Love and War (OS#2)

Chapter 7

Parang napako ang mga paa ko sa kinatatayuan ko ngayon. His soft lips taste like heaven. I haven't tried to be kissed someone— not until he did right know. f**k up! I'm too naive.

The beat of my heart has rhythm. Pati buong katawan ko hindi ko maramdaman dahil sa mga nangyayari ngayon. Kahit pinutol na nito ang pagkakahalik sa'kin. I still feel his softness.

The beat of my heart has rhythm. Halos mabingi ako, at mawalan ng malay dahil sa kaba.

"That's your punishment." seryosong usal niyo.

"P-punishment?" mahinang usal ko. Doon parang bumalik ang lakas ko, at kahit alanganin.

Bigla ko siyang sinuntok sa mukha. Kita ko ang pagngiwi ng mga labi nito dahil sa ginawa ko. At bahagya din itong nagulat sa ginawa ko. Nataranta ako dahil nangyari.

Mabilis akong tumakbo sa may banyo. Kahit ramdam ko ang kunting kirot sa talampakan ko. Kailangan kong makaalis sa harapan niya ngayon.

"Tang-ina! ang tigas ng mukha niya." mahinang usal ko rito. Gusto kong magwala sa mga oras na ito.

Napalingon naman ako sa malaking salamin at doon ko nakita pamumula ng mga pisngi ko. Marahan ko itong tinampal.

"Kumalma ka, Sierra." pero para akong binuhusan ng malaman na tubig dahil paulit-ulit na sumasagi sa utak ko ang malambot niyang labi.

Matagal akong nanatili sa loob ng banyo hanggang sa maramdaman kong wala na siya sa loob ng kwarto. Paglabas ko, may first aid kit na nasa table. Kaya naman mabilis kong nilinis ang mga sugat ko sa paa.

Napahinto at napalingon naman ako ng bumukas ang pintuan. Akala ko siya pero hindi pala.

"Ma'am, kumain na po kayo sabi ni Kuya Seb." sumilip ng kaunti iyong babaeng nakausap ko. Sakto naman katatapos keep.

Binaba nito ang tray na hawak nito sa harapan kong table.

"Paano kung ayoko?" tanong ko rito.

"Ikaw daw kakainin niya." sabi nito.

Nanlalaki naman ang mga mata ko dahil sa sinabi niya. Pero kita ko sa reaksyon nito na parang walang malisya.

"Tarantado iyang Kuya Seb mo." inis kong usal.

Umiling ito. "Ma'am, hindi naman po." depensa nito.

Bagsak-balikat ko dahil roon. "Would you please don't call me Ma'am. I'm not your boss, at mukhang hindi nagkakalayo ang edad na'tin kaya drop the po." deretsang usal nito. "By the way, anong pangalan mo?"

Ngumiti naman ito."Athalie nga pala." masayang usal nito.

Lumapit ito para makipagkamay sa'kin. "Sierra." saad ko rito.

"Ang ganda mo, Ate Sierra." sabi nito kasabay ng pagtanggap ko ng kamay niya.

Natawa naman ako dahil sa reaksyon niya.

"Maganda ka din." saad nito sa'kin. Hindi na ako umalma ng tawagin niya akong Ate. Dahil mukhang mas bata ito sa'kin.

"Jowa ka ba ni Kuya Seb?" curious na usal nito sa'kin. Para akong nasamid sa sarili kong laway.

Mabilis akong umiling dahil roon. "Hindi 'no."

Mukhang hindi ito naniniwala. "Talaga ba? Kasi ngayon lang siya nagdala ng babae dito." pagtataka ng boses niya.

Napakunot naman ang noo ko. "Iyong kapatid ko ang jowa niya." sabi ko rito.

"Talaga ba? Pero sa tingin ko hindi kasi— bakit ikaw sinama niya rito?" natigilan ako dahil sa sinabi niya at napaisip ako.

Oo nga naman! Bakit niya ako dinala rito?

Tang-ina! Hindi ko maiwasan mag-overthink. Ano bang motibo niya?

"Malay ko sa ulupong na iyon." saad ko rito.

She acted thinking something. "What if? Kaya ka niya dinala dito kasi ikaw talaga type niya." saad nito sa'kin.

"Ano? Nagkakamali ka!" hindi ko maiwasan mapataas ang boses ko dahil doon.

Nagulat naman kami dahil sa isang boses. "Athalie, go back downstairs and help Nanay in the kitchen." utos ni Sebastian.

Tumayo naman si Athalie. "Aalis na ko, Ate. Mamaya na lang tayo magkwentuhan." sabi nito sabay kindat at kumaway pa ito.

