Mapaglaro(R18) (Completed)

12 slight

Nanginig muna ako bago tuluyang binunot ni Tito Titus iyong kanya saka nagpahinga sandali at tinulungan pa akong magsuot doon kahit na ang sikip-sikip na nga. Pagkatapos ay umalis ito sa duyan at tumayo sa gilid. Ako nama’y nakahiga pa rin bago nagdesisyong ibaba ang mga paa. At lumingon na nga rito.

Gabutil ang pawis nito, samantalang kumakalma na naman ako. At unti-unti na nga akong natawa noong napansin na iba ang dahilan ng pamamawis nito.

“Oy, okay ka lang?” Tukso ko rito.

Ngumingiti siyang umiiling saka parang amuse doon bago lumingon sa likod. Saktong nandoon pala si Manang kaya namimilog ang mga mata kong napatitig din kay Tito na ngumisi pa sa akin.

Syet! Totoo ba? Nakita ba kami? Kaya lang parang hindi eh. Nang pilit kong binabasa ang mukha ni Manang ay para bang hindi naman ito naiilang. Sa halip, nakangiti pa nga at ibinalitang nakauwi kaagad si Pablo.

Napahinga ako roon at mabilis na tumayo kahit nanginginig pa rin ang tuhod.

“Nandiyan na siya Manang?” Ulit ko rito.

Lumingon sa’kin si Tito na kunot ang noo. Natatawa naman ako dahil hindi naman sadya iyong excitement ko. Magpapasama sana ako sa ibaba. May bibilhin lang pagkatapos ay aakyat din naman kaagad. Abala si Tito at ayaw ko namang istorbohin pa ito.

“Magpapasama sana ako, Manang. Uuwi rin kami kaagad.”

Mas lalo yatang nainis si Tito at lumapit na sa akin. Napaangat tuloy ang mukha ko at napatitig dito na nakababa pala ang mga mata.

“Ako na, wala naman na akong gagawin.” Alok nito.

Nagpipigil naman ako at sumilip sa likod. Wala raw, ang dami pa kayang muwebles diyan.

“Kayo talagang mag-Tito, Oo...” iiling-iling na komento ni Manang.

Napangiwi ako. Mag-Tito raw... hindi ah!

Napilitan akong sundin kung anuman iyong gusto ni Tito. Ayaw magpapigil kahit panay ang nguso ko roon sa mga nakabinbin niyang muwebles.

“Pinagseselos mo yata ako, Roana...” biglang sabi nito habang tinutulungan ako sa pagsusuot ng seatbelt.

Natawa tuloy ako at napatitig sa labas. Lumabas din si Pablo at pinagbuksan kami ng gate.

“Nagseselos ka pa sa lagay na yan... kulang na nga lang iyutin niyo ‘ko e.” Matawa-tawang sabi ko nang nangasim si Tito sa sinabi kong iyon.

“When did you learn that one?” Nagtatakang tanong nito.

Sinabi kong sa mga kabarkadang naiwan sa Manila. Doon sa mga kasama kong nagbabar. Ewan ko rin kung saan natutunan ng mga yon ang word na yon.

“Nagtataka na ako sa’yo, Roana... gusto mo ba?” Sa halip ay ang naging tanong nito habang nagdadrive pababa ng burol.

Umiling ako at nagpipigil na naman ng ngiti. Tinutukso ko lang naman. Ewan ko rin ba at hinahayaan ko ang sarili sa gusto nito. Pwede namang manabla tulad lang din no’ng una. Kaya lang, gusto ko rin naman.

“Wag mo’kong tinutukso ng ganyan, malilintikan ka talaga...” warning nito, ngunit natatawa.

