Sabah, beyaz perdenin arasından süzülen ince turuncu ışık, Alev’in sol yanağına sanki ince bir iz bırakmış gibi vuruyordu. Komodinin üzerinde çalan alarm sesiyle genç kadının önce kaşları çatıldı sonra kirpikleri aralandı. Kollarını iki yana açarak tüm bedenini ağır ağır esnetti, yastığa başını yaslayıp birkaç saniye tavana baktı. Boğazı kurumuştu su içmek istedi.
Normalde alarm çalmadan önce uyanırdı, ama bu sabah uykusu sanki yarıda kesilmiş gibiydi. Sonra gece boyunca gözünü kırpmamasının sebebi zihnine sert bir dalga gibi çarptı.
Ateş Alper Sipahi…
Elini yan tarafa uzatıp telefonunu aldı. Mesaj gelmiş mi diye ekranı açtı; sonuç hüsrandı. Kaşlarını çatıp dudaklarını büzdü. Daha ilk günden bu kadar meraklanmasına kendi kendine kızdı. Yatakta hızla doğruldu.
“Şu hayatta en çok, senin
