Ashton Philip Pov.
(Accidentally)
Sinalubong ko si daddy ng makababa ito ng kotse, naka-usap nito ang dean nitong isang araw at nais ng dean na magharap kaming muli sa office nito kasama ang babaeng biktima ko kuno.
Nambiktima ba ako?
Binigyan ko lang naman siya ng surpresa na ikakagulat niya, hindi ko rin namang akalaing mahihiga siya sa ibabaw ko nang hilain ko ito.
Talagang sinisira ng babaeng iyon ang araw ko.
”Anong sabi ng mga magulang ng babaeng inapi mo?”
"Dad!” nagulat ako sa sinabi niya. ”I'd never abused her!”
”Kung ganon, bakit kailangan 'mong masuspendi?”
”Because is that her fault, hindi ako. Siya nga itong binato ako ng sapatos, and she almost beat my nose to cause bleeding!”
Nangunot ang kanyang noo, nakatingin sa'kin na parang hindi totoo ang sinabi ko. ”Hindi ba't babae ang pinag-uusapan natin?”
”Yes..”
”So, that woman is more interesting, maybe she just need your sorry to stop this..”
”A-ano?” napakurap ako sa sinabi niya. ”Sorry, ako na nga itong agrabyado, ako pa ang hihingi ng sorry?”
”Your a man, ashton. A man like you is a protector, not a leading of chaos..”
Hindi ko alam kung anong maisasagot kay daddy, parang lumilitaw na mas kampi pa siya sa babaeng 'yon. D*mn that woman, ano ba ang dapat ko'ng gawin at ng mawala siya ng tuluyan sa landas ko.
”The time is running, I have more paper works..” I sighed when he turn back on me, lumakad siya sa hallway kung saan patungo ang dean office, sumunod ako ng walang imik. Tahimik lang hangga sa makarating sa opisina.
Laking gulat ko pa ng makita doon ang babaeng apat ang mata, Ang aga niya. Atat ba siyang makita ako? Tama nga yata ang hinala ko'ng may pagtingin siya sa'kin, iyon rin naman ang naiisip ko'ng dahilan kung bakit kami umabot sa ganito.
But, i don't even like her. The way she look at me, it's creepy. Napapangiwi ako sa ayos niya, tamang pustura ba 'yan ng babae? Ang layo ng dating niya kay trixie.
”Ashton!” nalingat ang paningin ko kay daddy, bukod sa'kin ay ako na lang ang nakatayo habang tinitigan mabuti ang walang imik na babae.
What is her name again?
Tsk, why do i need to care on her name?
”Maupo ka na..” tumabi ako kay daddy ng muling magsalita siya, bukod tanging lima kaming narito na si dean martinez at ang kanyang kasamang babae.
”Nagbigay ng paumanhin ang ama mo kahapon ukol sa nangyari, ashton. At ninanais nitong tanggalin ka sa pagkaka-suspendi..” iyon ang inihayag ng dean, nakatingin sa'kin.
”Ngunit, nais ko lang marinig ang sasabihin ni villapania kung ayos lang sa kanya iyon, kung magkakasundo kayo ay maging siya ay mawawalan na ng parusa..”
Napabuntong hininga ako, kung ganon. Nasa kanya pa rin talaga ang sagot.
”Ayos lang ba sa'yo kung hindi na masuspendi si falcon?” nasa babae ang tingin ni dean martinez, hindi ko makita kung anong reaskyon nito. Ang haba kasi ng bangs niya, ang laki pa ng salamin. Sa totoo lang ay ako ang nahihirapan sa ayos niya.
”Wala pong kaso iyon sa'kin, dean martinez..” tumaas ang kilay ko sa sagot nito, walang kaso? Mabuti naman, akala ko'y magkakalabuan pa tayo rito at ipapahiya mo pa ako sa ama ko.
”Kung ganon rin naman pala, maayos ang usapan na'to. Ngunit sa susunod na may problemang mangyari muli ay hindi na ako magdadalawang isip na pagbigyan kayo..”
”Thankyou, sir martinez..” si daddy ang siyang sumagot, hindi ako makasabat. Maayos naman at nawalan na ako ng problema, ang siyang iniisip ko na lang ay ang kotse ko.
”Okay, lahat ng studyante ay dumadaan rito, Ngunit matatanda na kayo at hindi na dapat umaakto pa sa kilos na hindi naaayon sa edad niyo..” nakanguso ako sa sinabi ni dean, pansin ko rin ang bahagyang pag-ngisi ng babaeng ito na parang pinipigilang matawa.
Tsk.
Hindi ko siya sa ngayon papansin, ayoko na lamang mag-krus pa ang landas namin at muling madawit sa ganitong kaguluhan, siya naman ang may kasalanan sa umpisa pa lang.
”Thankyou, Ms villapania. I'm sorry for my son behavior..” hindi ko alam na si daddy pa ang makikitungo sa babaeng 'yan, mas deserve ko naman yatang makatanggap ng sorry dahil sa ginawa niya sa'kin.
Sa huli ay siya pa ang biktima.
”It's okay, Mr Falcon..”
Umismid ako, hindi ko mabatid kung totoo ba lahat ng sinasabi niyang ayos lang. Siguro'y natutuwa siya ngayon dahil nakausap nito ang daddy ko.
”Mabait na bata ka naman pala, kung minsan kasi ay hindi maayos ang pakikisalamuha ng aking anak, ashton is spoiled in many things..”
Hindi sumagot ang babae, tinanguan niya lang si daddy at tila'y nais ng tapusin ang usapan. ”What is your name?” bumuga ako ng marahas ng hangin at iwas kung tumingin, don't tell me hangga mamaya ay mag-uusap sila?
”Winter po..”
Bumalik ang tingin ko sa kanya, kay gandang pangalan ngunit hindi angkop sa kanyang kaanyuan.
Tsk, saang lupalop ba nagmula ang babaeng 'to.
”Nice to see you, winter. I hope you can study peace from now on..”
”Salamat po..”
”You can be my friend son, mabait naman siya..” walang binigay na sagot si winter, hindi rin naman ako makasabat dahil kokontrahin lang ako ni daddy.
Friend?
I have lots of friends, and i don't need a creepy cat.
Naunang nagpa-alam si daddy sa babaeng tahimik lang, kunot ang aking noo ng lumisan din ito ng hindi ako kinakausap, pero. Ano nga ba ang pakialam ko kung hindi ako kausapin ng babaeng 'yon. Sinira na nito ang imahe ko sa aking ama, nawalan ako ng kotse at nakumpiska ni daddy dahil hindi ako nakapalag ng lisensya kaya't nagkaroon ako ng ticket.
Mas tutuusin ay pinerwisyo niya pa ako.
”Are you going home?” tinawagan ko si trixie ng mapag-isa ako, naglalakad ako sa hallway dahil bukas pa ako makakapasok sa mga subject ko.
”Mamaya pang alas singko, philip. Nasa cafeteria ako..”
”Really?”
”Yes, how about you?”
”Papunta na riyan, wait for me..” binaba ko ang linya at madaling naglakad patungong cafeteria, sa t'wing nakaka-usap ko siya ay parang kay gaan lahat ng bagay, kanina lang ay mainit ang ulo ko pero ngayong tanaw ko siya kasama ang mga kaibigan nito ay tuluyan ng napawi 'yon.
”Oh, ayan na pala ang suitor e..” her sitmate teased trixie, bahagya siyang ngumuso bago tumingin sa'kin.
”Take your sit..” tumayo ang katabi niya sa sinabi ni trixie, nakangiti sila sa'kin at sinenyasang sa tabi ng kanilang kaibigan ako maupo.
”Kailan ba kasi sasagutin ang nanliligaw?” nagpaparinig ang isa niyang kaibigan na si shannine, tatlo lang naman silang madalas magkasama na lagi ko rin nakakasabay kung wala ang mga kaibigan ko.
”Hinihintay ko pa ang pag-uwi ni mommy..” iyon ang isinagot ni trixie, nilingon ko siya.
Bahagya akong nakangiti dahil hindi rin naman ako nagtatanong kung kailan niya nga ba ako sasagutin, ngayon lang nito sinabi ang ganoong bagay.
”Kailan ang uwi ng mommy mo?” i asked her, she glanced at me with a little curved of smiled.
”Baka sa december pa e, She wants to meet you before we start our relationship..” tumango tango ako, december? It's too long. Pero worth it naman 'yan, hindi ko lang masabi kung makakaya ko pero gusto ko si trixie.
”I really want to meet your mommy too, your family..” she smiled at me, a genuine one. Trixie is pretty when she smiled, she use a light red lipstick who showing on her lips, i saw a little marked on her cheeks and i'm surely it's a blush on, maayos siyang babae. Hindi gaya ng isa doon na hindi yata kilala ang mga make-up o di kaya naman ay suklay.
Biglang nasira ang mood ko, why suddenly she bumped my minds vibe? Sumulpot ito sa paningin ko kung saan naupo siya sa bakanteng mesa, wala siyang pinansin. Nakatingin sa kanya ang ilang studyante dahil na rin sa kasuotan niya.
She had a long skirt, up on her toes. Floral ang blouse niya na di-butones. Mahaba ang buhok at medyo curvy na may bangs, tsk. Style jejemon siya na may pagka-manang ang dating.
