Helena POV
Nagpaalam ako nang maayos sa pinagtuturuan ko sa Brent University. Nalungkot ang mga co-teacher ko, pero ramdam kong masaya rin sila para sa akin at sa direksiyong tinatahak ng career ko. Ngayon pa lang ako tunay na hahabol sa sarili kong kapalaran. Susubukan ko, kahit may edad na ako, dahil alam kong hindi pa naman huli ang lahat.
Binitawan ko na rin ang sarili kong pamilya. Sa paulit-ulit kong pagsalo sa kanila, napagod na ako. Masakit tanggapin, pero mas masakit na ibinibigay mo ang lahat tapos ni minsan, hindi man lang na-appreciate ang ginawa mo.
Isang bagay na lang ang pinanghawakan ko, ang shop ko.
Hindi na puro pre-loved items ang laman ng boutique. Ngayon, mga sarili ko nang disenyo ang naka-display. Pinalitan ko na rin ang pangalan nito. Mula ngayon, Helena’s Signa
