Love and War (OS#2)

Chapter 12

Ilang araw na din ang nakalipas simula ng nandito ako. Yet, don't know where I am. Pero kahit gaano ko kagustong umuwi, kahit hindi ko maamin. Naging komportable ako dito sa maikling panahaon. Dito ko naranasan ang katahimikan na gustong maramdaman ng panandalian kahit naiinis ako sa kakulitan ni Sebastian.

Ang layo niya sa nakikita kong Sebastian sa Maynila, he is so serious, and didn't smile often. Pero dito lagi niya akong iniinis at lagi siyang nakangiti. I find weird. Pero pakiramdam ko totoo iyong pinapakita niyang emosyon.

I was at the garden peacefully sitting at the swing. I was so bored. Nagdesisyon akong tumulong kay Athalie ngayon, kahit ayaw niya naman talaga.

Wala kasi siyang katulong sa bahay kanina kaya nagpresinta na ako.

Si Sebastian naman, hindi umuwi kahapon hanggang sa gabi. Nasa piggery siya, he wrote a note at the table he won't go home. Pakialam ko naman kung hindi siya umuwi. Akala niya siguro makakalimutan ko ang ginawa niya sa'kin.

I didn't notice Jun quietly fixing the flowers. Hindi niya din siguro ako napansin, dahil sa bored ako. Nilapitan ko siya. At nagulat ito dahil sa biglaang pagsulpot ko sa harapan niya.

"A-Ate Sierra." usal nito sa'kin.

Ngumiti naman ako rito. "Hi, Jun. Anong ginagawa mo?" tanong ko rito.

He became unconscious. "N-naglilipat po ng mga halaman sa paso." mahinang usal nito. Napayuko naman ito sa'kin.

"Pwede akong tumulong sayo?" saad ko rito.

Napaangat naman ito ng tingin sa'kin. He looks so amazing in what I've said.

"A-Ate, huwag na po baka madumihan pa kayo." nag-aalalang saad nito.

Umiling ako rito. "It's fine... Gusto ko din kasing subukan."

He refused my hands to help but I won't take that. Nagpumilit akong tumulong sa kanya. I really enjoyed it. It wasn't easy but fun.

At first, I didn't know how to plant properly. Kasi naman--- I do love flowers but not to take care of plants. Pero ngayon feeling ko gusto ko ng ganito.

Sa sobrang laki ng rancho niya talagang mamamangha ka. Lalo na kung paano na-organize ang lahat. Hindi din naman ako magtataka, sa sobrang dami nilang business not only in the Philippines but outside.

"Nag-aaral ka ba?" curious kong usal rito.

Tumango naman ito sa'kin. "Opo, pinag-aaral po ako ni Kuya Seb." proud nitong usal. Huminto ito sa ginagawa niya. "Sa katunayan lahat kaming mga anak ng trabahador niya pinag-aaral niya. " sabi nito sa'kin.

Parang mga magagandang bagay ang naririnig ko sa kanya ngayon. Para saan iyon?

He is really a good man. Pero---- I'm still doubting his actions. Masyadong mahiwaga ang lahat na parang umaabot na sa puntong maaring may motibo, pwedeng masama o hindi.

Hindi na ako nakakibo matapos, nagpatuloy kami sa ginagawa naming dalawa. Habang nagtatanim kami, I prayed na sana mabuhay siya.

We are almost done when I hear the voice that is calling me.

"Sierra." his baritone voice captured my attention.

Napalingon naman ako rito. His shirt was full of mess but still--- wait what I'm thinking. Saglit akong napailing dahil roon. Nakatingin ito ng deretso sa'kin.

"Bakit?" walang buhay kong usal rito.

"What are you doing?" seryosong usal nito.

"Aren't you seeing?" I stretched my arms to point out the things we did. "Malamang nagtatanim hindi naman pwedeng naninira." pabalang kong usal ko sa kanya.

His forehead folded. "Ate, ako na po bahala rito." mahinang saad ni Jun.

Umiling ako. "Are you sure?" tumango naman ako rito.

Pagharap ko sa ulupong. Bahagya akong nabangga dahil sa lapit nito sa'kin. He smelled not good. Malamang sa may piggery siya galing.

