Love and War (OS#2)

Chapter 11

Hindi ko magawang makahinga dahil sa posisyon namin ngayon. Nakapulot ang braso, at nakasiksik ang mukha nito sa gawing leeg ko. Kaya naman ramdam ko mainit na paghinga nito. Marahan akong kumilos at humarap sa kanya. Kinabahan naman ako ng bigla itong gumalaw, at mas humigpit ang pagkakayakap nito sa'kin.

Nanlaki naman ng kunti ang mga mata ko dahil sobrang lapit nito sa'kin.

He is peacefully sleeping at my side. He looks so naive but wild. I couldn't help myself not to smile. I'm putting myself into danger of his affections.

I'm aware but I'm getting unconscious in what is truth. He has piercing eyes, a well-defined jawline, and bulky built. His effortless presence make me feel trembled.

Nanatiling nakatuon ang mata ko sa kanya. Hindi ko maiwasan mapatanong kung, bakit niya ako dinala rito? Anong matibo niya?

May kunti akong pangamba dahil iniisip ko ang meron sila ng kapatid kong hilaw. Ayokong mainvolved sa kahit anong gulo kong lalo na kung may kinalaman ito sa kapatid ko. Pero dahil sa nangyayari ngayon— mukhang alam ko na ang kalalabasan.

But I'm done— f*****g done to think that I'm always wrong! I'm wishing to have fair treatment between me and my sister. That's f*****g impossible!

Kaya siguro ako ganito, kahit gaano ka-genuine ng tayo sa'kin. I feel like it's just a show. Kaya mabait sila sayo dahil kailangan kanila magagamit kanila.

Natauhan ako bigla sa mga iniisip ko. Akmang tatangalin ko ang braso nitong nakapulot sa'kin, pero lalo itong sumiksik sakin at humigpit ang yakap niya.

"Another hour, Honey." malambing na usal nito. Natigilan naman ako, dahil pakiramdam ko— nagwawala ang sistema ko. He kissed my shoulders.

Pero nakatauhan din ako kaagad. Mabilis ko siyang tinulak papalayo sa'kin.

"Matulog ka mag-isa mo." iritado kong usal. Kahit parang naging komportable ako sa yakap nito.

Sierra! Huwag kang magpadala!

Umiling naman ito agad sa'kin. "No, gusto ko katabi ka." saad nito.

Ay nalintikan na!

"Sabog ka ba? Alam mo— hindi ka naman ganyan pagkaharap mo kapatid ko at magulang ko." angil ko rito. Nakakairita na kasi ang kulit niya.

"Bakit ikaw ba sila? Hindi naman." may diin ang pananalita nito sa'kin.

Saglit akong napahinto dahil roon. Pero ayokong isipin ng isipin ang tunay na motibo niya. Dahil ayokong--- makigulo sa kanila. Pero kung iisipin-- nasama na ako sa gulo niya.

"A-anong ibig mong sabihin?" sabi ko rito.

Tumingala naman ito at malapit ng magdikit ang mga labi namin dahil doob. Kaya mabilis akong umiwas. In my peripheral vision, he looks disappointed.

"I already told it..." usal nito. Muli niyang siniksik ang mukha sa dibdib ko.

Pero tinutulak ko ang ulo niya papalayo sa'kin. Nagmamatigas pa siya. Bagkus humigpit ang kapit niyo bewang ko at dinantay pa nito ang hita sa katawan ko kaya hindi ako makagalaw sa ginagawa niyan.

Dahil sa inis ko inalog ko ulo niya pero wala lang siyang pakialam.

"Sebastian!" sigaw ko sa pangalan nito.

"Yes, Ma'am." sagot nito sa'kin.

Talaga naman. Gusto ko na siyang iuntok sa header ng kama ng matauhan sa kanya.

"Lumayo ka na sa'kin." pagmamakaawa ko rito.

"Honey, I can't.. This is my room." usal nito.

Now, I know. Kaya pala nandito mga gamit niya. I didn't know eventually, kasi naman hindi siya madalas umuwi. Siya ang nag-aasikaso sa mga baboy nanganganak. Kwento ni Athalie sa'kin, I'm not defensive. Nasabi lang naman kasi sa'kin.

"Room mo pala ito. Hindi aalis na ako." saad ko rito.

