Sinfully, Yours

KABANATA 003

Pumapasok ang malamig na hangin mula sa bahagyang nakabukas na glass wall ng silid. Umaga na naman, ngunit ang katahimikan sa loob ng mansiyon ni Lander ay tila mas lalong bumibigat araw-araw. Nakatayo ako sa harap ng malaking salamin sa walk-in closet, dahan-dahang sinusuri ang aking repleksyon. Ang mga pasa sa aking balikat at braso ay unt-unti nang nagbabago ng kulay, mula sa madilim na ube ay nagiging manilaw-nilaw na ito tila isang senyales na gumagaling na ang aking mga sugat sa pisikal.

Pero ang mga sugat sa aking isip ay tila mas lalong nagiging alerto.

Sariwa pa sa aking balat ang bawat haplos ni Lander mula kagabi. Totoo ang sinabi niya, naging mas marahan siya, ngunit ang bawat galaw niya ay puno pa rin ng awtoridad na hindi mo pwedeng tanggihan. Sa bawat pagbulong niya ng aking pangalan sa dilim, pakiramdam ko ay unt-unti akong nahuhulog sa isang malalim na balon kung saan wala akong ibang pwedeng kapitan kundi siya lang. Nakatatakot, dahil unt-unti ko nang nakakalimutan kung sino si Althea bago pumasok sa buhay na ito.

Lumabas ako ng closet at nagtungo sa kama para ayusin ang aking sarili nang biglang tumunog ang aking cellphone sa ibabaw ng nightstand. Kinuha ko ito at tiningnan ang screen. Isang hindi pamilyar na numero ang nakarehistro. Akala ko ay si Lander, pero nang sagutin ko ito, isang magaspang at pamilyar na paghinga ang sumalubong sa akin.

"Althea," boses ni Brent. Mababa ang tono niya, walang pasigaw na tulad ng dati, ngunit may kakaibang talas na nagpabalik ng kilabot sa aking dibdib.

"Saan mo nakuha ang numerong ito?" mariing tanong ko, pilit na pinapatatag ang aking boses. "Huwag mo na akong tatawagan, Brent. Tapos na tayo. Nakuha mo na ang kalayaan mo."

Narinig ko ang isang mahinang tawa mula sa kabilang linya ito'y isang tawang puno ng pang-uuyam. "Kalayaan? Akala mo ba ganoon lang kadali iyon, Althea? Akala mo ba porke nahanap mo ang bilyonaryong si Lander Montero ay tuluyan mo na akong matatakasan?"

"Ano ba ang kailangan mo?" angil ko, habang ang aking libreng kamay ay mariing nakakapit sa gilid ng lamesa. "Binayaran na ni Lander ang lahat ng utang mo sa casino. Iniurong na niya ang mga demanda laban sa iyo. Ano pa ang gusto mo?"

"Gusto ko ang para sa akin, Althea," makahulugang sagot niya. "Akala ng bilyonaryong 'yan ay kaya niyang bilhin ang lahat ng bagay dahil lang mayaman siya. Sinabi niya sa akin na wala siyang pakialam sa kasal natin. Pero nagkakamali siya. Malaki ang halaga ng pangalan ko na nakatatak sa buhay mo."

Napakunot ang aking noo, may kakaibang kaba na biglang sumulpot sa aking sistema. "Anong ibig mong sabihin?"

"Sabihin mo sa bagong amo mo, kung ayaw niyang gumawa ako ng malaking eskandalo na sisira sa reputasyon ng Montero Group, kailangan niya akong bayaran ng limampung milyong piso," demand ng aking asawa. "Kung hindi, ipapakita ko sa buong mundo kung paano kinuha ng isang Lander Montero ang asawa ng isang ordinaryong tao. Tiyak na pagpipistahan ng media ang balitang ang isang iginagalang na bilyonaryo ay may itinatagong kabit na asawa ng iba."