Nagsorry naman si Jun, pero umalma ako dahil ako ang may gusto. Anong bang mali sa ginagawa ko? I'm just helping him. Wala din kasi akong magawa sa dito.

I'm bored sitting at the veranda and laying in bed. Bakit kasi hindi niya na lang ako pauwiin? Prenteng nakaupo ako sa may sofa na malapit sa kama habang nagc-cellphone.

Sinandal ko ang katawan ko may sofa. I felt so draining right now. Siguro dahil sa mga ginagawa ko kanina.

Nakakamangha talaga ang rancho niya, dahil may sarili pala itong planta ng kuryente. Nabanggit ni Athalie na may ilong sa gawing dulo nito. Sabi niya kung may sasakyan malapit lang, pero paglalakarin malayo.

Kaya na-excite akong pumunta kaya lang busy pa kasi siya. Sabi niya, pagdumating si Nanay tsaka kami pupunta.

I felt the sofa move, and I smelled his scent. It's too manly. Nanatili ako sa ginagawa ko, kahit nags-scroll lang ako.

"Sierra." tawag nito upang makuha ang atensyon ko.

Pero hindi ako kumibo rito. Tahimik lang ako, bahala siya sa buhay niya. Bigla nitong hinablot ang cellphone ko. Hindi ko maiwasan sigawan siya, at kasabay nito ay masasamang tingin sa kaya.

"Give me my phone." maawtoridad kong usal.

Umiling ito sa'kin. "No." pinatay niya ito at nilagay sa lamesa. Akmang kukunin ko bigla itong humiga sa lap ko.

"Bumangon ka nga!" sigaw ko rito.

"Ingay mo, Honey." saad nito sa'kin.

"Kung naiingayan ka umalis ka dyan." mabilis naman siyang umiling doon.

Napabuntonghiniga naman ako dahil roon. He slowly closes his eyes. Binigyan ko siya ng panaka-nakang tingin. At sobrang maamo siya, pero ulupong sa loob.

"May tanong ako sayo." bungad kong tanong ko sa kanya. I heard his groan as an answer. "Bakit mo ko dinala rito?" Niyakap nito ang aking bewang at sumiksik sa gawin ng aking tiyan.

"You want to know, Honey?" sabi niyo. I felt his warm breath that touch my skin.

"Malamang.. Pwede ba lumayo ka sa'kin." inis ko usal rito. Para siyang ulupong kung makakapit. Sarap niyang sakalin.

"Don't push me away, Honey. I'm so tired." malumanay na usal nito sa'kin.

"Kasalanan ko ba na napagod ka?" mataray kong usal rito.

Mabilis naman itong umiling sa'kin. "No, but I need some energy by hugging. I'm tired because I'm doing something for you." makahulugang usal nito.

"Huh? Ano?" sabi ko rito. Bigla kasing humina ang boses niya.

"Sabi ko hayaan mo lang akong matulog." malumanay na usal nito.

"Sabihin mo muna." Hindi ako makagalaw dahil sa kanya. I take deep breath.

"You want to know?" mahinang usal nito

Ang mainit na paghinga nito ay nararamadaman ng balat ko.

"Malamang." inis kong usal rito.

"I will tell you.. soon." saad nito sa'kin.

Natampal ko ang balikat nito ng bigla niyang hinalikan ang tiyan ko. Talaga naman itong lalaking ito!

"Ngayon na.. Kung pwede naman ngayon, bakit patatagalin mo pa?" saad ko rito.

Natawa naman ito. "Just wait." humiwalay ito sa'kin. At kinurot ang ilong ko kaya hindi ko maiwasan mapanguso dahil sa ginawa niya sa'kin.

"Alam mo---- sa ginagawa mo nilalagay mo buhay ko sa kapamahakan. Alam mo naman na fiance ka ng kapatid ko tapos nilalandi mo ko dito." walang habas kong usal sa kanya.

"How are you sure that I'm her fiance?" I heard his smirks. Para akong natuod dahil doon.

Nawalan ako ng salitang sasabihin dahil doon. Muli siyang sumiksik sa tummy ko. At bigla akong nabingi sa katahimikan.

