คนที่ได้ฟังคำตอบกลับต้องผิดหวังเข้าไปโอบรัดคนที่ปฏิเสธเขาเสียงแข็ง
“โถ่ ขิมจ๋า พี่ผิดไปแล้ว ต่อไปนี้จะไม่ทำให้ขิมเสียใจอีกแล้ว” คราวนี้เขานั่งลงบนเตียงชิดกับร่างบางใช้มือโอวเอวคอดเอาไว้หลวมๆ
“ทีขิมขอร้องพี่อิฐยังไม่เห็นใจขิมสักนิด” สายขิมเหลือบมองคนที่กำลังออดอ้อนผิดกับท่าทีแข็งกร้าวที่เขาแสดงออก
“นี่แน่ะ” เขายกมือเล็กๆ ขึ้นมาตบปากตนเองแต่เธอกลับชักมือหนีเขาจึงใช้มือตนเองแทน
“แล้วพี่อิฐก็ผลักขิม” หญิงสาวชี้มือยังตำแหน่งหน้าผาก ที่ตรงนั้นมีรอยแผลเล็กๆ จากการที่หัวของเธอชนเข้ากับขอบโต๊ะ
ปิ่นมุกที่ได้ยินดังนั้นจึงหันไปเอาเรื่องสามีพร้อมกับคาดโทษลูกชายคนโปรดของเขาที่ทำให้ลูกสาวของเธอเจ็บตัว
ก้องกับโหน่งถึงกับกลืนน้ำลายด้วยความยากลำบาก เมื่อได้ยินสิ่งที่อิฐกระทำกับลูกสาวของปิ่นมุก
ซวยแล้วไอ้อิฐ
โยที่กลับไปพักผ่อนเพียงชั่วครู่ได้กลับมาเห็นทั้งสี่คนยืนลับล่ออยู่หน้าห้อง ก่อนจะเหลือบมองเข้