"Nasisiraan ka na ba ng bait, Brent?" sigaw ko, hindi ko na napigilan ang aking galit. "Wala kang mapapala sa kanya! Kung alam mo lang kung gaano kapanganib ang taong kinakalaban mo, hindi mo gagawin ito!"

"Mas mapanganib ako kapag wala akong pera, Althea," malamig na banta niya. "May tatlong araw ang bilyonaryo mo para mag-isip. At huwag mo itong itatago sa kanya, dahil kapag hindi ko natanggap ang pera, ako mismo ang pupunta diyan sa mansiyon para kaladkarin ka pabalik sa akin. At alam mo kung ano ang nagagawa ko kapag galit ako."

Bago pa ako makasagot ay pinatulan na niya ang linya. Nabitawan ko ang cellphone sa ibabaw ng kama, nanginginig ang buong katawan ko sa takot at galit. Alam kong seryoso si Brent. Gagawin niya ang lahat para sa pera, kahit pa buhay niya ang maging kapalit. Pero ang mas ikinakatakot ko ay kung ano ang gagawin ni Lander kapag nalaman niya ito. Si Lander ay isang taong walang pasensya sa mga taong humaharang sa kanyang daan.

Lumipas ang buong araw na tila ako ay isang multo na naglalakad sa loob ng mansiyon. Hindi ako makakain nang maayos, at hindi ko rin magawang magbasa ng mga libro sa silid-aklatan. Ang bawat banta ni Brent ay paulit-ulit na umuulit sa aking isipan. Kung magkakaroon ng eskandalo, baka bawiin ni Lander ang proteksyon na ibinibigay niya sa akin. Baka itapon niya ako pabalik sa impiyerno kapag naging pabigat na ako sa kanyang pangalan.

Alas-otso ng gabi nang dumating si Lander. Kitang-kita ang pagod sa kanyang mukha habang tinatanggal ang kanyang suit jacket, ngunit ang kanyang mga mata ay nanatiling matalas nang tumingin siya sa akin. Nakaupo ako sa gilid ng kama, yakap ang aking mga binti.

"You look pale, Althea," panimula niya habang dahan-dahang lumalapit sa akin. Inilapag niya ang kanyang mga gamit at naupo sa aking tabi. "Is there something wrong? Did your wounds hurt again?"

Tumingin ako sa kanya, sinalubong ko ang kanyang malamig ngunit nag-aalalang paningin. "Tumawag si Brent kanina, Lander."

Bahagyang tumigas ang panga ni Lander sa pagbanggit ng pangalan ng aking asawa. Ang kanyang mga mata ay agad na binalot ng madilim na emosyon. "What did that trash want this time? I thought my security already handled him."

"Humihingi siya ng limampung milyong piso," mahinang sagot ko, halos bumulong na lang dahil sa kaba. "Kung hindi mo raw siya babayaran sa loob ng tatlong araw, gagawa siya ng eskandalo sa media. Ipakikita niya sa lahat na itinago mo ang asawa ng iba para gawing kabit. Sisisirin niya ang reputasyon ng kumpanya mo, Lander."

Nabalot ng nakabibinging katahimikan ang silid. Inasahan kong magagalit si Lander, na baka sumigaw siya o ihagis ang mga gamit sa paligid. Ngunit ang reaksyon niya ay mas nakatatakot. Isang malamig at dahan-dahang ngiti ang gumuhit sa kanyang perpektong mukha. He let out a low, dangerous laugh that sent chills straight to my bones.

"Fifty million?" he asked in his deep, smooth voice, mixing English into his Tagalog words as he usually did when he was computing a business move or dealing with an enemy. "He really thinks highly of himself, doesn't he? A minor gambler trying to blackmail a Montero. That is purely pathetic."

"Lander, seryoso siya," paggigiit ko, hinawakan ko ang kanyang braso para makuha ang kanyang buong atensyon. "Gagawin niya iyon. Wala siyang pakialam sa batas o sa kung anong pwedeng mangyari sa kanya, basta makakuha siya ng pera."

