง ที่ผ่านมาคุณพ่อก็ไม่เคยจะสนใจว่าหนูจะรู้สึกยังไงเลย"

"คุณพ่อเป็นห่วงคุณอิงดาวมากนะคะ"

แพรสีนิลทนไม่ได้ที่จะให้อิงดาวเข้าใจผิดผู้ให้กำเนิด แม้ กรรชัยจะแสดงออกต่อบุตรสาวในวิธีที่ผิด แต่ตลอดเวลาที่เธออยู่กับเขา สัมผัสได้ว่าผู้ชายคนนี้รักลูกสาวมากเพียงใด

"เธอไม่ต้องยุ่งมันเป็นเรื่องของคนในครอบครัว เธอมันก็แค่คนนอก"

ถ้าไม่ใช่เพราะผู้หญิงคนนี้เข้ามาในบ้าน บิดาคงไม่ส่งเธอไปเรียนไกลถึงเมืองนอก”

เพี๊ยะ!!!

"มันจะมากไปแล้วนะอิงดาว ขอโทษคุณแพรซะ!!”

ฝ่ามือใหญ่ฟาดใส่แก้มเนียนเต็มแรง กรรชัยลดมือลงแล้วกำหมัดไว้ข้างกายอย่างเจ็บปวด

“คุณพ่อ!!”

ใบหน้างามหันไปตามฝ่ามือ แก้มขาวขึ้นรอยฝ่ามือสีแดงปื้นใหญ่

“พ่อตบหนูทำไม พ่อรักแต่มัน หนูจะไม่มีทางขอโทษผู้หญิงคนนี้เด็ดขาด!”

คนโดนตบจับใบหน้าตัวเองพลางน้ำตาไหลพรากด้วยความเจ็บปวดเสียใจที่บิดากล้าทำรุนแรงกับเธอ นี่เป็นครั้งแรกที่พ่อทำร้ายเธอเพื่อปกป้องผู้หญิงคนนี้

กรรชัยเองก็รู้สึกผิดเช่นกันที่เผลอทำรุนแรงกับลูกสาวไป เพราะไม่อยากให้เธอเข้าใจแพรสีนิลผิดไป เขารู้ว่าตัวเองผิดที่แต่งงานใหม่มีผู้หญิงเข้ามาแทนภรรยาที่จากไปในเวลาอันรวดเร็วจนลูกสาวรับไม่ได้

แต่ก็ใช่ว่าเขาจะหมดรักอดีตภรรยาและลูกสาวเสียเมื่อไหร่ แพรสีนิลเองก็รักอิงดาวดุจลูกสาวแท้ ๆ อีกด้วย เขาอยู่กับเธอมาหลายปีทำไมจะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายมีนิสัยเช่นไร

อิงดาวเม้มปากตัวเองแน่นข่มความเจ็บเอาไว้ก่อนจะหันไปมองผู้เป็นแม่เลี้ยงด้วยสายตาเกรี้ยวกราด ก่อนจะเบนสายตากลับไปหาผู้ให้กำเนิดด้วยความสุดร้าวรานใจที่พ่อถึงกับลงมือทำร้ายเธอเพื่อปกป้องผู้หญิงคนใหม่

"สุดท้ายพ่อก็รักมันมากกว่าหนู"

หญิงสาวเดินผ่านบิดาไปพร้อมความเจ็บปวดช้ำใจ ตั้งแต่แม่ของเธอจากไปอยู่บนสวรรค์ กรรชัยก็เปลี่ยนเป็นคนละคน ครอบครัวที่เคยอบอุ่นหายไปในชั่วพริบตาน้ำใส ๆ หยดแหมะจากดวงตาคู่สวย พอเปิดประตูเข้าห้องนอนได้ อิงดาวก็โอบกอดตัวเองสะอื้นไห้ตรงประตูห้อง ก่อนจะทรุดลงไปนั่งบนพื้นห้องเอาแต่ร้องไห้ตัวโยนไปตามแรงสะอื้น

สุดท้ายเธอก็เหลือแค่ตัวคนเดียวจริง ๆ ได้แต่ร้องไห้คิดถึงมารดาที่ทิ้งเธอไปอย่างไม่มีวันหวนย้อนมา