Sinfully, Yours

KABANATA 002

Nagising ako dahil sa sinag ng araw na tumatama sa mukha ko mula sa dambuhalang glass wall ng silid. Sandali akong nalito kung nasaan ako. Puti ang kisame, malambot ang unan, at amoy mamahaling bango ang buong paligid. Pero nang dahan-dahan kong iurong ang aking katawan, isang matinding kirot sa pagitan ng aking mga hita ang agad na nagpabalik sa akin sa realidad.

Kasabay niyon ang kirot sa aking mga pasa na tila mas sumakit matapos ang nangyari kagabi.

Inangat ko ang sapin ng kama at tiningnan ang aking sarili. Wala akong suot na kahit ano. Sa tabi ko, bakas ang isang maliit ngunit malinaw na mantsa ng dugo sa putting sheet ng kama. Ang patunay ng aking virginity na kailanman ay hindi nakuha ni Brent, ngunit buong-puso kong inihandog kay Lander Montero kapalit ng aking kaligtasan.

Wala na si Lander sa tabi ko. Lumingon ako sa paligid at nakita kong maayos na ang kama sa kabilang bahagi, tila ba maaga itong nagising para sa kanyang negosyo. Napaupo ako at niyakap ang aking mga tuhod, pilit na inaalala ang bawat haplos, bawat bulong, at ang bagsik ng kanyang pag-angkin kagabi. Hindi ako nagsisisi. Sa bawat sakit na naramdaman ko mula sa kanya, naramdaman ko ang kalayaan na matagal nang ipinagkait sa akin.

Bumukas ang pinto ng silid at pumasok si Aling Marta, may dalang tray ng pagkain at ilang pirasong gamot.

"Magandang umaga, Ma'am Althea," malumanay na bati ng matanda habang inilalapag ang tray sa bedside table. "Ipinagbilin po ni Sir Lander na painumin kayo ng painkiller at pain reliever para sa mga pasa niyo oras na magising kayo. May pagkain din po rito na inihanda ng chef."

"Salamat po, Aling Marta," sagot ko habang pilit na itinataas ang kumot para takpan ang aking dibdib. "Nasaan po si... si Lander?"

"Umalis na po maaga pa lang, Ma'am. May mga emergency meeting daw po sa korporasyon. Pero tumawag po siya kanina, itinatanong kung gising na kayo," nakangiting sabi ng matanda, bagaman may bakas ng pagtataka sa kanyang mga mata nang makita ang mantsa ng dugo sa kama at ang mga sariwang pasa sa aking balikat. Hindi na siya nagtanong pa, alam niya ang kanyang limitasyon bilang kasambahay. "Sige po, maiwan ko muna kayo para makakain at makapagpalit ng suot."

Nang umalis si Aling Marta, pinilit kong tumayo. Bawat hakbang ko patungong banyo ay isang pagsubok, ngunit tiniis ko. Pagkatapos kong maglinis ng katawan, lumabas ako at nagtungo sa walk-in closet. Namangha ako sa dami ng mga bagong damit na naroroon. Lahat ay mamahalin, karamihan ay mga silk dresses, casual clothes, at may mga designer shoes pa na eksakto sa sukat ko. Paano niya nalaman ang sukat ko? Marahil ay sapat na ang isang tingin ng kanyang mga matalas na mata para makuha ang lahat ng detalye tungkol sa akin.

Pumili ako ng isang simpleng white linen dress na may mahabang manggas para itago ang aking mga braso. Pagkatapos kong kumain at uminom ng gamot, naupo ako sa gilid ng malaking bintana, nakatitig sa tanawin ng siyudad sa ibaba. Ang mansiyon na ito ay parang isang hawla na gawa sa ginto. Napakalayo sa maingay at maduming eskinita kung nasaan ang apartment namin ni Brent.

Naisip ko si Brent. Ano kayang ginagawa niya ngayon? Natatakot ba siya? Nagagalit? Kilala ko ang asawa ko, hindi iyon basta-basta susuko nang walang nakukuhang pakinabang. Pero hangga't nasa likod ko si Lander, alam kong hindi siya makalalapit.

Lumipas ang hapon na wala akong ibang ginawa kundi magbasa ng mga libro sa silid-aklatan ng mansiyon. Sobrang tahimik ng lugar, tila ba nakabukod ito sa totoong mundo. Eksaktong alas-siyete ng gabi nang makarinig ako ng ugong ng sasakyan sa ibaba. Alam kong siya na iyon. Bumilis ang t***k ng puso ko, isang kakaibang kaba na may halong pananabik ang gumapang sa aking dibdib.

Pagkaraan ng ilang minuto, bumukas ang pinto ng aking silid. Pumasok si Lander, guwapo pa rin sa kanyang kulay abong suit, bagaman medyo maluwag na ang kanyang kurbata. Nang magtama ang aming mga mata, agad na bumalik sa akin ang imahe ng kanyang katawan sa ibabaw ko kagabi.

