Mabilis ang pagmamartsa ni Archie sa kalakhan ng mall. Pinagtitinginan na nga kami dahil hindi ako makahabol sa bilis ng kaniyang mga yapak.
“A-Archie! Hindi ba natin sila pupuntahan? O… susundan man lang?” tawag ko.
Tuloy-tuloy ang kaniyang mabilis na paglalakad na para bang walang naririnig. Hindi ko alam kung ano ang tumatakbo sa isip niya pero kayang-kaya kong basahin ang kaniyang mga kilos.
Kung tama nga aking hinala, maaaring si Greg ang naabutan naming kasama ni Madame Sofia. Si Greg lang naman ang katawagan niya ngayong araw at siya lang din ang alam kong kikitain niya. Hindi ba’t iyon nga ang pinag-usapan nila kanina sa telepono? Na sa wakas ay magkikita na dahil sa wakas ay wala na ang nagbabantay na asawa?
Hindi ko
