Mapaglaro(R18) (Completed)

11

Hindi ko na alam kung ano pa ang nangyari kay Tito. Hinayaan ko itong lasing, sigurado namang alam nito ang gagawin. Baka nga hindi ito ang unang beses na umuwi iyong lasing.

Nilayasan ko na kaagad pagkatapos kong ihatid. Saka nagtago sa loob ng silid. Gabi na ako nakatulog dahil siguro mahaba iyong itinulog ko kanina. Kaya kinaumagahan nadatnan kong nakaupo si Tito sa sofa, tulad ng mga naaabutan ko, at nagbabasa ng dyaryo. Parang di naglasing ah? Hindi ko tuloy alam kung dapat ba akong matawa o ano.

“Roana,” bungad nito pagkatapos na tumingala sa akin.

Ngumiwi ako at lumapit sa kanya na ngayon nga’y natatawa habang nakalingon dito.

“Lasing na lasing kayo kagabi, ah? Napainom yata kayo nang marami.” Sagap ko rito.

Mas lalong ngumisi ito at pinagpag ang gilid. Sige nga, mauupo lang naman. Wala itong gagawin, mahiya naman sana at nandiyan lang sina Manang.

“Pinagbigyan ko na lang, kesa lalong gumulo.” Sagot nito.

Umismid ako at tumitig sa patay na tv. Kung tutuusin, siya ang dahilan kung bakit nagkagulo. Kung sana’y hindi nito ginulo ang inosenteng yon... wala sanang problema. Siya lang naman ang puno’t dulo. Buti nga at pinaglampas ng mag-anak ni Lily, kundi, ewan ko kung ano na ang nangyari.

“Bakit kasi ang hilig mong manggulo, Tito? Ang hilig mo sa babae.” Irap ko rito na tinawanan lang naman nito.

“Hindi naman masyado,”

Umiling ako at ewan kung bakit paunti-unti na akong natatawa hanggang sa pinigilan ko na nga ang sarili nang napansin na nakatitig na sa akin si Tito Titus. Para bang namamangha sa tanawin, kung tanawin ba ang tingin nito sa akin.

“Roana, aalis ako sa susunod na araw. Tatawid lang sa kabilang isla dahil sa proposal. Gusto mo bang sumama?” Anyaya nito na ikinatigil ko.

Babalik ba kami? Paano kung nandoon si Tita? Paano ako makakaiwas noon? Di kaya mas delikado?

“Kung inaalala mo si Agnes. She’s been so busy these past few days. Abala kay Mama at alam mo namang hindi pa lubusang magaling. So stop you worries and I assure you that she has no time to find you. Akong bahala.”

Napahinga ako roon. Nakontento na rin sa sagot nito at sa totoo lang, gusto ko na ring sumilip sa kabila. Masyadong malayo ito sa kabihasnan, at kahit nga sumilip lamang mula rito sa ituktok hanggang doon sa ibaba ay para bang wala akong masilip na mapagbibilhan. Ganoon kalayo. At pakiramdam ko namimiss ko na rin ang magbar.

“Tito, sigurado po kayo ah? Kasi, gusto ko sanang magbar.” Nangingiming sabi ko rito.

Tumitig muna ito sa akin bago ngumisi at tumango.

“Bar means liquor, Roana. I like that idea.”

Umismid ako at napatitig sa kusina nang nakarinig ng yapak. Si Manang pala, naglalakad palapit dito at sinabi lang na mag-aalmusal na.

“Si Pablo, Manang?” Tanong ko rito pagkatapos na hindi makitang nandoon si Pablo.

“Naku, nasa kabilang isla at may iniutos si Titus.”

“Bakit mo hinahanap, Roana?” Singit ni Tito.

Napakamot batok na lang ako at nag-abot ng ulam saka sumubo habang sumisilip kay Tito na kunot noong nakatitig din sa akin.

