Gözlerimi yavaşça açıp yumuşak yatakta gerinmeye başladım. Bakışlarım dikkatle beni izleyen Alparslan'a kaydı. Sabah güneşinin ışıkları altında daha bir açık ton olan kehribar rengi gözlerinin, bu kadar dikkatli bakıyor oluşu vücudumdaki kanın ısınmasına neden oldu. Çekingen bir ifadeyle yüzüne bakıp, "Günaydın," derken yeni uyandığım için sesim kısık çıkmıştı.
Dikkatli bakışlarından kaçmak için gözlerimi yabancı odada gezdirdim. Kafam karışık bir vaziyette, "Burası neresi?" diye sordum.
"Benim odam." Cevabı üzerine kaşlarım çatılırken düşünmeye başladım. Dün dinlenmek için kaldığımız otelde sabah geç saatte uyanmıştım. Ardından kahvaltı yaptığımız için yola öğleden sonra çıkmıştık. Hava karardığı sıralarda arabada uyuduğumu hatırlıyorum, sonrası ise kesik kesikti. "Beni arabadan buraya
