Alev gözlerini kırpıştırarak camdan dışarı baktı.
"Nereye geldik?"
"Evime."
Kaşları anında çatıldı. Başını çevirip adama dik dik baktı.
"Sarhoşum diye… beni evine mi atıyorsun!?"
Ateş’in ifadesi hiç değişmedi, siniri hâlâ yüzünden okunuyordu.
"İn hadi."
"Hayır."
"Sevişmeyeceğiz, merak etme. İn." dedi ve kapıyı açıp indi.
Alev hâlâ inmemekte diretiyordu. Ateş onun kapısını açınca eğilip göz göze geldiler.
"Ben mi indireyim seni?"
Alev öfkeyle soludu, dişlerini sıktı. Emniyet kemerini çözdü ve arabadan indi. Tam düşecekken Ateş’in iri eli beline dolandı, düşmesini engelledi.
Kadın başını kaldırıp baktığında, bir anlığına dünyası döndü. Adam o kadar uzun boyluydu ki, sanki yüksek bir binanın tepesine bakıyormuş gibi hissetti.
Ateş onu içeri yönlendirdi. Alev topuklarının üzerinde
