BULLETPROOF SERIES 3 AUGUSTUS MONDRAGON

Chapter 2

.================================

"Hmm..."

Sikat ng araw na pumasok mula sa glass na bintana ang gumising kay Zoie nang umagang iyon. Doon siya pinatuloy ni Augustus noong nakaraang gabi sa bachelors' pad nito dahil miss na miss na raw siya ng binata.

Katulad ng inaasahan umaatikabong p********k ang ginawa ng dalawa lalo pa't katatapos lang ng wedding proposal noong nagdaang gabi. Ano ba naman ang i-expect mo? Huh! knowing Augustus Mondragon.

Marahang kinusot ng dalaga ang kaniyang mga mata at hinagilap sa tabi ang kasintahan ngunit wala ito. Dumako ang kaniyang tingin sa pinto ng silid na bahagyang naka-bukas. Napangiti siya. She smelled the roasted garlic and onion on a heated pan.

Ito ang isa sa mga bagay kung bakit patay na patay siya sa binata. Every time na pinupunan niya ang wild s*x fantasy nito ay may kapalit yung masarap na agahang pupukaw sa sistema niya.

She bit her lip as she remembered what had happened last night. They showered together while technically screwing hard and wild. She can't even imagine how she was able to perform those complicated positions in that narrow room that made them both crazy in love.

Kahit medyo masakit pa ang kaniyang balakang, minabuti ni Zoie na umahon sa kama. She wrapped her naked body with robe hanging in a rack. Lumabas siya ng silid at dumiretso sa komedor kung saan nadatnan niya doon ang kasintahan na nakasuot lamang ng boxer shorts habang nagluluto.

Tahimik lamang siya at inihagod ang mga mata sa kabuuan ng katawan nito. His body seemed to be very luscious as his muscles carved perfectly on his tan skin tone. Dagdag pa sa matinding s*x appeal nito ang balbon na hita at paa. Isang tingin mo pa lang sa isang Augustus ay makakaramdam ka na ng "ano"

.

"Enjoying the view?" he quipped as he turned about face holding a pot holder and a wooden ladle.

Zoie laughed and slowly walked towards him. She grabbed his waist and kissed his lips immediately. Sinunggaban rin siya ng binata, bahagyang kinarga at itinuntong ang katawan sa counter. His hand wandered inside her robe as his lips ran down from the back of her ears down to her neck.

"I need this as my breakfast." He whispered as his hand cupped her mound.

She just smiled at his action. Maya-maya ay hinagip niya ang mukha ng binata at itinapat sa kaniyang sariling mukha.

"I am literally hungry and I can't wait to taste your recipe." Zoie whispered.

"Hehehe, okay. We will just continue later."

Isang mabilis na halik ang ginawad ng dalaga sa dulo ng ilong ng binata pagkatapos ay bumaba at kumuha ng mga pinggan sa dish cabinet.

"How's your sleep babe?" nakangiting tanong ni August habang hinahain ang sinangag na kanin na may halong hotdogs at pritong itlog.

"Well, medyo kulang. Actually, medyo masakit nga ang ulo ko eh. Ikaw naman kasi..."

"Hahaha! I'm sorry. Hindi ko naman kasi mapigil ang sarili ko kagabi eh."

"Naku kung hindi lang talaga kita mahal."

"Kaya nga namihasa na ako eh, kasi alam kong mahal na mahal mo ako."

"Tseh! Kahit na, dapat hindi naman ganon kasobra."

"I'm sorry na. I promise, tonight, we will rest, sleep and snore."

"Hahahaha, ikaw lang ang humuhilik noh."

"Hay naku tama na. Let's eat."

Pinaghilahan ni August ng silya at kasintahan at naupo ito.

Habang kumakain ay biglang tumunog ang cellphone ng binata kaya napatayo ito at sinagot ang tawag.

"O, kapatid. Ba't ka napatawag?"

"Kailan ka ba raw didiretso dito sabi ni mama? EH, parang wala ka raw plano umuwi para sa reunion eh magpapasko na."

It's Voltaire on the line.

"Sinong nagsabi sayo? Uuwi na ako dyan. Not today, baka bukas." Anang binata.

"Siguraduhin mo lang kasi hinahanap ka ni mama dahil may mga bagong painting siyang ipapakita sayo."

"Really?''

"Oo, alam mo naman. Kayo lang dalawa ang nagkakasundo sa bagay na yan."

"Okay, we will be there tomorrow."

"We? Sinong kasama mo?"

"Siyempre, yung girlfriend ko."

"Hahaha, may girlfriend ka pala?"

"Hay ewan ko sayo inggit ka lang."

"Hoy! Hindi ako naiingit kung babae lang ang pag-uusapan."

"Sige na, bye----"

"Teka! Tumawag sa akin si Marjorie kagabi. Bukas daw siya makakauwi ng Pilipinas. Gustong magpasundo sa airport. Eh, since bukas ka na naman uuwi, isabay mo na lang siya."

