4.
289 Words
Bölüm 4
Elena, sabahın ilk ışıklarıyla birlikte bahçeye çıktı. Boynundaki kolye hafifçe parlıyordu; artık güneşe çıkabilme yeteneği ellerindeydi.
İçinde hem heyecan hem de hafif bir tedirginlik vardı. “Acaba gerçekten hazır mıyım?” diye düşündü.
Güneş ışığı yüzüne vurduğunda gözlerini kıstı, nefesini tuttu. Kolyenin verdiği koruma hissi kalbini biraz olsun sakinleştirdi.
Adımlarını yavaşça güneşin içine doğru attı. Ayaklarının altındaki çimenlerin parıltısı ve sabahın sessizliği, Elena’yı hem büyüledi hem de korkuttu.
“Bunu kontrol edebileceğim,” diye fısıldadı kendi kendine. Birkaç adım attı, durdu, nefesini dinledi. İçinde güç ve sorumluluk birleşmişti. Artık sadece kendini değil, başkalarını da korumak zorundaydı.
O sırada Boris uzaktan onu izliyordu. Elena bir an tereddüt etti. Acaba onun durumunu bilseydi ne tepki verirdi?
Boris gülümsedi, el salladı. “Elena, biraz dolaşmak ister misin?”
Elena, ilk günden kimseyi tehlikeye atmamak için nazikçe geri çekildi.
“Belki daha sonra… şu an eve dönmeliyim,” dedi ve yavaş ama emin adımlarla kapıya yöneldi.
Gün ilerledikçe boğazındaki yanma daha da güçleniyordu. İçindeki susuzluk, onu dişlerini ılık kan akan bir boğaza geçirmeye zorluyordu.
Nihayet gece olmuştu. Elena kapısını kilitledi, bilgisayarından hafif bir müzik açtı.
Tam pencerenin önüne geldiği anda annesi kapıyı tıkladı:
“Elena, beraber film gecesi yapacağız. Katılmak ister misin?”
Elena kapının arkasına yaslandı.
“Biraz uyumam gerek… çok yorgunum anne,” dedi.
Ama annesinin kokusu başını döndürüyordu. Sonuçta o annesiydi… böyle bir şey aklının ucundan bile geçmemeliydi.
Annesi merdivenleri usulca inerken, Elena çoktan pencereden atlamış ve ormanın karanlığına karışmıştı.
Dişine göre bir şeyler arıyordu. Nihayet uyuyan bir hayvan buldu.
Sessizce yaklaştı. Büyük bir özlemle, çoktan çıkmış olan vampir dişlerini boğazına geçirdi.
Bugünlük şanslıydı. Uyuyan bir yemek bulmuştu.
Peki ya yarın? Bir hayvanın gözlerine bakarak onu yiyemezdi.
Sanırım artık duygularını bir kenara bırakması gerekiyordu…
Sonsuzluğa doğru. Sonsuzluk için.
- Writer
