MAFYANIN KATİLİ (+18)

Ben Elis, hiçbir zaman başarılı olamamış bir genç kızdım. Çok üzgünüm kızdım. Yaşım 30'u geçiyor. Bense halen yirmiydim. Saçma gelecek belki de ama hayatta hiçbir şekilde bir basarım yoktu ne bir kariyerim ne de bir mesleğim orta gelirli bir ailenin çocuğuydum. Ailem nerede mi hiç bilmiyorum çocukken beni bir yetimhaneye bırakmışlardı. Geri geleceklerine söz vermişlerdi ama yıllar geçti ben halen o pencerenin kenarında bekliyordum. Adım pencere güzeli diye çıkmıştı ve malum dalga geçilip hor görülüyordum. Hiçbir şeyi olmayan bir insan her yaşta ezilmeye mahkumdu. Başım önde yaşadım hep. Bu baş bir gün dimdik duracaktı. Elis, kız, kadın demeyeceklerdi. ELİS HANIM diyeceklerdi. Hayatta hep iyi olmak için çabaladım. Beni evlat edinen biri de olmadı ben istemedim ve bu yüzden hep bu küf kokulu yurtta kaldım. Sonunda 17 olmuştum. Soğuk kış gününde pencerede otururken yıldızlara baktım ve sanki onlar mummuş gibi üfledim çünkü Gökyüzü pastam ve yıldızlar mumlarım olmuştu. Yanıp söndüklerinde hoşuma gidiyordu. Bazen bir türlü sönmedikleri için çok fazla üfleyip öksürmüştüm. Tozlu camı elimle silerken konuştum artık gelin lütfen dedim. Odada altı kişi kalıyorduk birden ışıklar açılınca Anne, baba dedim ve dediğime pişman olmuştum bile. Işıklar açıldıktan sonra o ruh hastalarını görmüştüm. Bana deli diyorlardı ama kendileri benden beterdi. "Gerizekalıya bak, kızım sen hasta mısın? Ne annesi ne babası kaç yaşına geldin kabullen senin ailen yok. Koruyucu bir aile bul ve defol git buradan belki oğulları seni hanımı da yapar." Yaren söylemişti bunu bu yaşta gerçekten iğrenç bir kızdı. Şok içinde ona baktım." Ne bakıyorsun deli" demişti. Sinirim tepeme atmıştı. Hızla yanına doğru yürüdüm. Kahkaha atıp "Kızlar bakın deli geliyor acaba ne yapacak, izleyin şov başlıyor." dedi. Onlar gülüp eğlenirken Yaren 'e sert bir tokat attım hakketmişti. Dudağı kanarken bir süre başı eğik kaldı. Şaşırmıştı. "TUTUN ŞUNU" dedi. Ezgi, İrem ve Aslı kolumdan tuttular, "Bırakın be sizde yiyorsa tek tek gelin LAN" dedim. Aslı eliyle ağzımı kapattı. Müdür duysa bu akşam kesinlikle yemek yoktu. Zaten verselerde hoş yemiyordum hayvanın önüne konsa yenmeyecek türdendi anca denetime geldiklerinde güzelce yiyebiliyorduk. Elini ısırmaya çalışıyordum bir yandan da tekme savuruyordum. Ama nafileydi hem sayıca fazla hem de daha güçlülerdi ama kendimi yem edecek değildim. Ağzım kapalı olsa da küfür etmeye devam ettim. Yaren kapıyı açtı ve koridorda ki ortak tuvalete götürüyorlardı beni. Keşke melis yanımda olsaydı diye geçirdim içimden. Ortak tuvalette kimse yoktu. Yaren'i ve tayfasını gören herkes kaçıyordu zaten. Aklı sıra yurtta hüküm kurmuştu. Gerizekali kimse onu sevdiği için değil onun deliliklerinden korktuğu için yanindalardı. Beni tuvaletin ortasına atıp kapıyı kilitlediler. Yiyorsa tek tek gelin. "KES SENİ *RUSPU" deyip Yaren yüzüme sertçe tokat attı. Tuvalette tokat sesi yankilanirken başım yana düştü ve ağzıma demir tadı geldi ama ben gülümsemeye devam ediyordum. "Ne o bakıyorum elin amma da hafifmiş" dedim. Kaşınmıyordum ama bugün bu iş burada bitecekti. Herkes korkuyor olabilirdi ama ben korkmuyordum. Bu yüzden deli, aptal veya türlü türlü lakaplar taksalarda umrumda değildi. "ŞUNA BAK YA NE SANIYORSUN LAN SEN KENDİNİ "dedi Yaren. Ezgi ile göz göze geldim gözlerinde en ufak bir pişmanlık veya başka bir şey görmedim acıdan zevk alıyorlardı. "YETER LAN" dedim. Ayağa kalkacakken Aslı karnıma doğru tekme atınca aynı yere geri düşmüştüm. Güldüm. Acı yakmiyordu ki canımı acı buysa eğer. "Şu *ruspuya bak ya kızım nerden geliyor senden bu cesaret?" dedi. İrem.. Yaren ona bakıp güldü. "Sonun gelecek kudurma artık uyuz k*pek" dedi Ezgi. Birbirlerine bakıp ne yapacaklarına karar vermeye çalışıyorlardı. Yaren kızlara bakıp aynı anda başlarını salladıklarında normal bir şekilde baktım. Ölmekten hiçbir zaman korkmadım zaten yaşamıyordum ki? "Senin canın çekiyor belli belli" dedi Yaren. Cebinde ki jileti çıkardı. O sırada birisi kapıyı açmaya çalışırken, Yaren küfretti. Ama kapı baya bir zorlanıyordu. En sonunda tekme ile kapı açılınca Melis içeri girdi. "NE YAPIYORSUNUZ *RUSPULAR" dedi. Öfkeyle kükremişti elimde olsa kulaklarımı kapatırdım. Boğazı yırtılacak sandım. Bir ondan korkuyordum. Ben deliysem Melis zır deliydi. Kızlar sadece Melis'ten çekinirlerdi ve genellikle ona bir şey yapmazlardı sebebini merak etsem de kimse bir şey söylemezdi ve benimle konuşmazdı kimse.. Vebalıydık sanki. Yaren hanım ne isterse o olurdu yurtta. Onu dinlemeyen kim varsa eceli onu takip ederdi. "Bu işe karışma" dedi. Yaren, sakin olmaya çalışıyordu ama sakin değildi. Melis'e defalarca kez sorsam da cevap alamamıştım. Neden herkes Melis'e karşı biraz daha dikkatli ve tedbirliydi. Belki de en önemlisi Melis neden benimle yakındı. Defalarca kez onla arkadaş olmak isteyen herkesi geri çevirdi ve bir daha gelmeyin diye tehditler savurdu. Zamanı gelmişti er ya da geç Melis bana söylemek zorundaydı. "Yaren, zorlama bu kadar yeter." dedi. Yaren elinde ki jileti sımsıkı tutmuştu ve eklemleri beyazlamıştı biliyordum elinde olsa o ve tayfası Melis'i sağ bırakmazdı ama neden yani neden ona dokunmuyorlardı. Madem Melis ben senin tek yakın arkadaşındım neden bana da bir şey söylemiyorsun bazen bu bir tuzak mi diye düşünmeme sebep oluyorsun? Melis yere eğildi, "Şu hale bak" deyip Yaren'e ve diğerlerine baktı. "Bu bir daha olmayacak" dedi sesi sakin ama bağırmaktan sesi çatallaşmış bir o kadar da endişe verici çıkıyordu. Yaren bana bakıp başını salladı bu sonra görüşeceğiz demekti. Kuklaları da bana bakıp gülmüştü. Hepsi çıkınca Melis'e baktım. "Canım acımadı ki be kızım." dedim gülerek. O da halime inanmaz bir halde bakıp eliyle başımı kontrol ediyordu. "Kes sesini kızım ya bu ne hal darbe almadın deme başından sen, canım acımadı ki ne demek" dedi bir çırpıda söylemişti emindim boğazı deli gibi yanıyordu şu an ve ben ona ıhlamur yapacaktım. Canım Melis'im. "Kızım unuttun mu kafadan çatlakım ben azıcık" deyip parmaklarımı kısıp ona baktım. Oysa halime bakıp acıklı halde güldü. "Ben kimlerin çatlak olduğunu biliyorum." dedi. Beni tutup yavaşça yerden kaldırdı. "Yürüyebilecek misin?" diye sordu. Bir elimle karın boşluğumu tuttum. Gözü tuttuğum yere kaydı. "Elis bak başına bela açmıyorsun tamam mı? Duyduğuma göre iyi bir koruyucu aile gelecek Ataulu Ailesi ve herkesle konuştum kimse değil sen gideceksin." dedi. İmkanı yoktu. Asla ama asla gitmeyecektim. Güldüğümü görümce bana vurmamak için kendini zor tuttuğunu biliyordum." Ya kızım delirtme bak beni gülme şöyle dediğim gibi gideceksin konu kapandı. Bu aile zengin" O sırada tuvaletten çıkmış odaya doğru gidiyorduk. Melis'ten destek alıp yürümeye çalışıyordum ama biri görse yetişkin birinin emeklemesine şahitlik etmiş olurdu anca. Bu halde yürümek değil emekleyerek gitmiş gibi hissediyordum. Melis bana bakınca koridorda ki kaliüfere doğru oturmamı sağladı. Popom ısınınca rahatlamıştım buz gibi yerden sonra sıcaklık iyi gelmişti. Melis karşıma geçti. "Eğer ki gidersen Sana her şeyi anlatacağım." dedi. İnanmaz gözlerle arkadaşıma baktım. Gerçekten gidersem bana anlatacak mıydın?