Chapter 30
Krezia's Pov Panibagong araw, halos hindi ko na makilala ang sarili. Nasasaktan parin ako, sa mga oras na ito ang tanging gusto ko lang ay malinawagan, Kung meron pa bang dapat asahan. Mabilis akong nag aayos upang pumasok sa trabaho, kung ano man ang magiging resulta sa paghaharap namin ni keanne ngayon hindi na yon mahalaga. Isa lang ang naisip kong paraan upang magkaroon ako ng peace of mind, hayaan siya kung saan siya masaya. nakarating ako sa kompanya, hindi ko man lang magawang batiin ang mga nakakasalamuha ko, mugto ang mga mata ko. wala na ako sa wastong pag iisip, habang papalapit na ako sa office ng CEO, sobrang bilis ang t***k ng puso ko. Hindi ko alam kung bakit kailangan kong maramdaman ang ganitong sakit. Nagpabuntong hininga ako bago humakbang palapit sa pintuan, I was a
- Writer
