Sinfully, Yours

KABANATA 004

Ang sumunod na dalawang araw ay lumipas na parang isang panaginip na may kasamang kaba. Sa bawat pagpatak ng oras, nararamdaman ko ang bigat ng ultimatum na ibinigay ni Brent. Kahit na sinabi ni Lander na kontrolado niya ang lahat, hindi ko pa rin maiwasang lumingon sa bawat sulok ng mansiyon tuwing may maririnig akong kakaibang tunog. Pakiramdam ko ay may mga mata sa dilim na nagmamasid sa bawat galaw ko, naghihintay lang ng tamang pagkakataon para hilahin ako pabalik sa buhay na akala ko ay tinakasan ko na.

Nakatayo ako sa kusina, pinapanood si Aling Marta na naghahanda ng mainit na tsaa para sa akin. Ang puting linen dress na suot ko ay bahagyang sumasayaw dahil sa hanging galing sa nakabukas na bintana. Mas maayos na ang pakiramdam ng katawan ko ngayon, halos wala na ang hapdi ng mga pasa, pero ang bigat sa dibdib ko ay tila ba lalong lumalala.

"Ma'am Althea, may dumating pong padala para sa inyo," untag sa akin ni Aling Marta habang inilalapag ang isang kulay brown na envelope sa lamesa. "Iniwan po ng isang courier sa tapat ng gate kanilang madaling-araw. Sabi raw po, personal na para sa inyo."

Napatitig ako sa envelope. Walang pangalan ng nagpadala, ang nakasulat lang sa harap gamit ang isang magaspang na pluma ay ang pangalan ko. Kinabahan ako. Alam kong walang ibang nakakaalam na nandito ako sa mansiyon ni Lander kundi ang mga tao niya—at si Brent.

"Salamat, Aling Marta," mahinang sabi ko. Kinuha ko ang envelope at mabilis na bumalik sa aking silid sa itaas.

Nanginginig ang mga kamay ko habang binubuksan ang selyo ng envelope. Pagkabukas ko, isang piraso ng lumang papel at ilang mga litrato ang lumabas mula sa loob. Nang makita ko ang mga litrato, parang tumigil ang pag-ikot ng mundo ko. Mga kuha iyon sa akin habang naglalakad sa hardin ng mansiyon, mga litrato ko habang nakatitig sa bintana, at ang pinakahuli ay ang sasakyan ni Lander habang papasok sa kumpanya nito. Kasama rin doon ang isang kopya ng aming marriage contract—ang dokumentong nagpapatunay na nakatali pa rin ako kay Brent Mendez sa harap ng batas.

Binuksan ko ang nakatuping papel. Ang sulat-kamay doon ay pamilyar, magulo at puno ng galit.

*“Dalawang araw na lang, Althea. Huwag mong isiping itatago ka ng bilyonaryong 'yan habambuhay. May hawak akong alas na kayang magpabagsak sa kanya. Sabihin mo sa kanya, ang limampung milyon ay maliit na halaga para sa isang Montero. Kung ayaw niyang makita ang sarili niya sa mga balita bilang isang kidnapper at mang-aagaw ng asawa, ibigay niya ang hiling ko. Kasal tayo, Althea. Sa akin ka pa rin uuwi sa huli.”*

Napasandal ako sa pinto ng aking silid, hawak ang sulat habang mabilis na dinaluyan ng luha ang aking mga pisngi. Ang marriage contract na kasama sa envelope ay parang isang mabigat na kadena na sumasakal sa akin. Kahit anong gawin kong pagtakas, kahit anong marangyang silk dress ang isuot ko, ibinabalik at ibinabalik pa rin ako ng papel na ito sa katotohanang pagmamay-ari ako ng isang demonyo.

Eksaktong alas-walo ng gabi nang bumukas ang pinto at pumasok si Lander. Kitang-kita ang awtoridad sa kanyang bawat galaw, ngunit nang makita niya akong nakaupo sa sahig malapit sa kama, napaliligiran ng mga litrato at ng hawak kong papel, agad na nagbago ang kanyang ekspresyon. Lumapit siya nang mabilis, ang kanyang mga mamahaling sapatos ay gumawa ng mabigat na tunog sa sahig.

"What is this, Althea?" malamig na tanong niya, sabay pulot sa mga litrato at sa marriage contract na nakakalat.

Hindi ako nakapagsalita, patuloy lang ang pagbuhos ng aking luha habang nakatingin sa kanya. Tiningnan ni Lander ang mga litrato, at nang mabasa niya ang sulat ni Brent, naramdaman ko ang biglang pagbaba ng temperatura sa loob ng silid. Ang kanyang panga ay mariing nagtagpo, at ang kanyang mga mata ay naging parang sa isang hayop na handang pumatay.