"Mas lalo ayokong umalis ka." sabi niya sa'kin.

Talaga naman itong lalaking ito!

"Lumayo ka na sa'kin... Umayos ka nga, Ulupong ka talaga!" galit na saad ko rito.

But he still never moved.

"No, huwag kang malikot.. Kakagatin ko ulit n*****s mo." sabi nito sa'kin.

Nanlalaki ang mga mata ko dahil sa sinabi niya. Dahil sa inis ko sa kanya, hindi ako nag-atubiling batukan niya. I heard his groan, pero wala akong awa ngayon. At talagang gusto niya pang ulitin.

"Bastos ka talagang, Ulupong ka!" galit kong usal. I didn't care, kung mabingi siya sa lakas ng boses ko.

"Honey, ang sakit naman." he acted like a child that had been hurt.

"Talagang mas masakit pa iyan kung uulitin mo... Nangigigil ako sayo!" inis kong usal. Pinagbigyan mo na nga tapos namimihasa. Ano siya gold?

"Ako din.. Nangigigil na halikan ka at---" hindi na niya na ituloy dahil sa pagkatok kong muli.

Tumawa naman ito at niluwagan nito ang yakap sa'kin. He kissed so quickly at lumayo sa'kin. Pero nanatili siyang nakahiga. Hindi ko nagawang magreact ng ulo.

Nang mahawakan ko ang unan sa gilid ko mabilis ko itong hinampas sa mukha niya. Muli itong dumaing pero natatawa siya.

"Hayop ka talaga! Manyak mo-- pwede bang tigilan mo ko katatawag mo ng honey sa'kin. At baka yakapin ko leeg mo bigla kang mangitim." usal ko rito

Kinuha nito ang unan na hinampas ko sa kanya at niyakap ito ng sobrang higpit. He pouted at me. Pero inirapan ko lang siya.

"Honey." usal nito sa'kin.

Sinamaan ko siya ng tingin. "Stop calling me honey, Ulupong ka!" saad ko rito.

"No, you taste like sweet honey.. So, I must call you honey." he bit his lower lip.

Umasim na ang mukha ko dahil doon. Manyak talaga ang hinayupak!

"Bastos!" sigaw ko rito.

"Nah! we didn't both naked." sabi niya.

Hindi ko na talaga kinakaya ang lalaking ito. Ang sarap niyang takpan sa mukha habang natutulog.

"Bahala ka sa buhay mo--- Tang-ina!" saad ko rito.

"You know the rule--- one cuss, one kiss." sabi nito.

Mabilis akong bumangon at binato siya ng unan.

"Rule, rule ka pang nalalaman." naglakad na ako paalis.

"Before you go downstairs wear your bra first--- wait for me to punish you if you don't follow me either." seryosong galit nito.

Hindi niya talaga siya magtitino. Medyo natakot din ako doon dahil baka mas malala pa gawin niya. Nagtungo na ako sa walking closet niya para kumuha ng bra.

Hindi ko maiwasan mapailing noong unang binigay sa'kin ang mga ito pati panties, iba't ibang size kasi. Ang sabi ni Athalie inutusan daw siya ni Sebastian na bumili ng damit ko-- dahil hindi niya alam bumili na siya ng lahat ng size.

Paglabas ko ng kwarto, mahimbig siyang natutulog sa kama. Mabilis din akong umiwas ng tingin, hindi na ako nagpalit ng damit, kahit pa sa kanya ito. Siya naman ang nagsuot sa'kin nito. At ang amoy nito ay bumabalot na sa balat ko.

Nagtungo ako sa may kusina, at naabutan ko si Athalie. She is eating a fruits. She didn't notice me. Kaya lumapit ako rito ay kinalabit ko siya.

"Ate, ikaw pala. Gusto mo." humarap ito sa'kin at inalok ako ng kinakain nito.

Umiling ako rito."Sige lang. Pero salamat sa pag-aalok." sabi ko rito.

"Nagugutom ka na ba? Sorry hindi kita nadalhan ng pagkain kanina. Nandoon daw si Kuya Seb sa loob ng kwarto." sabi nito sa'kin.

Tumango naman ako rito. "Oo, nandoon iyong ulupong." sabi ko rito. Natawa naman ito sa sinabi ko.

