2

1541 Words
"NINONG!" gulat na gulat na napasigaw si Bithia. Nang makita ng malapitan ang lalaking katabi ng ama, agad na niyakap ni Bithia ang kanyang Ninong Abel. Si Abel ang bumitaw sa yakap ni Bithia. "Hi, Bithia. How is the darling baby of the family?" malapad ang ngiti na bati niya. Kumandong na ang bata sa kanya. Abel Gonzalez, forty three years old, same age ng daddy ni Bithia. Hataw ang maskuladong katawan nito na parang bata pa rin, dahil sa kanyang dedikasyon sa gym. Mas matangkad din ito kesa sa daddy niya. Ang guwapong mukha ni Ninong Abel ay tila nililok sa pagiging perpekto. Matangos ang ilong nito, nagbibigay ng maamo at kaakit-akit na anyo. Ang pula at mapupula nitong mga labi ay nagbibigay karisma, at ang kulay abo na mga mata nito ay tila nangungusap. "I'm good, ninong. Pero nagtatampo po ako sa inyo. Kasi ngayon lang kayo pumasyal," nahimigan ng pagtatampo sa boses ni Bithia. "Ito talagang aming prinsesa, oh. Nagtampo pa talaga kay ninong. Anong gusto ng baby ko para mawala ang tampo?" Tila nag-isip pa si Bithia, pero biglang nagliwanag ang mukha niya. "I want a new phone po, ninong." Napa-O ang bibig ni Abel sa sinagot ng kanyang inaanak. "At anong unit naman ang gusto mo?" 'Di niya maaring hindian ang hiling ni Bithia. He remembers his own daughter to Bithia. Siguro kung buhay iyon ay magkasing-edad sila at matalik ding magkaibigan, katulad nila ni Brennan. Kasama ni Abel ang kanyang inaanak na si Bithia sa mall. Kasama niya itong pumili ng gusto nitong telepono. Mahirap nang madismaya ang kanyang inaanak. Bithia is so special, like a precious pearl, kayamanan ng kaniyang best friend, na iingatan niya at bubusugin ng pagmamahal. "Good afternoon, sir and ma'am. Anong hanap niyo?" bati sa kanila ng babaeng agent. Nang pumasok sila sa loob ng mobile phone store. "We want the most expensive phone for my lovely inaanak," sagot ni Abel. Napatingin ang babaeng sales agent kay Bithia. Ngumiti ito ng pagkatamis-tamis sa bata. "Hi, cute little girl." Pinantayan pa nito si Bithia para matitigan ang mukha niya. Saka umayos ng tayo at binalingan ang ninong niya. "We do have a new unit. At sigurado akong pasok sa panlasa nitong cute na kasama mo, Sir." Saka umalis ito para kunin ang mga bagong dating na unit ng mobile phone. Napahalukipkip si Bithia at napasimangot. Nagpapansin at nagpapacute ang babaeng kaharap nila. Ang ganitong tipo ng babae na lumalapit sa ninong niya ang kinaiinisan niya. Sumunod si Abel sa babaeng sales agent. Napailing na lang siya. Pansin niya ang pagpapansin nito sa kanya. Nabaling ang tingin niya kay Bithia. Naalarma siya sa nakitang itsura ng inaanak. "Anong problema, darling?" Masamang tiningnan ni Bithia ang babaeng kanina'y nasa harapan nila. "Why she is flirting to you, ninong? I don't like her." Natawa si Abel at ginulo ang buhok ni Bithia. "Nagseselos ang darling ni ninong. You know na ikaw lang ang baby darling ko. Kaya 'wag ka ng magselos." "I still don't like her, ninong. Dapat sa 'kin ka pang titingin. Ako lang ang maganda sa paningin mo," matapang na asta ni Bithia. Umiral na naman ang pagiging possessive ng inaanak ni Abel. "Of course, darling baby. Ikaw lang ang maganda sa paningin ni ninong. Walang ibang hihigit sayo." Pang-aalo ni Abel at kinarga ang inanaak niyang masama pa rin ang timpla ng mukha. Malapit sila sa isa't isa, at ang pagtingin niya kay Bithia ay hindi lamang dahil ito'y kanyang inaanak. Their bound has a deep connection that might imply a difference in the eyes of others. Pero wala na siyang pakialam. What matter most is Bithia. Naglalakad palapit ang babaeng sales agent patungo sa kanilang direksyon, dala ang dalawang maliit na kahon. "Here, Sir. The most expensive mobile that we're selling in the store," sabi nito habang ibinigay ang dalawang maliit na kahon kay Abel. Tinanggap ito ni Abel at binuksan ang mga kahon. Napalaki ang mga mata ni Bithia nang makita ang mga kagamitang elektroniko. "Wow! I like those, Ninong Abel. Puwede ko po bang hawakan?" may tuwa sa boses ni Bithia, at nag-request na hawakan ang mga ito. "Of course, darling. Which of these phones do you want?" Saka ibinigay kay Bithia ang dalawang cellphone, at agad naman itong kinuha ng dalaga. "I like this white one, ninong." "Okay. Then we will take it," sabi ni Abel, saka bumaling sa sales agent. "Pakihanda na lang ang resibo, miss. And take my card for the payment." Kinuha ng babae ang dalawang cellphone at card ni Abel. Pagkatapos ay tumalikod siya at pumunta sa counter para bayaran ang mga binili. "Thank