Ang katahimikan ng madaling-araw sa mansiyon ni Lander ay may kakaibang sining. Pagkatapos ng magulong gabi sa bodega, kung saan napanood ko ang tuluyang pagbagsak at pagkaladkad kay Brent patungo sa kanyang sariling impiyerno, akala ko ay makatutulog ako nang mahimbing. Ngunit narito ako ngayon, nakatayo sa balkonahe ng dambuhalang silid, yakap ang isang tasang mainit na tsokolate habang pinapanood ang dahan-dahang paglitaw ng unang liwanag ng araw sa skyline ng siyudad.
Suot ko ang isang kulay abong silk robe na lagpas tuhod, napakalambot sa balat, ngunit hindi sapat para itago ang mga bakas na iniwan ni Lander sa aking leeg at balikat kagabi. Mga markang mas matindi pa sa selyo ng kahit anong kasunduan.
Naramdaman ko ang marahang pagbukas ng glass door sa aking likod. Hindi ko na kail