"Hindi puwede----"

"Daanan niyo na sa airport. Bye!"

Inis na napa-iling si August nang marinig ang end call tone. Ang walang galang niyang kapatid ay ipinasa pa talaga sa kaniya ang trabaho nito.

"O, ba't kunot yang noo mo.?"

"Wala babe. Nakakainis lang yung kapatid ko. By the way, puwede ba kitang isama sa probinsya namin tomorrow? I want to introduce you to my whole family lalo pa't this Christmas ay magpapa-alam na ako kina mama at papa na lalagay na ako sa tahimik."

"Really? Are you sure? Ang bilis ah."

"Bakit ? Ayaw mo ba?"

"Ha? NO! I'm very much willing to come with you. Itetext ko na lang si mama na I'll be spending Christmas with your family. Maiintindihan naman niya yun. Ikaw pa eh malakas ka sa kaniya."

"Hahaha, thanks. Kaso may problema, I hope you don't mind."

"Yung nag-iisang bunso naming babae, bukas makakarating from US. Okay lang ba sayo if dadaan muna tayo sa NAIA?"

"Sure! Yun lang naman pala. Walang problema."

"Thanks, ang suwerte ko talaga sayo babe. Ang bait mo"

"Okay, let's finish this so that we can pack up. Kukuha pa ako ngmga damit doon sa condo ko."

"Don't worry sasamahan kita."

------------------------------------------------------------------

"Kuya, where are you? I'm here in the parking lot na asan ka ba? My goodness! Umaambon na."

Bulyaw na bungad ng babaeng kapatid sa linya nang sagutin niya ang tawag nito. Kasalukuyan silang naroon sa parking area ng airport at kanina pa hinihintay ang bruhitang bunso.

"Hoy! Wag mo akong mabulyaw-bulyawan ha. Kanina pa ako nag-aalburuto sa kakahintay sayo. Nasaan ka ba? Teka, ikaw ba yang naglalakad na nakaboots at winter jacket na kulay pula?"

"Yep, its me."

"We're here in the right side. Lumingon-lingon ka kasi. Kulay red na Ford Raptor."

"Oh, I see. HIHIHI..."

Makalipas ang ilang sandali ay dumating na ang kaniyang bunsong kapatid. Kumilos si August patalikod at inabot ang pinto ng passengers' seat sa likuran upang mapagbuksan ito

"Hehehe, I'm sorry kuya. Matagal akong nakalabas. Namiss place kasi yung baggage ko. Ang dami pa namang pasalubong na dala ko for Sophia and Inigo."

"Gusto mo yatang magmukhang Santa Claus sa harap ng mga pamangkin mo ah."

"Oo naman. Teka..."

Natahimik si Marjorie nang mapansin ang babaeng katabi ng kaniyang kapatid sa driver's seat.

"Hmm, by the way, she's Zoie, my fiancée. Zoie, she's our youngest, Marjorie." Nakangiting wika ni Augustus habang unti-unti ng pinasibad ang sasakyan.

"Hi..." nakangiting wika ni Zoie sabay ngiti ng bahagya itong luminga sa likuran.

"Hello. Nice to meet you."

Isang matipid na ngiti ang iginawad ni Marjorie.

"Teka kuya, sila kuya Arizton at si ate Crystalle pupunta rin ba ng Masbate? Kaya na ba ni ate ang bumyahe? Kapapanganak niya lang ah."

"Hindi ko alam. Pero knowing kuya Arizton, talagang uuwi yon para ipangalandakan ang anak niya. Anyway, excited si papa na Makita ang apo niya kay kuya."

"Hahaha, oo nga."

Nakinig lamang si Zoie sa usapan ng magkapatid, feeling niya'y na out-of-place siya. Hindi man sabihin pero aminado siyang hindi siya gusto ng kapatid ng kasintahan. Nagkaroon lamang siya ng puwang nang makatulog si mMarjorie sa byahe at silang dalawa na ang nag-uusap.

Ilang oras ang lumipas ay dumating din sila sa wakas sa probinsya. Madalim na nang sumakay sila ng private boat na pagmamay-ari ng pamilya Mondragon at inihatid sa pribadong isla kung saan naroon ang ancestral mansion ng mga ito.

"This is where I grew up." Ani Augustus sa kasintahan nang alalayan niya itong makababa sa boat.

"This place is really awesome. Ang ganda. Did you owned this?"

"No, but it's my dad."

"Well, may-ari ka na rin. Thanks!"

Sa mga sandaling iyon ay tuluyan ng sumampa sa buhanginan ang mga paa ni Zoie. Nagpatiuna ng maglakad si Marjorie at iniwan na ang dalawang love birds na nagbobolahan sa wari niya.

"Halika na."

Hinagip ng binata ang palad ng dalaga. Nakasunod naman sa kanila ang boy ng bahay na siyang nagdala ng kanilang mga bag at maleta.

"Kinakabahan ako. Baka hindi ako magustuhan ng pamilya mo."

"With your goodness, alam kong magugustuhan ka nila."

"Sana nga."

--------------------------------------------------------------------

"How's the baby?" nakangiting bungad ni Arizton sa kaniyang asawa na naroon sa isa sa mga silid ng mansiyon at pinapadede ang kanilang anak.

"Shhh...natutulog na." senyas ni Crystalle.

Lumapit ang lalaki sa kaniya at inalalayan siyang maka-ahon mula sa pagkakahiga nang di nadidistorbo ang natutulog ng sanggol.

"Nasa labas na ng silid si Manang Helen, siya muna magbabantay kay baby. Bumaba na tayo , handa na ang hapunan. Dumating na rin si Marjorie at August. Ipinagluto kita ng sinabawang isda na huli ko kanina."

"Nangisda ka?" gulat na bulalas ng asawa. Ang totoo'Y kahapon pa silang mag-asawa dumating sa Masbate dahil ipinasundo talaga sila ng mama ni Arizton. Hindi na raw kasi ito makapaghintay na Makita ang apo nila sa panganay.

"Kaming dalawa ni Demitry." Natatawang sagot ng asawa.

"Next time, sama mo naman akong mangisda ha."

"Sure! Halika na. Para mas lalo pang dumami yang breastmilk mo para sa anak ko."

"Wow ha. May alam ka. Just wait, magsusuot muna ako ng bra."

"Ako na.' masuyong wika ni Arizton sabay kuha sa brassiere ni Crystalle na nakapatong sa kama.

Bahagya pa niyang pinisil ang dalawang umbok sa dibdib ng asawa bago isinuot ang undies nito.Pagkatapos n'on ay sabay silang bumaba dalawa. Nakangiting pumanaog ang dalawa sa hagdan habang natutuwang pinagmasdan ang dalawang batang abalang-abala sa pagbubukas ng balik bayan box na dala ng Tita Marjorie nila.

"Oh, dumating ka na pala...'puna ni Arizton nang Makita si Augustus.

"Oo kuya, bago lang. By the way, fiancée ko, si Zoie."

"May fiancée ka na?" gulat na bungad ni Demitry mula sa kung saan.

"Bakit? Akala niyo ba kayo lang ang marunong?"

Augustus laughed. Si Zoie naman ay bahagyang namula dahil sa pagka-awkward ngunit kinindatan naman siya bigla ni Dana na naroon nakaupo sa sofa at pinag-aayos ang kambal na nag-agawan sa pinakamalaking teddy bear.

"August, I'm glad na nakahabol pa kayo sa hapunan." Anang papa nila na lumabas mula sa dining room ng bahay.

"Pa, good evening."

Nagmano ang binata sa ama pati na rin si Zoie.

" Is this for keeps already, son?"

"Hahaha, parang ganon na nga pa. She's Zoie Lofranco Marcus."

"Napansin ko talaga sa inyong magkakapatid ha, parang mahilig talaga kayo sa mga magaganda."

"Aba, siyempre!" halos magkasabay na wika ni Arizton at Demitry.

"Halina kayo... let's have a dinner all together." Mula sa kung saan ay biglang anunsyo ng kanilang mama.

"Ma,! Where are your paintings or those portrait na sinasabi ninyong ubod ng ganda?"

"You'll see one in the dining room. By the way, is she your fiancée?"

"Yeah, mama."

"Maganda siya infairness. Welcome to the family hija."

"Thanks po Tita."

"Pagpasensyahan mo muna kung aagawin ko muna itong anak ko mula sayo. Gusto ko lang talaga ipakita sa kaniya yung mga paintings and sketches na nabili ko. Hindi ba nabanggit sa iyo ng anak ko na he was once a freelance artist too----"

"Ma..."

"Really po Tita? Wala naman kasi po siyang sinasabi eh." Natatawang wika ni Zoie. Hanggang sa sumapit na sila sa dining room at tumambad sa dalawang mata ni August ang naglalakihang portrait at painting na kay ganda. Animo'y kuha iyon ng camera at hindi iginuhit ng sino man.

"Ma, sandali lang babe ha, may ibubulong lang ako sa mama ko." Hinila ng binata sa di kalayuan ang ina.

"Ano?" kunot noong wika ng ginang nang akbayan ito ng anak.

"Do you know the artist behind those paintings? Puwede ko ba siya ma-meet? As in bukas?" he whispered.

"Bukas agad?---'

"Shhh, baka marinig kayo ni Zoie. I'll give her a gift this Christmas eve and I want it to be her portrait."

"Ah, ganoon ba? Okay, I'll give you the contact number of their shop. Actually may shop sila sa Global City. You can go there and meet the artist personally if you're lucky enough. I did not meet the artist personally but what they used to call him Eron."

"Okay, thanks, ma. You're the best."

"Just be sure na siya na talaga ang huling babaeng dadalhin mo dito ha?"

"Of course mom."