Lander reached out and wrapped his hand around my neck, gently lifting my chin so I had no choice but to look straight into his dark eyes. His grip wasn't painful, but it was incredibly possessive and dominant.

"Listen to me, Althea," he murmured, his breath hitting my face. "I don't bend to threats. I control the media in this city. If he attempts to release even a single sentence about you or me, I can wipe it out before it even reaches the printing press. He has zero power here."

"Pero paano kung pumunta siya rito? Sabi niya, pupunta siya rito para kaladkarin ako pabalik sa kanya..." angil ko, nararamdaman ang mabilis na pagbuhos ng aking luha dahil sa halo-halong takot.

Hearing the words *kaladkarin ka pabalik* made Lander's eyes change completely. The playful amusement was gone, replaced by a cold, murderous glare that showed the true monster inside the billionaire.

"Let him try," Lander growled, his thumb rough against my lower lip as he wiped away a tear. "The moment he steps foot near this property with the intention of taking you away, I will make sure he leaves this world permanently. You are my property now, Althea. Nobody steals from Lander Montero."

He pulled me closer until our bodies were completely pressed against each other. His other hand went down to my waist, squeezing the soft flesh there, making me realize that there was no escape from his grip—ever.

"Do you want to go back to him, Althea?" he asked suddenly, his voice dangerously low. "Do you miss your husband's touch? Is that why you are so worried about his threats?"

"Hindi! Hinding-hindi!" mabilis na sagot ko, natatakot na baka iba ang isipin niya. "Nandidiri ako sa kanya, Lander. Mas pipiliin kong mamatay kaysa hawakan niya muli. Natatakot lang ako na baka... baka iwan mo ako kapag naging sanhi ako ng problema sa kumpanya mo."

Napatitig sa akin si Lander, tila sinusuri kung totoo ang bawat salitang lumalabas sa aking bibig. Nang makita niyang tapat ako, unt-unting lumambot ang kanyang paningin, ngunit may kasama pa ring kakaibang obsesyon.

"Leave you?" he whispered, his lips almost touching mine. "I paid a high price for you, my sweet sinner. You gave me your innocence, something that cannot be replaced by fifty million pesos. You are far too valuable to be thrown away just because of a buzzing fly."

He leaned down and captured my lips in a fierce, commanding kiss. It was his way of telling me that the conversation was over, and that his ownership of me was absolute. Kinuha niya ang aking hininga, pinilit akong magpasakop sa kanyang pagnanasa na tila ba walang ibang tao sa mundo kundi kaming dalawa lang sa loob ng marangyang silid na ito.

Inangat niya ako at iniupo sa kanyang kandungan, habang ang aking mga kamay ay awtomatikong pumalingpot sa kanyang leeg. Hinila niya ang dulo ng aking white dress pababa, inilalantad muli ang aking mga balikat kung nasaan ang mga naghihilom na pasa. Hinalikan niya ang bawat marka roon, tila ba binubura ang bawat bakas ng pananakit ni Brent at pinapalitan ito ng kanyang sariling mga marka ng pagmamay-ari.

"Forget about him, Althea," he ordered against my skin, his hand sliding inside my underwear, making me gasp at the sudden surge of pleasure. "Focus on me. Breathe for me. Tonight, I will remind you exactly who owns your body and your soul."

Habang ang gabi ay patuloy na lumalalim sa ilalim ng malamig na hangin ng siyudad, hinayaan ko ang aking sarili na muling tangayin ng bagyo ni Lander. Alam kong may paparating na gulo. Alam kong hindi basta-basta titigil si Brent. Pero sa mga oras na ito, habang nararamdaman ko ang bigat at init ng katawan ng bilyonaryo sa ibabaw ko, napagtanto ko na wala na akong pakialam sa kung ano ang tama o mali. Kung ang pagiging pagmamay-ari ni Lander ang magiging kaligtasan ko, malugod kong tatanggapin ang bawat kasalanan na kasama nito. Dahil sa kaibuturan ng aking puso, alam kong ako ay tuluyan nang naging sa kanya—Sinfully, His.