Chapter 29
Tinulungan ako ni Zack na tumayo saka ako pinaupo at ginamit ang kanyang panyo para punasan ang kaunting dugo sa daliri ko.
Nakita ko ang seryosong mukha ni Noven habang papalapit sa amin. Umigting ang panga nito nang makitang hawak ni Zack ang aking kamay.
Akmang lalapitan na niya kami nang bigla siyang napatigil sa gitna ng maraming tao habang nakatingin ito sa bandang likuran ko.
Biglang naging blanko ang kanyang ekpresyon na tila hindi na ako kilala. Nakakuyom ang kanyang mga kamay saka namulsa at naglakad na palayo.
Ganoon na lang iyon? Ang kilala kong Noven ay papalag sa tuwing makikita nitong may umaaligid sa aking lalaki. Ang kilala kong Noven ay nag-aalala kahit sa pinakamaliit na bagay na nasaktan ako. Ang kilala kong Noven ay nakikipagbuno sa oras na nasa alangan