Pagkatapos ng ilang minutong maneho ay narating na rin namin ang sentro ng maliit na bayan. Tipikal na palengke, hindi nga lang masyadong malawak at mukhang hindi pa kompleto. Pero okay na iyon. May nakita pa akong store ng daster kaya bumili ako ng lima. Si Tito nama’y panay ang sunod sa’kin. Para bang hinaharangan ako, ganoon din sa mga mapanuksong tindero na panay yata ang banat na hindi ko na rin maintindihan. Sa huling tindahan nga ay nainis na yata si Tito at binakuran na ako.

“Oy, sobra naman...” siko ko rito kaya lang hindi natitinag. Natahimik na lang ang tinderong kaharap ko at inabot iyong itinuro ko kanina. Hanggang sa napagod na’ko at nag-ayang umuwi. Bumili muna kami ng mga pasalubong bago nagmaneho muli paakyat sa burol. Tahimik ko namang kinakain iyong isang pagkain na hindi ako pamilyar.

“Pinapipyestahan ka roon,” biglang tinig ni Tito.

Natatawa naman ako. Parang alam ko na kung anong klasing lalaki si Tito Titus. Seloso naman...

“Higit pa diyan ang nakakasalamuha ko sa Bar sa Maynila, Tito... hayaan mo na.” Iling ko.

“Hayaan?” Hindi makapaniwalang baling nito sa akin.

Ngumuso naman ako at tinanaw na lang ang gate na nasa unahan. Tumigil doon si Tito at walang nagbukas. Nasa likod siguro si Pablo.

“Paparusahan talaga kita, makikita mo.” Banta nito bago inabot ang batok ko at pansin ko iyong gigil ng halik nito. Hindi naman masakit, hindi naman mapagparusa... ngunit ramdam ko iyong diin at gigil noon.

“Tapos bumili ka pa ng daster. The last time you wore one, grabi ang pagpapantasya ko... sumisilip pa iyong gilid ng s**o mo. Gusto mo ba talaga iyon, Roana?”

Nagsitindigan ang mga balahibo. Kung ano-anong pinagsasabi nito.

“E kasi maluwang naman iyon. Ito sakto naman... hindi na iyan.” Namamalat ang lalamunang paliwanag ko rito.

“E di kukurba lalo ang katawan mo?” Pigil ngising sabi nito.

Lumunok ako at nag-iinit ang batok na sumilip sa gilid. Masyadong tahimik ang paligid. Mas lalong nagiging mainit ang usapan. Kahit siguro isipin kong wala lang iyon, e parang tinutupok naman ako.

“Gusto mo sigurong lagi kang pinagpapantasyahan, ano Roana?” Bulong nito.

Pinangilabutan tuloy ako nang tumama ang tungki ng ilong nito sa gilid ng tenga ko. Hindi ako nakaimik. Nagtatalo na naman ang isipan ganoon din ang bibig. Naitikom ko iyon para walang masabi.

“Ah, naglilibog ka na talaga.” Natatawang sabi nito.

Ngumuso ako lalo na noong naramdamang lumayo na ito. Umandar muli ang sasakyan at nakita kong nandoon si Pablo. Nagbubukas. Na hindi ko man lang namalayan. Nanginginig nga ang hita ko at hindi mapakali. Sumilip akong muli kay Tito na abala sa pagdadrive. Saka bumaba ang mga mata sa kandunga nito. Kahit siguro hindi pa ito nag-iinit kapansin-pansin na ang bukol doon.

Naalala ko na naman ang nangyari kanina. Tiningnan ko ang hita, medyo makapal. Kaya kumunot ang noo ko at inalala ang nangyari sa kanila ni Lily. Kung iisipin, nakabaon na iyon kaya hindi ako sigurado sa sukat. Kaya paanong nasa likod ko noon si Tito at naabot pa rin ng ulo nito iyong bungad kahit na medyo healthy ang sukat ng mga hita ko?

Naibaba ko tuloy ang mga mata at muling sumilip sa kandungan nito. Ganoon pa rin ang sukat, ganoon pa rin ang bukol.

Suminghap lang ako nang tumigil na nang tuluyan ang sasakyan. Lumingon sa’kin si Tito. Waring nagtataka kung bakit ganoon ka-exag ang reaksyon ko.