"You look beautiful in white, Althea," panimula niya, ang kanyang malalim na boses ay pumuno sa tahimik na silid. Lumakad siya patungo sa akin at inilapag ang kanyang mamahaling relo sa lamesa.

"Salamat," mahinang sagot ko. "Kumain ka na ba?"

Lander didn't answer right away. He just stared at me, stepping closer until I could smell the familiar scent of his perfume and tobacco. He reached out and gently touched my chin, tilting my face upward.

"How are you feeling? Did you take the medicines I ordered?" tanong niya sa kanyang natural na paraan ng pagsasalita na may halong Ingles, na mas lalong nagpapakita ng kanyang pagiging sopistikado at mataas na estado.

"Oo, uminom ako. Medyo nabawasan naman ang sakit," tugon ko, sinusubukang huwag mautal sa harap niya.

"Good. Because I don't want my woman suffering from pain that wasn't caused by me," bulong niya, ang kanyang thumb ay dahan-dahang hinaplos ang aking labi. "Your husband called my office today, Althea. He was asking for a meeting."

Agad na binalot ng takot ang mukha ko. Hinalaw ko ang kamay ko sa kanyang hawak. "Anong sinabi mo? Anong kailangan niya? Lander, pakiusap, huwag mo siyang hahayaang lumapit sa akin."

Lander let out a soft, dark chuckle. He wrapped his arms around my waist, pulling me closer to his hard chest despite my slight resistance. "Calm down, my sweet sinner. Do you really think I would let that piece of trash touch you again? I told my security to clear him out. He is nothing but a fly buzzing around my property."

"Pero bakit siya tumatawag? Anong gusto niya?" tanong ko pa rin, may kaba sa aking boses.

"Pera, of course. He thinks he can negotiate with me because he is still legally your husband," sabi ni Lander, may halong pandidiri sa kanyang tono nang banggitin ang salitang asawa. "He tried to blackmail me, saying he would file a case against me for kidnapping you or for adultery. It's amusing how hard he tries to play a game he has already lost."

"Anong gagawin mo?"

Lander leaned in, his lips almost brushing against my ear, sending shivers down my spine. "I will ruin him, Althea. Legally, financially, and physically if I have to. No one threatens a Montero and gets away with it. Especially when it comes to something I already bought and owned."

Napatitig ako sa kanya. Ang salitang *bought and owned* ay muling nagpaalala sa akin kung ano lang ako sa buhay niya—isang ari-arian. Isang kabayaran sa utang. Pero sa halip na masaktan, naramdaman ko ang isang kakaibang uri ng kapanatagan. Mas gusto ko nang maging ari-arian ng isang makapangyarihang bilyonaryo na marunong mag-ingat sa akin, kaysa maging asawa ng isang demonyong walang ibang alam kundi sirain ako.

"Gawin mo ang gusto mo, Lander," matapang na pahayag ko. "I don't care about him anymore. He died to me the moment he lifted his hand to hurt me for the first time."

Isang mapaglarong ngiti ang gumuhit sa mga labi ni Lander. "I love that dark look in your eyes, Althea. You are changing, and I like it. You are becoming perfect for my world."

Inangat niya ako at iniupo sa gilid ng lamesa, dahilan upang mapahawak ako sa kanyang malapad na balikat. Ang kanyang mga kamay ay dahan-dahang gumapang sa ilalim ng aking white linen dress, hinahaplos ang makinis kong binti patungo sa aking hita.

"Lander, gabi pa lang..." bulong ko, sinusubukang pigilan ang kanyang kamay, pero mas lalo lang itong humigpit.

"I don't care about the time, Althea. I want you now," he growled softly, his gaze locked onto my lips. "I spent the whole day thinking about how tight you were last night. You are my stress reliever now. That's part of our deal."

"Pero masakit pa ang katawan ko," pagdadahilan ko, kahit na sa totoo lang ay nagsisimula na namang mag-init ang aking sistema dahil sa kanyang mga haplos.

"Then I will be gentle this time," he whispered, his tone shifting into something soft but completely dominating. "I will make you forget the pain, my sweet sinner. Just submit to me."

Bago pa ako makasagot, hinalikan na niya ako nang mariin. Isang halik na walang pasensya, puno ng pagnanasa na tila ba matagal siyang nauhaw. Napapikit ako at unt-unting bumitaw sa aking mga takot. Sa bawat paggalaw ng kanyang mga labi at kamay, naramdaman ko na ang aking lumang pagkatao—ang takot at bugbog na si Althea—ay unti-unti nang nilalamon ng apoy ng kasalanang ito. At sa ilalim ng kapangyarihan ng bilyonaryong si Lander Montero, handa akong magkasala nang paulit-ulit, makuha lang ang kaligtasang matagal ko nang ipinagdarasal.