Anong gusto niyang sabihin? Ito na naman ang panibagong iisipin ko sa buhay ko. Kaya bahagya akong nakatingin sa kanya. Mukhang nakatulog na ang loko. He looks so tired.

Sobrang hands-on niya kasi dito sa rancho niya. At mukhang sinuwerte ang kapatid kong hilaw rito. I took a deep breath knowing what gonna happened after this.

Dahil hindi ko pa alam kung kaylan ako makakauwi pinaubaya ko na ang lahat muna kay Karen. Kahit paano siya lang ang makakatulong sa'kin. Bahala na--- kung anuman ang mangyari hahanapin ko pa din iyong nakabili noong lupa.

Ang tagal din ng pagkakatulog niya sa lap ko. At nakakaramdam na ako ng pagkamanhid ng mga hita ko. Pero hindi na ako makaalma dahil nakakahiya naman sa kanya baka makaistorbo pa ako sa kanya.

Ang bait niya tuwing tulog siya pero pagkagising akala mo may sapak sa utak. Nang magising siya hindi muna siya bumangon bagkus nanatili siyang nakahiga.

"Thank you, Honey." bumangon ito at bigla akong hinalikan. His soft lips brought a volts of electricity in my body.

Hindi ako agad makareact dahil sa ginawa niya. Pero bumalik ang wisyo ko ng may tumunog na phone, pagtingin ko sa kanya pala.

"What do you need?" seryosong usal agad nito. Kita ko ang pagkawala ng mood niya kung sinuman ang tumawag sa kanya.

Umiwas ako ng tingin at kinuha ko ang phone ko. At bumungad ang mensahe ni Marcious sa'kin.

From: Marcious

Babe, where are you? Ilang araw ka daw hindi umuuwi.

Ito na nga ba ang sinasabi ko. Anong sasabihin ko sa kanya? Kinidnap ako ng kaibigan mo at dinala ako sa kung saan. Nice one, Sierra! Ang tagal bago ako makaisip ng sasabihin ko sa kanya.

To: Marcious

Hey, I'm with my friends. Saan mo nalaman na hindi ako umuuwi.

Naghintay ako ng message niya. At may iilang mensahe na galing kay Lulu. Kinakamusta daw ako ni Nanay Selly.

From: Marcious

Friends? Who's friend of yours? Your Dad asked me if you are with me.

Bigla akong natigilan sa mensahe niya. Si Papa hinahanap ako? Totoo ba o hindi. Bakit parang hindi ako makapaniwala? Kasi simula naman noon, he doesn't even care about me. Kaya bakit niya ako hinahanap? Kasi natatakot siyang makagawa ako ng eskandalo na mamakasira sa maganda nilang buhay.

That's so sarcastic. Kinumbinsi ko na lang si Marcious na nakatira ako sa kaibigan ko. Kahit sa totoo niyan wala akong masyadong kaibigan dahil sa kapatid kong hilaw. Dahil kinukuha niya lahat ng meron ako.

She doesn't want me to have what things I deserved. Kaya minsan may pagkakataon hindi ako nabibigyan ng allowance noong nag-aaral pa ako dahil sinasabi niya gumagala lang ako. Kahit siya naman ang gumagawa noon.

I'm the so called black sheep of the family. Pero wala akong pakialam-- kaya ng pwede kong makuha ang pera iniwan ni Mommy para sa'kin. I used it right. Kaya mas nagalit si Saina sa'kin.

"Hey." napalingon ako sa kanya.

"Bakit?" usal ko rito.

"I have something to do. Baka hindi ako makauwi mamaya." saad nito sa'kin.

Napatingin ako rito. "Matanda ka na alam mo na ang tama at mali." saad ko na lang din.

He took a deeo breath. "I thought you will miss me." saad nito.

Inirapan ko siya. "Inaantok ka pa ba?" inis kong usal rito.

Natawa naman ito at lumapit sa'kin. Tinulak ko siya pero mas lumapit siya sa'kin at binigyan ako ng isang halik.

"I'm now daydreaming--- to kiss you all out the day and night."

_______________________________________

❣️ Happy READING 💙