Kabanata 20

1391 Words

Pebrero 25, 1899 Sa aking talaarawan, Napakagaan ng naging araw ko ngayon, talaarawan. Muli, hindi ako pinaglako ni Inay dahil tapusin ko raw iyong banig na kanyang ipinapahabi, nagtaka pa ito ng makitang wala pa ako sa kalahati gayong maghapon ko naman daw iyong ginawa kahapon. Napaiwas na lamang ako ng tingin doon dahil alam kong walang katotohanan ang pinaniwalaan ng aking ina. Umaga ko lang iyon na ginawa at sa hapon ay iniwan ko iyon, walang kamalay-malay ang aking mga magulang doon. Malapit ko na sanang matapos iyong banig, kung hindi lang dahil kay Isidro. Nabigla pa ako dahil ito pa mismo ang kumatok sa pintuan ng aking bahay sa kadahilanang may ibibigay daw ito. Tulad kahapon, iniwan kong muli ang hinahabi kong banig. Sumama ako kay Isidro at dinala ako nito sa dalampasigan na

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD