Sina Allen, Bea, at ang mga Anitu

ANITU NINETEEN

B E A

“Bea, anong problema?” tanong ni Allen sa akin.

Hindi ko magawang ibuka ang bibig ko sa kakahikbi ko. Lumipas ang halos dalawang minute ay kumalma na rin ng kaunti ang pag-iyak ko. Pero andoon pa rin naman ang patuloy na pag-agos ng aking mga luha.

“Ma… Masaya lang ako,” tugon ko, “akala ko nagdedelusyon lang ako tungkol sa nararamdaman mo sa akin.”

Hindi sumagot si Allen, hinawakan niya lang ang magkabila kong balikat bago ako inilayo ng bahagya sa kanya. Pilit ko pa rin na tinatago ang mukha ko. Alam ko kasi na ang dugyot kong tingnan lalo na at basa pa rin ng luha ang pisngi ko.

“Bea,” bulong ni Allen sa akin habang unti-unting inaalis sa mukha ko ang aking mga kamay. “Namamaga na ang mga mata mo, itigil mo ang pagkuskos sa kanila,” aniya bago pinunasan ang ilalim ng basa kong mga mata.

“Shh…” patuloy niyang bulong sa akin tenga tapos ay niyakap ako muli, “ngayon ko lang nakitang umiyak si Breatrix Andana.”

Sinapak ko ng mahina ang kanyang braso. “Huwag mo kong tingnan. It’s embarrassing you know.”

“Bea…” nawala bigla ang nanunuksong tono ng boses ni Allen. Inilayo na naman niya ako sa kanya at nagtanong sa malamig na boses, “Bakit ka masaya?”

Nakakainis. Kailangan ko pa ba na isa-isahin sa kanya ang lahat? Matapo ng lahat ng kahihiyan na hinarap ko kagabi at kani-kanina lang. Kailangan ko na naman bang dagdagan ang mga nakakahiyang sandaling iyon?

“Alle–” Humalakhak ng mahina si Allen na nagpahinto naman sa pagsasalita ko. “B-Bakit?”

“Binibiro lang kita. Naiintindihan ko kung bakit ka masaya… Bea, hindi mo na kailangan na magsinungaling pa. At imposible ang sinasabi mo na kalimutan ko ang tungkol sa pag-amin mo sa akin. Para mo na rin na sinabi na kalimutan itong nararamdaman ko sa’yo.”

I groaned. “How can you sound romantic?” Siguro kung sa ibang lalaki pa nanggaling ang mga salitang ito ay baka kanina pa ako nag-cringe sa sobrang corny ng dating sa akin.

“Siguro dahil sa gusto mo ako?” he said while proudly smiling at me.

Gosh. How can he be so charming? Niyakap ko na lang siya ulit ng mahigpit. “Siguro nga,” tugon ko sa kanya.

“Bea, hindi ganyan dapat tinatapos ang pag-amin natin sa isa’t isa,” banggit niya sa akin.

“H-Huh?” I chuckled. “Paano nga ba?” Isa pa naalala ko na naman ang tungkol sa pinto ng storage room na lock nga pala.

“Ganito dapat, Bea…” Allen whispered.

“A-Ah, t-teka ‘yung p-p-pint– nmph!”  Hindi ko na natapos pa ang gusto kong sabihin. Palapit na kasi nang palapit ang mukha ni Allen sa akin. I know he is going to kiss me. With his dozing eyes and way too tight lips I can obviously tell what he is about to do. Pinikit ko na lang ang mga mata ko at mahigpit na isinara ang aking mga labi.

“Bea…” bulong ulit ni Allen sa akin.

Wala akong naramdaman sa labi ko kaya isa-isa ko na lang na binuksan ang mga mata ko.

“A-Anong… oh gosh! Did you just trick me?” bulalas ko sa kanya.

Don’t tell me pinaasa niya lang ako sa halik niya kanina? At ipinikit ko rin naman ang mga mata ko! Oh goodness! Nakakahiya.

Sasapakin ko na naman sana siya sa braso niya ng saluhin niya ito. “Mukha ka kasing kinakabahan,” sabi pa niya.

Alangan naman na hindi ako kabahan, iyon sana ang unang halik ko kung nagkataon. Ginapang ni Allen ang kamay niya. Mula sa mahigpit niyang kapit sa pulso ko hanggang sa saktong-sakto na sukat ng kamay niya sa kamay ko. “I was not tricking you. Ayaw ko lang na makita na para kang napipilitan.”

Tinitigan ako ni Allen sa mata, ‘yung tipo ng tingin na nakakatunaw. ‘Yung tipo na mahihiya ka pero hindi mo kayang bumitaw.

“Maaari ba?” he whispered. Ilang pulgada na lang ang lapit ng bibig niya sa bibig ko. I can feel the warmth of his breath. Tumango na lang ako. It frustrates me that our lips are just inches away from each other.

It’s like an instinct. The moment I permitted Allen to kiss me, I automatically opened my mouth and welcomed him inside. Ang layo lang nito sa inasahan kong gentle kisses bilang first kiss ko. Allen’s kisses are not harsh nor torrid, hindi rin malambot o dahan-dahan. His kisses are warm, the type of kiss that any girl would melt the moment he moves his tongue and mingle with mine. Napalakas ang kapit ko sa kamay ni Allen. I squeezed his hand, tightly. Half because I cannot breathe and half because I am so turned on. Mukha naman na alam na ni Allen ang gagawin. Inalayan niya ang kamay ko at inilagay ito sa kanyang leeg, at sa sandaling nasigurado niyang nakakapit na ako sa kanya ang sinunggaban naman niya ang baywang ko. I tiptoed even higher to match his height while hugging him tighter.

The seductive sound of our lips echoed in the storage room. The heavy breathes we made every time we took our break between kisses are like aphrodisiac. It’s simply addictive.

“Haa… A-Allen…” I uttered. Bigla na lang akong nakaramdam ng matinding kiliti sa tiyan ko. This must be what they call having butterflies in one’s stomach. “I-I… haa… I love you,’ I whispered to him. Hindi ako sigurado kung narinig ba ito ni Allen. But regardless if he did or not, we must stop.

I am getting carried away at baka may mangyari pa.

However, just when I thought of stopping, Allen’s grip on my waist just tightened.

“Bea…”

“Nnmh!” ungol ko dahil sa gulat nang maramdaman ko ang paglalim ng kanyang halik.

How should I describe this?

This is very similar with the kissing scenes I read on Japanese manga. An erotic kiss. Halik na kung saan hindi lang ang mga labi namin ang nagtatagpo kung hindi pati ang mga dila namin.

“Hngh… mm… ngh…hah… Ah… llen.”

I might sound rather horny that out of breath pero hindi ko talaga maiwasan na mapaungol sa lalim ng mga halik ni Allen sa akin.

Hindi na rin naman nagtagal ang halikan namin pagkatapos ng sandaling ‘yun. Bumitaw na sa akin si Allen at bahagya na akong nilayo.

“H-Hanggang dito na muna t-tayo…” Kitang-kita ko ang biglaang paglaki ng kanyang mga mata na para bang may nakita siyang kakaiba.

“A-Allen?” sambit ko.

May dumi ba ang mukha ko?

“Na-Napakadelikado ng sitwasyon na ito,” he mumbled as he diverted his eyes on mine. “P-Pasensya na… nadala ako sa emosyon,” batid niya.

I chuckled then quietly replied. “Ako rin naman.” I sighed.

The sighed that’s deep enough to express my relief. Mabuti naman at naging maayos din kami ni Allen.

“It’s great to have the misunderstanding between us clear,” ani ko.

Ngumiti naman ng malapad si Allen, saka hinawakan ng pagkalambing-lambing ang mukha ko. “Naghihintayan lang pala tayong dalawa,” he said as he kissed my forehead gently. “Tara na? Malapit nang magsimula ang klase,” aya sa akin ni Allen.

He presented his hands on me as if inviting me to dance. Habang ako naman ay feel na feel ang pag-abot ko ng kamay sa kanya. We are literally together when we walk towards the door, holding each other’s hand… when I suddenly remember one thing.

Napahinto ako sa paglalakad sanhi para mahila ko rin ang kamay ni Allen at matigilan siya. “Anong problema?” tanong niya.

“Uhm… nakalimutan kong sabihin na naka-lock pala ang pinto.”