Mapaglaro(R18) (Completed)

13

“Oh s**t ka! Tito!” Natatawang saad ko habang inaabot nag tissue sa harap at inabot kay Tito.

Kadiri naman! Oo kadiri! Nalasahan ko talaga siya. And all I can say, tasted gross! Argh! Bakit ganoon? Akala ko pa naman, matamis.

Natatawa rin itong nakatitig sa akin habang pinupunasan iyong kanya. Umirap nga ako at umayos ng upo. Gross! Why did he have to shoot that inside my mouth?! Anong akala niya sa akin? Ginawang hobby ang magchupachups? Kainis!

“Diring-diri ka! Why? Did it taste bad?” Makahulugang tanong nito.

Ngumiwi ako at ipinaliwanag sa kanya iyong lasa. Maalat na hindi ko maipagkumpara sa pagkain. Anong klasing libog iyon? I thought it would be one of the delicious experiences.

“You tasted like that, Roana. Baka akala mo...” natatawang tukso nito.

Namimilog naman ang mata kong lumingon sa kanya. Bakit? Bakit sabi niya?

“Sabi mo matamis?!” Naghihisterikal na sabi ko rito. Niloloko lang pala ako, gustong makascore kaya niloko ako!

“Mild lang naman kumpara sa ibang babae, Roana. That’s why in my own perspective, it really tasted like sweets.” Iiling-iling na sabi nito bago binilot ang tissue at nilagay sa tapat nito ang hindi na nagagamit.

Ngumuso ako. At napangiwi nang nalasahan muli ang kanya. Saka muling tumitig sa kanya.

“What the f—? Roana! You cannot kiss me!” Nahihintakutang sabi nito. Ako nama’y halos ubuhin sa kakatawa.

Nandiri ba naman! Anong klasing tao ‘to?

“Please... please, brush your teeth and don’t forget to use mouth wash.” Nagmamadaling baba nito sa sasakyan.

Humagalpak naman ako at nagmamadali na ring bumaba para lang habulin itong mas mabilis pa yata sa inaalagaan kong aso roon sa bahay. Palibhasa mahahaba ang binti kaya ganoon.

“Tito naman...” tawag ko rito na inilingan niya lamang. Tumahimik ako noong napansing lumabas si Manang mula sa kusina. Saka ko lang naalala ang mga pinamili ko at ganoon din ang pasalubong.

Bumalik ako sa labas at mabuti hindi naman naka-lock ang sasakyan. Saka ko napansin ang susi at kinuha na rin kasama ng mga pinamili. Sinilip ko lang sandali si Manang na nagluluto na pala ng hapunan. At kasama nito si Pablo na tumulong-tulong. Nahihiya man ay kailangan kong pumaitaas. Medyo napagod ako sa ginawa. At masakit ang panga. Ramdam ko pa rin iyong ngalay mula sa ginawa namin ni Tito.

“Sa inyo po iyan, Manang. Akyat lang muna ako.”

Sinunod ko rin ang utos ni Tito. I brush my teeth, not just once but for how many times, bago nag mouth wash. Doon din kumatok si Manang at pinababa ako. Kakain na raw.

Sinilip ko muna si Tito kung nandoon pa sa loob ng sariling silid, kaya lang mukhang bumaba na rin.

Maaga pa naman, pababa pa lang ang araw... pero heto at kakain na kami kaagad ng hapunan. Ewan ko ba at bakit maaga ngayon. Gayong wala naman kaming gagawin pagkatapos.

“Aalis kami, Titus. Isasama ko si Pablo... may kasiyahan sa ibaba. Baka kamo gusto niyong sumama. O gusto mong dalhin itong si Roana. Masaya iyon!” Galak na balita ni Manang.

Kaya naman pala maaga ngayon... at gusto ko sanang sumama. Kaya lang syempre si Tito ang masusunod dito na ngayon nga’y kunot noo habang kumakain. Kanina ko pa sinisipa-sipa ang binti nito kaya lang mukhang walang balak na pansinin iyon.

“Sige, susunod kami.”

Nasiyahan yata si Manang at bumida sa mga mangyayari. Mukhang alam na rin ni Tito kung ano ang event. Hindi naman yata ito ang unang beses. Siguro nga nasubukan na nito iyon noon.

“Tumigil kayo sa bahay, doon kayo magpark. May inuman sa mga kapitbahay pati asawa ko kaya baka gusto niyong makisabay din at doon lang naman sa tapat ang kasiyahan.”

Natigilan ako at nasiyahan sa narinig. Lumingon nga ako kay Tito na kunot ang noong nakatitig sa akin. Para bang ewan. E, gusto ko lang naman makatikim ulit ng inumin. Bawal din ba iyon?

“Lambanog, Roana. Medyo malakas ang sipa sa’tin. Hindi tayo sanay doon. Gusto mo pa rin ba?” Sabi na nito.

Tumango ako. Natatawa na lang itong umiiling. Ganoon din si Manang na tumitig pa sa’kin bago ngumiti. Mabilis naman kaming natapos sa hapanuna at agad na naglinis si Manang. Nagpaalam din si Pablo na bababa na at mauuna kay Manang.

Naglinis muna ako sa itaas. Sumunod si Tito Titus. At maya’t maya nga ay kumatok na ito. Sinuot ko lang iyong natatanging puting dress, bago nagflat sandal.

“Ayos na ayos. Wag masyadong maparami ang inom, Roana.” Babala nito.