“Bakit?” Ulit nito, nangungulit. Ewan ko ba sa halip na sagutin ay ininis ko pa at makahulugang ngumisi na lamang ako rito.

Mas lalo yatang nabadtrip at mabilis na tinapos ang almusal.

“Diyan lang ako sa likod, Manang. Kung may kailangan kayo, tawagin mo lang ako.”

Pasimple pang sumilip sa akin na tinawanan ko na lang. Nabadtrip na nang tuluyan, gayong wala pa naman akong ginagawa. Di ko naman sinabing trip ko si Pablo. Nagtataka lang ako kung bakit wala iyong isa. Bahala nga siya, para namang bata.

Idinuyan ko na lang ang sarili pagkatapos nang almusal. Wala akong gagawin. Tutunganga lang habang nagpapalipas ng oras. Pagkatapos nito ano? Sumilip ako sa gilid saka nagdesisyong tumayo. Naalala ko, may isang duyan na nandoon sa tapat ng open space ni Tito. Gusto kong manood. Oo, yon ang gagawin ko.

Isang sulyap lang ang ginawa nito nang umikot ako’t pumwesto roon sa duyan malapit sa pababang bahagi ng burol. Pagkatapos tumuloy na ito sa ginagawa. Ni hindi na ako sinulyapan muli. Pigil na pigil naman ang ngisi ko at umiwas saka tumitig sa dulo kung saan tanaw muli ang malawak na karagatan.

“Nadidistract ako sa’yo, Roana.”

Napasinghap ako sa gulat nang nilingon si Tito na nakatayo na sa tabi ng duyan. Nakababa ang mga mata. Seryoso ito samantalang natatawa naman ako. Kaya lang agad ding naputol iyon nang bumaba ang mukha nito at hinalikan ako. Sa malalim na paraan, walang seremonya. Pumikit na lang ako nang mariin at parang batang inabot ang batok nito. Nagulat ko yata ito dahil bahagyang natigilan ngunit segundo lang iyon at muling lumalalim ang halikan. Pagkatapos ay naputol, nakatitig pa rin sa akin. Kunot ang noo. Ako nama’y ngumiti lamang. Unti-unti na rin itong ngumiti saka parang bata na sumakay ng duyan kahit masikip.

“Nakakainis ka, Roana. Sinasadya mo yatang inisin ako. Paparusahan talaga kitang bata ka.” Bulong nito.

Ngumuso ako at lumingon sa kabila ngunit napatitig din sa kanya kalaunan nang naramdaman ang kamay nitong gumapang sa tiyan ko.

“Bakit parang nagbago yata ang desisyon mo? Did something happen?” Bulong nito nang nagtanim nang mumunting halik sa likod ng tenga ko.

Umiling ako. Wala naman. Oo wala.

“Sigurado ka? Wala talaga? E bakit parang hinahayaan mo’ko?” Bulong nito at pinisil ang harap ng dibdib ko.

Lumunok ako at nag-init na naman ang pisngi. Hindi ako makakilos, sadyang masikip. At alam kong nagugustuhan nito ang sikip. Ramdam na ramdam ko kasi ito. Kahit hindi naman gaanong namumukol... ramdam ko talaga, lalo na’t nasa gilid ko lang siya.

“Kakagigil ka, masisibak ka talaga niyan.” Halakhak nito habang nilalandi iyong labas ng bra ko.

Umiling ako. Pumikit ng mahinahon saka kinapa ang pisngi nito bago nagdesisyong lumingon at pinatakan ng halik iyong labi nito saka marahang kinagat-kagat ang pang-ibabang labi. Nagustuhan niya yata kahit hindi naman ito agresibo tulad ng ginagawa nito. Nagustuhan niya, sigurado, kasi dumiin ang lapat ng kamay nito sa dibdib ko.

“Gusto mo nang kantot?” Tanong nito pagkatapos ng halik na iyon.