Pinanuod ko lang siya umalis at lumapit naman sa'kin ang ulupong. At kita ko ang maliit na sugat sa gilid ng labi niya— pero hindi ako nakokonsensya dahil deserve niya iyon.

"Bakit hindi ka pa kumain?" seryosong usal nito.

"Pakialam mo!" pabalang na usal ko rito.

He just smirks. "If you don't want to eat.. Let me eat you then." sabi nito sa'kin.

Nanlaki ang mga mata ko. Naging kakaiba ang klase ng pagtingin nito, at mabilis akong dinamba sa sofa.

Halos mastroke dahil sa ginawa niya. At unti-unti kong nawawala ang puso ko. Nilapit nito ang mukha sa'kin. Tang-ina!

Gusto niya ba ulit ng panibagong sapak sa mukha. Kinilabutan ako at maramdaman ko ang mainit na paghinga nito.

"G-gusto mo bang masapak ulit." matapang kong usal rito, kahit nanginginig na ako sa kaba.

Ngumisi naman ito. "I want your lips— would let me taste it again." he sexily said it. Halos makuryente humangod nag mga tingin nito sa'kin.

"B-bastos." usal ko rito. Pero mabilis ko siyang tinulak dahil natauhan ako sa mga pinaggagawa niya.

Nahulog naman ito at rinig ko ang daing nito dahil doon.

"Ang hilig mong ihulog ako." mahinang reklamo nito.

Sininghalan ko siya. "Ulupong ka! lumayo ka sa'kin!" galit kong usal rito.

Tumayo naman ito sa harapan ko. Nagwawala na naman ang dibdib ko dahil sa kaba.

"Anong tawag mo sa'kin— ulupong?" takang usal nito.

Tiningala ko siga at inirapan. "Oo, pakialam mo. Bagay naman siya dahil ulupong kang hayop ka." sigaw ko rito.

"Kababae mo taong puro ka mura." sabi nito sa'kin.

"Ano naman pakialam mo?" inis kong usal.

I heard his sigh. "I have care, okay. But first, kumain ka na— at baka totohanin kong ikaw kainin ko." seryosong usal nito.

"Gago!" saad ko rito.

"Stop cussing." saad nito sa'kin. Muli inirapan ko lang siya.

Tinuon ko ang atensyon ko sa pagkain. Pero nakaramdam ako ng pagkailang dahil nakatitig ito sa'kin. Kita ko siya peripheral vision ko.

"Pagkatapos ko rito— uuwi na ko." sabi ko rito.

I heard his sigh. "Hindi." sabi nito sa'kin.

"Anong hindi pwede? Uuwi ako." saad ko rito. Mabilis akong humarap rito.

Umiling ito sa'kin. "Hindi pwede.. Ang kalat mong kumain." sabi nito. Para akong kinuryente dahil sa pagdampi ng kamay nito sa gilid ng labi ko.

Kaya natabig ko ang kamay niya. "A-anong ginawa mo?"

Muli itong natawa sa reaksyon ko. "Sungit mo." he pinched my cheeks.

Para akong sasabog dahil sa iba't klaseng emosyon na meron ako. Lalo na at dalawa lang kami dito— dapat maging handa ako. Kakaiba pa naman mag-isip ito.

"Lumayo ka nga sabi sa'kin." sabi ko rito.

Pero nanatili lang siya nakausap malapit sa'kin. Dahil sa inis mo ako na ang lumayo sa kanya. Pinagpatuloy ko ang pagkain kahit hirap akong lunukin dahil pakiramdam ko nakatingin ito sa'kin.

"Bakit mo ko dinala rito?" saad ko rito.

"I already told you. Sinabi mo na dalhin kita dito sinunod lang kita." sabi niya rito.

Napabuga naman ako ng hangin dahil sa sinabi niya sa'kin. "Pwede naman sa bahay mo ko idala hindi ba." sabi ko rito.

"Nah! I don't want to." tumayo naman ito. "Finish your food. Don't bother yourself with the plates, Athalie will be there to get that. Don't try to run again..Kasi kahit tumakbo ka ng tumakbo dito mapapagod ka lang kaya behave ka lang. I have something to do, I'll be back later." sabi ko rito sa'kin. Hindi na ako nakakibo dahil parang umaktras ang dila ko, naubusan ako ng sasabihin.

Sinundan ko lang siya ng tingin hanggang sa makaalis na siya.

Ang tagal kong nginunguya ang kinakain ko kaya matagala akong kumain. Dumating naman si Athalie pero hindi kami nakapag-usap na ng muli dahil busy siya. Nagbilin din siyang huwag muna akong maglakad para hindi sumakit lalo ang paa ko.