Ngumisi lamang ako at sumunod pababa ng hagdan. Saka mano-mano naming binuksan ang gate dahil wala si Pablo, nakabana at siguro ay magkikita na lang mamaya roon.

Mukhang alam na alam ni Tito kung nasaan ang bahay nina Manang. Mabilis lang kaming nakarating doon. Ilang minuto nandoon na. At tama nga si Manang, may kasiyahan. Maingay at may sige sa gitna ng katamtamang bilang ng tao. May sumasayaw, may nagtatawanan at syempre may inuman sa isang tabi.

“Oy, Sir!” Tawag kaaga ng kung sino kay Tito Titus na kinawayan nito. Lumapit pa kami at siyang lapit din ni Manang na tinuro ang asawa nitong nagseset up ng mesa sa isang tabi. May mga kasama na... at may ilang kasama ring mas bata, mga binata at dalaga.

“Ito ba iyong binibidang pamangkin mo raw? Sabi ni Elsie.” Ngisi noong matanda habang nakadapo sa akin ang mga mata.

“Oo Darius, kaya... pwede, wag masyadong tumitig?” Banta nito habang natatawa.

Natawa na lang din iyon saka umiwas. Alam ko namang bagong-bago ang mukha ko rito... kaya maraming napapatitig. Hindi naman ako natatakot at lalong hindi naiilang. Mas malala sa Maynila. Buti nga rito at wala namang naglalakas loob na makipaglandian. Kundi... ewan ko na lang.

“Doon muna kami, nauna na si Lito kaya do’n na lang...” paalam ni Tito sa kausap nito.

Pagkatango ay umalis din kami kaagad at lumipat ng ibang mesa. Pagkaupo ay ngumiti ako kay Manang at napatitig sa inihahanda nitong inumin. Kulay orange at mukhang masarap. Amoy na amoy ko iyon.

“Mukhang uhaw na uhaw itong pamangkin mo, Titus... ayaw maputol ang mga mata rito sa lambanog.” Tukso ng asawa ni Manang.

Ngumiti na lamang ako kabaliktaran sa halakhak ni Tito.

“Ewan ko rin kung kakayanin nito. Iba ang sipa...” tukso ni Tito habang nagbubuhos ng kaonti sa nakahandang isa pang baso.

Natatawa na lang ako lalo na no’ng inumang ko iyon sa labi ko. Medyo malakas nga ang amoy kaya lang ganoon na lang ang pagkadismaya ko nang puro tamis lang pala ang malalasahan ko roon. Ayaw ko namang ipahiya ang asawa ni Manang kaya humingi pa ako ng isa. Para lang akong umiinom ng juice. Ganoon lang pala.

For sometimes, I thought I miss Manila. Iyong alak doon malakas talaga. I want a real liquor.

“Dahan-dahan...” bulong nito habang pinapanood namin ang mga nagkakasiyahan sa harapan. Dumadami na rin ang nakapalibot sa siga. May mga sumasayaw na rin. Halos matatanda ngunit mabuti at may nahahalong kasing edad ko.

“Baka malasing ka niyan... ginagawa mo pang juice.” Tawa nito.

Umiling ako at siguro dahil nakasanayan na ay nagpadagdag ako ng marami. Mabuti at matamis at saka masarap, iyon lang... hindi naman lasang inumin. Nanibago tuloy ako.

“Tito, I want to pee.” Baling ko rito.

Narinig yata ni Manang at itinuro sa’min iyong likod na bahagi ng bahay nito.

Sinamahan naman ako ni Tito at hindi ko alam kung dala lang ba ng dilim ng paligid kaya parang sumakit ang mga mata ko.

At di ko sukat pagkatapos na umihi at igilid ang sakong takip ng cr ay para bang nahilo ako at napakapit sa gilid. Mabuti at nandoon si Tito at agad akong tinulungan.

“s**t!” Kunot noong sabi ko.

Matawa-tawa naman si Tito habang nakaalalay sa bewang ko.

“Sinabi ko na,”

Umiling ako at nakaramdam lalo ng hilo. Mabuti at sumilip si Manang. Grabi! Ganoon pala ang sipa... di nga nagbibiro at tinamaan ako.

“Gusto ko nang umuwi.” Tuwid na sabi ko rito.

“Aba, mabuti pa. Tinamaan ka nang sobra, iha...” natatawa na rin si Manang.

Umalis din kami roon at humingi na rin ng pasensya kay Manang. Akala ko talaga gagabihin kami namg sobra. Iyon pala, ilang shot lang tapos na ako.

“Masakit pa ba ang ulo?” Tanong ni Tito habang binabaybay namin ang dilim.

Tumango ako at sumandal. Pumikit pa ako pero lalo yatang lumala. Ang init-init ng lalamunan ko. Ganoon din sa bandang tiyan. Ngayon ko masasabing hindi lang basta-basta iyong alak. O dahil hindi ako sanay.

Sinubukan ko namang matulog kaya lang nagigising ako sa tuwing yumuyogyog ang sasakyan. Lubak-lubak naman kasi. Mas lalo lang akong nahihilo. At kaya tumititig na lang ako kay Tito na seryosong nagdadrive. Tinutunton nito ang daan. At hindi ko rin maintindihan ang sarili kung bakit sa pagtanaw ko pa lang ng gate ay naidapo ko na kaagad ang kamay sa kandungan nito.

Nagulat ito at napalingon sa akin. Init na init ako. Dala sigurado ng alak... at kahit nagdadalawang isip pa ako ay hindi ko rin napigilan ang sarili.

I just did what I was avoiding.