Nag-aalangan akong magtanong. Nakatigil na naman kami at nakatalikod sa bahay. Sinilip ko nga si Pablo kung nandoon pa iyon. Kaya lang hindi ko na mahanap.

“Baba na tayo, Roana.” Sabi ni Tito.

Hindi ako mapakali. Para bang may nainom ako at ganito ang nararamdaman. Tapos na naman ako. Nakaraos na kaninang umaga. Kaya... paanong para pa rin akong nag-iinit.

Lumunok ako. Kaya ko ba talagang pigilan? Hindi naman ako mahiyain. At lalong sanay sa mga lalaking nakapaligid. Kaya... sige, hindi naman nakakadiri dahil hindi naman kami magkadugo. Saka... ano. Paano ba? Masyado yatang unfair at parang hindi tama na laging babae na lang ang naggigive way.

“Tito...” kabado bente, kaya lang kuryuso rin ako.

“O?” Nagtatakang tanong nito. Naibaba ko ang mga mata. At ganoon na lang ang pangingilabot ko. Ramdam ko iyong init na dumaloy sa batok ko hanggang sa nangingiliti na ako.

“Can I see?”

Kumunot ang noo nito ngunit unti-unti ring napangisi nang tingalain ko. Sumunod din yata ang mga mata nito sa kung saan ako nakatitig.

“Sure!”

Syet... excited ako! Binantayan ko ang ginagawa nito. Mula sa pagkalas ng sinturan, at sa pagbaba ng tuluyan ng pants nito.

Namulagat tuloy ako at namamalikmatang napatitig sa umalpas na tarugo nito. As in tarugo talaga... medyo naninigas na rin. Maugat. Straight ang hugis, may ulo lang na mukhang mushroom. Saka alam mong... malaki talaga. At mahaba. Maswerte sa dalawang bagay... kaya siguro tulad ng ibang babae ay natatakam na rin ako.

Nanginginig nga ang mga daliri ko.

Napakagat labi pa habang dumidiin ang titig ko roon.

“Gusto mong hawakan?” Tanong nito habang kinukulong sa isang kamay.

“Can I?” Paalam ko rito.

Natutuwa naman itong tumango. Gusto kong malaman kung anong pakiramdam noon. Nakikita ko lang ito sa porn. Iyon porn na puro ibang lahi ang bida. Kaya alam ko talagang hindi sa pinoy nagmana si Tito. Maswerte at manang-mana sa pumanaw nitong ama.

Nanginginig ang dalawa kong kamay ng dumapo iyon roon. Syet! Di nga nagkakamali ang mga mata ko. Totoong malaki. Mas lumalaki at humahaba pa nang dumapo ang kamay ko roon. Mainit. Pumipintig. Mas lalong mainit sa kamay ko dahil siguro nanlalamig.

“Ang lambot ng kamay mo, Roana...” bulong ni Tito at idinantay ang isang kamay nito batok ko. Para bang tinutulak ako.

“Blowjob mo’ko, Roana... gusto kong malaman kung anong pakiramdam niyan sa loob ng bibig mo.” Utos nito habang unti-unti nang ibinababa ang batok ko.

Napaawang ang labi ko hanggang sa dumapo sa ulo ng kanya. Nag-init kaagad ang pakiramdam ko at napanganga... gusto ko ring malaman kung ano nga. Pakiramdam ko maaadik na ako ng tuluyan. Hindi ko na kasi pinipigilan ang sarili.

Lalo na at taas baba ang ulo ko sa kandungan nito. Naduduwal ako sa laki. Hanggang ulo lang talaga ang kaya ko at mukhang nagugustuhan na rin ni Tito. Narinig ko ang dalawang beses na ungol nito.

“Ang init ng bibig mo, Roana...” bulong nito at humalik pa sa likod ko. Yumuko ito ng kaonti kaya nabilaukan nang sumagod iyon sa lalamunan ko.