C H A N
Nakakabingi ang katahimikan sa pagitan naming dalawa. Walang nagsasalita dahil abala kaming dalawa sa aming ginagawa, nagbabasa ako ng libro habang siya'y nasa harapan ko't nagsusulat.
Sumilip ako kay Sadao na abalang nagsusulat sa kaniyang notebook. Napakaseryoso ng kaniyang itsura at ang mga kilay nito'y magkasalubong na parang 'di satisfied sa kaniyang ginagawa.
Mabilis kong ibinalik ang tingin sa librong binabasa ko nang mapansin kong inaangat nito ang kaniyang ulo para tumingin sa akin.
"Do you think we can actually make this today?" tanong nito kaya ibinaba ko naman ang libro at tumingin sa kaniya.
Hanggang ngayo'y nakakamangha pa rin ang mga mata nitong kulay asul. Hindi ko alam kung normal ba ang ganitong kulay ng mga mata dahil sa mga napapanood ko noon at nabababasa
