Ilang araw pa pagkatapos ng mahigit isang linggo ay ganoon pa rin ang nangyayari. Panay pa rin ang iwas ko kay Archie. Panay rin naman ang lapit at suyo niya. Ramdam kong kaunting-kaunti na lamang ay guguho na rin ang mga pader na itinayo ko para sa sarili dahil ngayon ay kinukwestyon ko na kung bakit ko nga talaga ba piniling itayo pa iyon.
Para kanino?
Sa akin na... mahal na mahal pa rin si Archie? O kay Archie na ang gusto lang naman ay ang magbati na kaming dalawa?
Pero... siguro nga ay masyado pang bata ang puso ko para sa pag-ibig. Alam man magmahal nang lubos ngunit hindi ang magtira para sa sarili.
"Clara."
Kinusot ko ang mga mata. Nang tumingala ako ay nakita ko si Archie sa tabi.
Natauhan tuloy ako, sinisipat ang relong nakapagkit sa pader na nagsasabing... alas-tres na pal