Pero matigas talaga ang ulo ko. Dahan dahan akong nagpunta asa may veranda ng kwarto niya at doon ako tumambay. Napatulala ako dahil sa ganda ng at lawak ng lupain niya.

Nasaan kaya talaga ako? Pero pakiramdam ko nasa paanan kami ng bundok dahil bundok ang unang bumungad sa'kin.

Sabihin banda-- ang ganda rito at ang fresh ng amoy ng hangin. Para akong hini-hele tuloy ng hangin at kapaligiran. Gaano ba kalawak ang lupain niyang ito.

Nanatili lang ako sa veranda hanggang bandang hapon. Pero nagdala ng meryienda si Athalie.

Maalala ko death batt nga pala ako, kaya lang wala akong charger na dala. Nakalimutan kong humiram sa alapung na iyon.

Paano kaya napalitan iyong damit ko? Hindi baka pinalitan ako ni Athalie.

"Oo naman-- bakit naman iyon walanghiya na iyon ang magpapalit sa'kin.. Hayop!"

Napahawak ako sa bibig ko para walang mapakawalan na malakas na ingay. Parang nagwawala ang buong sistema ko dahil sa iniisip ko.

"Hindi pwede! Papatayin ko siya kung ganoon!"

Masisiraan na talaga ako ng ulo dahil sa kakaisip. Takpan ko kaya siya ng unan sa mukha para hindi na siya makahinga.

Masyadong brutal! Ano ba kasing trip ng hayop na iyon? Gusto ko ng umuwi. May dapat pa akong asikasuhin. Lalo na iyong lupa kong binibili.

Hindi ko na naman maiwasan magalit habang iniisip na kinuha ito ng hilaw kong kapatid. Dahil sa pagiging inggitera niya umabot na sa ganito.

She is f*****g b***h!

"Nakakatakot ka naman." napalingon naman ako dahil sa boses na nagsasalita sa likudan ko.

Napahinto ako sa pagsabunot ko ng buhok ko. At marahan siyang nilingon. Bumungad sa'kin ang ngiti nito. f**k! Bakit ba lagi siyang nakangiti? Tuwing nakikita ko siya sa bahay, hindi ito ngumingiti or what. Sabog ba siya?

"Mas nakakatakot ka." usal ko rito.

Mabilis akong lumapit sa kanya at dinuro ko siya. Bigla naman niyang tinaas ang kamay na parang sumusuko.

"Hey, why are you pointing me?" takang usal nito sa'kin.

Pero sinamaan ko siya ng tingin. "S-sinong nagbihis sa'kin?" deretsang usal ko rito.

Sumilay naman ang ngiti nito sa labi. At pilyong tumingin ito sa'kin. "Why are you curious?" he bit his lower lip.

Nainis ako sa ginawa niya kaya mabilis kong sinampal ang dibdib nito. Bigla itong tumawa ng malakas kaya naman mas uminit ang ulo ko.

"Bastos ka talagang hayop ka!" galit ko usal rito.

"No, I'm not. Tinatanong mo ko hindi ba." umayos ito ng tayo at napa-kibitbalikat lamang sa'kin.

Inirapan ko siya. "S-so-- ikaw nga nagbihis sa'kin." saad ko rito.

"Paano kung ako?" deretsong usal nito sa'kin.

"Tang-ina! Papatayin kita." sigaw ko rito.

Napailing naman ito sa'kin. "I told you to stop cussing." saad nito sa'kin.

"Wala kang pakialam kung magmura ako. Sabihin mo ikaw ba ang nagbihis sa'kin." seryosong usal nito.

"I hate hearing you cussing." saad nitong usal sa'kin.

Napataas naman ako ng kilay rito. "At pakialam ko naman kung hate mo.." matapang na usal

"Once you cuss again— I will kiss you." saad nito sa'kin.

Kaya nanlaki ang mga mata ko dahil roon. Walang bahid ng biro sa mga mata niya.

"Talaga naman, hayop— " hindi ko maituloy dahil mabilis ako nitong hinila at hinagkan.

When his lips locked mine, I felt the bolts of electricity move around my body. Para akong napako dahil sa ginawa nito. He bit my lips gently.

Bumitaw ito agad at sumilay ang ngiti nito sa labi. "It is an effective way to make you shut up... Don't worry, si Athalie ang nagsuot sayo ng damit--- kasi kung ako iyon huhubad lang kita pero hindi na kita bibihisan." seryosong usal nito.

Iniwanan niya akong nakatulala. Bakit ba siya halik ng halik?

_______________________________________

enjoy reading people 😉 have a nice day 😊