you po, ninong," sabi ni Bithia na puno ng kasiyahan. Yumakap pa siya sa kanyang Ninong Abel. Nang bumitaw si Bithia ay hinalikan niya sa pisngi si Abel. "You're welcome, darling. Do want something else? Siguro naman nakabawi na ako sa pagtatampo mo?" Tumango si Bithia at saka itinuro ang pink phone case na nasa store. "Ninong, 'yon na lang po. Gusto ko rin 'yon, please." Si Abel ay halatang masaya sa tuwang nadarama ng kanyang inaanak. "Sure, darling. You can have it." Tumango na rin siya pabalik sa sales agent para magpaalam. Mayamaya ay naglalakad palapit ang sales agent sa kanila para ibigay ang biniling telepono. Nang makalapit au ibinigay ang paper bag na may phone sa loob at pati ang card ay ibinalik nito. "She wants that pink casing as well," sabi ni Abel, at tinuro ang pink na casing na naka-display sa istante. Ipinakuha 'yon ng sales agent at inilagay sa loob ng paper bag ni Bithia. "It's a gift, sir. No need to pay for it." "Oh, thank you." Kinuha ni Abel ang paper bag kay Bithia at umakbay siya sa inanaak. Iginiya niyang palabas ito ng store. Nang makalabas sila ng store, inaya ni Abel ang kanyang inaanak na kumain muna. "Bithia, gutom ka na ba?" Napatingin si Bithia sa kanyang Ninong Abel. "Opo, ninong. Saan po tayo kumakain?" "Ikaw ang pumili, darling. Anong gusto mo?" nagtanong si Abel. Masilayan ang maligayang mga mata ni Bithia. "Pizza, ninong! Gusto ko ng pizza!" "Alright, pizza it is," sabi ni Abel. "Mag-e-enjoy tayo today. Whole day tayong mag-iikot sa mall." Walang pagsidlan ang saya kay Bithia habang pinagmamasdan ang kaniyang Ninong Abel. Napakaswerte ng babaeng mamahalin nito o magiging asawa. Total package, guwapo, mabait, generous, thoughtful at kung ano-ano pang qualities na sobrang hinahangaan niya. Sana makatagpo rin siya ng katulad ng Ninong Abel niya. Puwede kayang ito na lang? Kinikilig na itinuloy ni Bithia ang pagkain ng pizza. Gabi na ng makauwi sila. Hawak pa ni Abel ang kamay ni Bithia habang pumapasok sa loob ng bahay ng kaibigan niya. "Oh, Abel, hindi ba naging pasaway 'yang inaanak mo sayo? Baka naman lung ano-ano ang ipinabili niya sayo," salubong na sabi ni Brennan sa kaibigan. "Daddy." Tumatakbo naman na lumapit si Bithia sa ama. Natawa ng mahina si Abel sa tinuran ng kaibigan niya. "Behave nga siya. Saka ako ang may gusto na bilhan siya ng mga gusto niya. Nang makabawi naman aoo sa paborito kong inaanak." Nangunot ang noo ni Bithia. "Ninong, ako lang naman po ang inaanak niyo, ah." "Ah, ganoon ba?" pang-aasar ni Abel kay Bithia. "Si ninong naman. Akala ko totoo ng favorite n'yo ako." "Oh, siya. Magpaalam ka na kay Ninong Abel mo, Bithia. Matagal siyang mawawala. I think for one month," singit na sabat ni Brennan. Natigilan si Bithia. "Totoo po, ninong?" Tumango si Abel bilang sagot. Nangilid ang luha niya sa mata. "Ang tagal naman po ng isang buwan. Mami-miss ko po kayo." "Don't be sad, Bithia. Pagbalik ko, ipapasyal kita ulit. Saka for business kaya aalis muna si ninong," pang-aalo ni Abel sa inaanak. "Ah, basta, I'm sad. I want to cry. Iiwan mo na naman po ako." Napatingin si Abel sa kaibigan niya. Kinibit balikat lamang siya nito. Nilapitan niya si Bithia at dumukwang dito. "Don't cry. Sige ka, papangit ka. Sandali lang namam ang one month. I will call you." "Pero mami-miss po kita." "I know. Me too. Malulungkot din si ninong kapag malungkot si Bithia." Mahabang paalaman pa ang nangyari at umiyak pa si Bithia nang magpaalam si Abel. Pero sa tulong ng kaibigan niya ay napakiusapan din niyang babalik siya at nangakong lalabas sila pagbalik niya. "Pare, mag-anak ka na kasi. Para hindi mo na hinihiram si Bithia sa amin," biro ni Brennan sa kaibigan niya. Hinalikan ni Abel sa noo si Bithia at niyakap. Masyadong napalapit sa kanya ang dalaga. Ibinibigay niya ang kanyang buong pagmamahal kay Bithia sa tuwing kasama niya ito. Kahit wala siyang anak at asawa, tila wala siyang interes sa ibang babae. Ibinibigay niya ang buong pagmamahal kay Bithia, na naging espesyal sa kanyang puso. Sa kabila ng malalim na pagmamahal na nararamdaman niya para kay Bithia, alam niyang mali ito. Hindi niya magawang pigilang magmahal nang higit pa sa isang inaanak. Lalo na't ang agwat ng kanilang edad ay napakalaki, at si Bithia ay isa pa niyang inaanak. Maliwanag sa kanya na ang nararamdamang ito ay hindi tama, ngunit hindi niya magawang kontrolin ang kanyang puso. "Andito naman si Bithia, pare. Ipahiram mo na lang siya sa 'kin. Mas higit naman ang kaya kong ibigay sa kanya."
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD