14. Bölüm : “Balayı”
Aybige Alpdemir… 🥳🥳🥳
Bazen hayatı akışına bırakmak gerekir… Bazen…
Ama şimdi değil. Benim için sanki zaman durmuş gibiydi. Latife teyzenin sesiyle kendime geldim;
“Haydi hep birlikte bize geçelim, bir yorgunluk kahvesi içelim.” dedi.
Derin bir nefes alıp verdim, “Oh…” der gibi. Timur hâlâ sırıtıyordu. Bunun bu sırıtmasının altından bir şey çıkacak ama ne? Umarım kahveleri içtikten sonra evli evine, köylü köyüne derler ve herkes kendi evine geçer.
Timur ve ben en arkada el ele yürüyoruz, aile büyükleri önde. Ceketini çıkarıp omzuma örttü Timur, homurdanmayı da ihmal etmedi tabii;
“Ne gerek vardı bu kadar incecik giyinmeye? Bak hastalanacaksın.” dedi.
“Yemeğin ve fotoğraf çekiminin bu kadar uzun süreceğini tahmin edememiştim. Bu elbiseye ilk görüşte aşık oldum. Ç
