Sa gitna ng lagaslas ng ulan at mga bulong ng nag-aalalang staff, tahimik ngunit tensyonado ang paligid ng delivery room ng St. Helena Medical Center. Ang malamig na puting ilaw sa kisame ay tila sumasalamin sa kinikimkim na kaba sa bawat sulok. Sa gitna ng lahat, naroon si Estée Laxamana, nakahiga sa delivery bed, nakasuot ng ospital na gown, at kumakapit ng mariin sa bedsheet habang ang kanyang mga mata ay bahagyang namumugto sa sakit at takot.
Halos hindi siya makahinga sa tindi ng pananakit. Ang kanyang tiyan ay tila pinipiga, bawat contraction ay parang alon ng apoy na gumagapang mula sa ibaba ng kanyang likod paakyat sa tiyan. Pawis ang buong katawan niya, basang-basa ang buhok sa gilid ng sentido, at ang kanyang mga labi ay namumutla na. Pinipilit niyang huwag sumigaw, ngunit sa ba