Ngumiwi ako at napailing. Natatawa na lamang ito. At kahit masikip ay nagawa pa nitong kalasin ang likod ng aking panloob at malaya nang nakakapa ang sa harapan. Pumikit ako ng isang beses bago dumilat. Kagat ko na naman ang pang-ibabang labi nang naramdaman iyong init ng palad nitong nagmamasahe sa harap. Unti-unti na ring lumalaki ang bukol. Dinunggol niya nang isang beses kaya ngimimg nag-init ang pakiramdam ko.

“Nalilibugan ang pamangkin ko...” tukso nito.

Siniko ko nga. Anong pamangkin? Ang sagwa. Tulad nang sinabi nito, hindi kami magkadugo kaya dapat walang ganong tawagan. Nakakalimutan ko tuloy. Na hindi naman dapat.

Kinapa nito ang areola at pabilog na nilaro ang dulo. Parang holen. Kaya napaawang na nang tuluyan ang labi ko. Kinapa rin nito ang dulo ng suot ko at ibinaba. Hinayaan ko. Oo hinayaan ko. Kahit noong kumapa ang isa nitong kamay sa ilalim ng suot kong panty, hinayaan ko rin. Para bang nahipnotismo ako’t ninamnam ang hagod ng kamay nito sa labas ng panty ko. Lalo na noong iginilid nito at tinukso ang hiwa. Pinangilabutan ako. Alam niya yatang at kanina pa ako basa. Oo nalilibugan ako kaya hinayaan ko ito sa ginagawa.

“Hm, ang init... at saka madulas. Nanlalagkit ka na Roana. Nagugustuhan mo na ba?”

Hindi ako sumagot. Hinayaan ko. Ganoon din sa muling pagdiin ng daliri nito sa itaas na bahagi. Kung saan nag-unat na naman ang hita ko at niragasa na nga ng tuluyan sa sariling init. Ramdam ko iyong kuryenteng naramdaman ko noon. Sa tuwing dinidiinan nito ang itaas, gitnang bahagi ng hiwa... ay noon lang ako napapariwara. Init na init na ako. Lalo na nang ibinaba rin ni Tito ang suot na pang-ibaba at tuluyan ko na ngang naramdaman ang init at pumipintig na etits nito. Tumatama sa likod ng hita ko. Mainit talaga. Noon lang ako nakaramdam ng ganoon.

“Ulo lang, Roana.” Bulong nito na no’ng una ay hindi ko maintindihan. Ngunit kalaunan, alam ko na. Lalo na noong inangat nang kaonti nito ang isa kong hita at isiningit ang laki nito doon sa gitna. Kaya para akong nauupos na kandilang nag-init kaagad ang pisngi. Ganoon din ang puson. Lalo na noong tinutok nito ang ulo, tulad nang sinabi nito, doon sa butas. Saka marahanag minasahe sa pabilog na paraan kaya napatitig ako roon sa punong lumagaslas.

“Ulo lang, mahirap kapag ibinaon natin ng tuluyan.” Bulong pa nito habang sinesentro nga. Saka muling minasahe ng daliri nito ang kuntil. Pumikit ako. Pasumpit-sumpit kasi ang katas. Alam niya yata. Dumulas tuloy ang ulo ng kanya papasok sa lagusan. Napalingon ako sa kanya at humalik ito sa labi ko bago humiwalay.

“s**t, makipot...” nangingiting sabi nito. Ngumiwi ako, pakiramdam ko napupunit ako. Lalo na at bungad pa lang iyon ngunit ramdam na ramdam ko na siya. Pinaghalong mentol, mula sa itaas na bahagi ng k**i ko, at doon sa hapdi ng bungad. Ang laki... syet! Ang laki talaga. Ramdam ko iyong pagbuka noong akin habang pumapasok siya. Namamawis na nga ito habang nakalingon ako sa kanya.

“Lalabasan yata kaagad ako... Roana, grabi ang kipot...”

Ako nga rin Tito, parang sasabog na ang puson ko.