"Ayunieee... Sabi ko na e." kinikilig na usal niyo at hinampas pa nga nito ang balikat ko.

Napangiwi naman ako. "Huy, mali ang iniisip mo." depensa ko rito.

Natawa naman ito sa'kin. "Naku ikaw, Ate." tukso nito sa'kin.

Napailing na lang ako sa kanya. Hindi niya ako tinigilan na asarin. Hinayaan ko na lang siya.

I volunteered to prepare my food. Sabagay, nakakahiya na kasi dinalhan niya pa ako ng pagkain sa taas lagi.

"Matagal na kayong nagtatrabaho dito?" usal ko rito.

Napalingon naman ito sa'kin. At tumango ito.

"Oo, sa katunayan si Nanay lang ang katulong niya dito. Pero dahil si Kuya Seb ang tumulong sa'kin para makapagtapos-- dito niya na din ako pinatira. At tumutulong ako dito para sa kabutihan niya." kwento nito sa'kin.

Mukha naman siyang mabait talaga.. Pero--- hindi ko maiwasan magduda sa mga ginagawa niya.

"Mabait pala iyong ulupong na iyon." usal ko.

Bahagya ito natawa. "Oo, Ate. Alam mo bang mga trabahador ni Kuya rito sa malawak na rancho niya ay may kanya kanyang bahay sa gawing dulo." kwento nito.

I amazed how he did that. "Talaga ba?"

"Oo naman... Malawak itong rancho ni Kuya Seb. Ginawa niya lahat para pagandahin ito at makatulong sa iba." sabi niyo. Sabay kagat sa kinakain nito.

"So, may dinadala siyang mga babae dito?" natigilan ako sa mga tanong ko.

Natawa naman si Athalie sa'kin. "Curious ka ba, Ate?" pangbubuyo nito.

Umiling ako rito agad. "H-hindi naman no." saad ko rito.

"Wala 'no. Katunayan simula ng buoin niya itong rancho, dito na siya nagstay. At hindi din siya mahilig umuwi ng Maynila, sobrang dalang lang. Minsan umuuwi para sa parents niya o kaibigan. But other than that, walang babaeng involved." paliwanag nito sa'kin.

Kaya naman napatango na lang ako rito. "Wala sa mukha niya." sabi ko na lang.

"Pilyo daw si Kuya Seb noon sabi Nanay, kasi si Nanay ang tagapag-alaga niya simula ng bata siya hanggang ngayon." sabi nito sa'kin.

"Halata nga." sabi ko rito. I closed the gastove.

"Pero sa totoo lang--- ikaw lang ang unang babaeng dinala niya dito. Matutuwa niya si Mama Marie." kinikilig na usal nito sa'kin.

"Mama Marie?" curious kong tanong.

"Mama ni Kuya Seb... Sabi niya tawagin ko na lang siyang Mama." tumango ako.

"Ang bait naman pala ng pamilya niya." saad ko rito.

Tumango ito. "Sobra, Ate." nalibang ako sa pakikipagkwentuhan kanya. Inalok ko siyang sabayan akong kumain pero tumatanggi siya.

Nagpaalam itong magdidilig ng halaman sa hardin nila. At nagpresinta akong tumulong. Ayaw noong una, pero nagpumilit ako.

Wala kasi si Nanay Leng ngayon, at bumalik muna sa mansyon ng magulang ni Sebastian.

At nasabi nito na malawak ang lupain ni Sebastian. Malayo ito sa kabihasnan. Halata naman dahil puro bundok at puno lang ang nakikita ko rito.

Kahit gustuhin kong umalis rito, hindi ko naman alam kung saan ang daan. Alam ko naman na hindi din ako hahayaan nilang makaalis rito. Pero gagawa ako ng paraan para makumbinsi si Sebastian na pabalikin na ako sa Maynila.

"Ma'am, pasensya na po. Ayaw pong ipaalam ng dating may-ari kung sino ang nakabili." malungkot na usal ni Karen sa'kin.

Napabuntonghiniga naman ako dahil rito. "Okay lang.. I will be home soon. At gagawa tayo ng paraan para malaman kung sino." saad ko rito.

Kung sinuman siya, sana makagawa ako ng paraan para mabawi iyon. Gusto kong patunayan sa lahat na kaya ko.

_______________________________________

happy reading, people 😉 muahh