"This piece of trash really wants to die early," bulong ni Lander sa kanyang malalim at baritonong boses, gamit ang halo-halong Ingles at Tagalog na mas lalong nagpapakita ng kanyang nagngangalit na galit. "He thinks he can play with me using a cheap piece of paper? He is tracking my property. Nobody stalks what is mine."

Humakbang siya patungo sa akin, binuhat ako mula sa sahig nang walang kahirap-hirap, at iniyakap ako sa kanyang dibdib. Ramdam ko ang mabilis at malakas na t***k ng kanyang puso, hindi dahil sa takot, kundi dahil sa matinding galit.

"Lander, natatakot ako," pautal-utal kong sabi habang nakakapit sa kanyang polo. "Ang marriage contract... kasal pa rin ako sa kanya. Kung magdedemanda siya, baka mapahamak ka. Baka madamay ang kumpanya mo dahil sa akin."

Lander held my face with both of his hands, forcing me to look into his dark, penetrating eyes. His grip was tight, commanding, but his touch carried a strange warmth that tried to calm my shivering body.

"Listen to me very carefully, my sweet sinner," he whispered, his face just inches away from mine. "A Montero does not care about a cheap document from a corrupt local registry. Do you really think I didn't background check everything before I touched you? That marriage contract is nothing but a garbage to me."

"Pero batas ang kalaban mo, Lander," paggigiit ko, kahit na nais kong maniwala sa kanyang mga salita. "Iba ang takbo ng mundo sa labas ng mansiyon mo. Kapag nalaman ng mga tao na kinukuha mo ang isang babaeng kasal sa iba—"

"I am the law in this city, Althea," he cut me off, his voice completely dominant, leaving no room for argument. "I don't care about what the world thinks. I bought you. You offered yourself to me, and I accepted the price. That means you are completely under my protection, and anyone who tries to take you back will have to face my wrath."

Inilapag niya ang mga papel sa lamesa at hinila ako patungo sa malaking kama. Naupo siya at pinaupo ako sa kanyang kandungan, ang kanyang malalaking braso ay nakapulupot sa aking baywang na tila ba sinisigurado niyang hindi ako makakawala.

"Tomorrow is his deadline, right?" tanong ni Lander, may mapaglarong ngiti na gumuhit sa kanyang mga labi, ngunit ang kanyang mga mata ay nanatiling malamig. "He wants fifty million pesos. Let's give him a show, Althea. Let's see how much his life is worth compared to his greed."

"Anong gagawin mo?" tanong ko, kinakabahan sa kung anong plano ang tumatakbo sa kanyang matalinong isipan.

"I will arrange a meeting," Lander said smoothly, his fingers tracing the collar of my dress down to my chest. "He wants money? I will let him see the money. But he will also see what happens to people who try to blackmail me. I want you to be there, Althea. I want you to watch how your so-called husband crawls at my feet."

"Ayokong makita siya, Lander," mabilis na sagot ko, natatakot na baka kapag nakita ko muli si Brent ay bumalik ang lahat ng trauma na dinanas ko sa kanyang mga kamay.

"You need to face your past to completely belong to your future, my sweet sinner," bulong ni Lander sa aking tainga, ang kanyang labi ay marahang humalik sa aking leeg, na nagpadala ng kakaibang sensasyon sa aking buong katawan. "You need to see him break so you can finally forget about your fears. You are mine now, and I don't want my woman trembling over a ghost."

Napatitig ako sa kanya. May tama siya. Hangga't nabubuhay si Brent na may hawak na banta sa akin, hindi ako magiging ganap na malaya kahit pa narito ako sa loob ng palasyo ng ginto. Kailangan kong makita ang katapusan ng kwentong ito.

"Sige, sasama ako," matapang na pahayag ko, pinapawi ang huling bakas ng luha sa aking mga mata. "Gusto kong makita kung paano mo siya sisirain, Lander."

Hearing my words made the fire in Lander's eyes grow more intense. A dark, satisfied smile formed on his lips. Without saying another word, he captured my lips in a punishing, passionate kiss. It was deep, possessive, and full of a dark promise—isang pangako na ang sinumang humarang sa kanyang pagmamay-ari sa akin ay tuluyan niyang wawasakin.

Hinila niya ang aking white dress pataas, inilalantad ang aking mga binti. Ang kanyang mga kamay ay gumapang sa aking balat, marahas ngunit may kasamang kakaibang pag-iingat na unt-unting nagpabura sa aking mga takot. Sa gabing iyon, habang ang aming mga hininga ay nagtatagpo sa gitna ng katahimikan ng silid, alam kong wala nang pwedeng magpahiwalay sa amin. Ang banta ni Brent ay naging mitsa lang para mas lalong lumalim ang obsesyon ni Lander sa akin, at ang aking pagpapasakop sa kanya ay naging kabayaran na buong-puso kong tinatanggap araw-araw. Sapagkat sa ilalim ng kanyang kapangyarihan, ang kasalanan ay unt-unti nang nagiging nag-iisang katotohanan na mayroon ako.