Napahinga ako nang malalim habang nakatingin sa aming picture ni Kazimir. Ilang araw na ang lumipas magmula nang magtungo kami sa Benguet ngunit sariwa pa lamang ang lahat sa aking isipan.
Sa katunayan nga ay miss na miss ko na siya. Ngunit sabi niya ay may kailangan muna raw asikasuhin bago niya harapin ang aking mga magulang.
Hindi na ako umaasa na papayag ang mga magulang ko pero hindi naman ibig sabihin no'n ay wala na akong tiwala sa lalaking mahal ko. Sadyang mahirap lang talaga ang umasa kaya as much as possible, iiwasan ko iyon dahil mas masasaktan lang ako.
Nang malaman ng aking mga kaibigan ang tungkol sa amin ni Kazimir, inulan nila ako ng tanong at kanina ko lamang nabasa ang mga chat na ipinadala nila sa aking social media account.
Alam ko kasing hindi sila makapaniwala sa
