Pagkakita ko sa kanya, mabilis kong isinara ang pintuan ng banyo. Kita-kita ko pa naman kung paano magsalubong ang kilay niya dahil siguro sa inis.
“Buti nga sa'yo,” huminga ako ng malalim at naghilamos ulit.
Hindi ako lalabas dito hangga't hindi siya umaalis. Hindi ko kailangan ng suyo niya. Si Aleng Hera naman kasi, kung anu-ano ang sinabi.
Napatingin ako sa may pinto nang sunod-sunod ang pagkatok doon. “Bubuksan mo ‘to o sisirain ko?” tumahip ang dibdib ko sa kaba. “Ashley!” bahagya akong napaatras sa lakas at lalim ng boses niya.
Iyong katok niya, naging hampas na. “Ano bang kailangan mo?! Umalis ka na!” pagtataboy ko sa kanya. Kahit anong pagmamatigas ko, halata sa boses ko ang pagaralgal sa takot. “Hindi ko kailangan ng suyo mo!”
“Isa!” sh1t! Bumilang na siya. “Dalawa, Ashley!