”Hey, philip..”
”Huh?” muli ko'ng nilingon si trixe, she was looking at me and before i notice, she handed me a small part of brownies.
”I'm asking you if you want a brownies..”
”Oh, y-yes. I like brownies..” kinuha ko iyon, inilihis ko ang paningin dahil hindi ako makapag-focus kung pupuruhin ko bawat kabaduyan niya.
Tsk, She's ugly duckling.
”May nagbibigay ng letter kay trixie, kilala mo siguro 'yon, si apollo..” umangat ang nguso ko sa sinabi ni shannine, mabilis na sinuway ni trixie ang kaibigan na tila'y nadulas lamang sa kanyang sinabi.
”Apollo Reivas?” nag-aalinlangan siyang sumagot, pero kalaunan din ay simpleng tango ang ibinigay niya sa'kin.
”What kind of letter?” i gazed my eyes on trixie again, waiting for her answer.
”It's just a simply goodmorning, small issue. Nakikipag-friend lang..”
”Really, Friends?”
”Maybe, but i'm not interested on him..” tumango ako kay trixie, i show my convince reaction but my emotions starting to explode. Gag*ng apollo na 'yon. Liligawan pa yata si trixie!
Matapos ang breaktime na 'yon ay inihatid ko si trixie sa kanilang kwarto, masaya ang kanyang kaibigan maging siya. Simple siyang makangiti, And i like the way she smiled. Sa simpleng kilos niya ay natutuwa ako, maybe. I do really like her.
”Mauna na ako..” tumango siya, nag-aasaran ang dalawa nitong kaibigan at pilit inuudyok na dapat ay sagutin na ako ni trixie, but just what she said lately.
H'wag muna.
”Sasabay ka na naman?” i rolled my eyes ball on giovanni, kakalabas lang nito sa huling subject at doon sa gilid ng kanilang silid ay naroon ako.
Tumango ako. ”Ofcourse, i can't find jacob. Baka maaga siyang umuuwi.”
”Tsk, if you have a girl in home, what should you do?”
”I do the same too, go home early, ofcourse..” naiiling siya, pero sa dinami ng babaeng dinala ko sa condo ay si trixie muli ang nais ko. Gusto ko siya sa lahat, and i can't wait the day for our being official.
”How was your nose?” medyo natatawa siya habang naglalakad kami, kinakawayan nito ang ilang tumatawag sa kanya ngunit hindi ko pinapansin ang ilang kumakaway sa'kin.
Tsk.
”Ayos lang, akala ko mababalian ako ng buto sa ilong, her punch was like a man..”
”It's that your fault in the first place..” naiiling siyang nakangisi. ”You cover her bre*st using your palm, sh*t. It's that an akward moment!”
”Shut up!” pinagtatawanan niya ako dahil sa nangyaring ito. ”It is not my intention, hindi ko siya hahawakan doon dahil gusto ko!”
”Really, that's your favorite part, philip..”
”H*ll yes, but not thoose ugly duckling bo*bs!”
Umismid ako, hindi sa naramdaman ko iyon ng tuluyan. Kung maaari lang sana ay h'wag ko siyang hawakan pero. Kainis, bakit ba lagi niya ko'ng ginugulo kahit wala siya sa paligid!
”Last time we hangout is the night on beading with jacob..” sumakay ako sa kotse ni giovanni, wala ako sa mood lumabas. Nakakapanibago pero tinatamad talaga ako.
”Pass muna..”
”You've really change, it's that for trixie, hm?”
”Not totally, but yes. Pwedi naman akong lumabas pero wala akong gana, maybe tomorrow after class..”
”Oh, yes. But i have a meeting today with my woman..”
”Tsk..” binuhay niya ang makina at agad pinaandar ang kotse, I'm bored. But i don't want to hangout with him.
”Baka magka-sakit ka niyan, huh..” nginiwian ko ito.
”F*ck you! Baka ikaw riyan, kung sino-sino na lang..”
”Wow, coming for you, philip..” umismid ako, we have a lot of girls. Yes, we're not just a typicall boys who stayed on club and drinked only. Ofcourse, we need to make our self happy with another woman.
In bed.
”You won't get trixie domingues, philip. Your not her type..”
”Will you just shut your mouth?”
"If i were you, i court the lady last night, she's not totally that ugly.”
”Stop saying that, I'm staring to vomit!”
"Tsk, then. I should the one who court her..”
”Hey!” hindi ako makapaniwala sa sinabi niya. ”Your insane!”
”You won't let me?” kumurap-kurap ako bago mag-iwas ng tingin.
”Why don't you court her, pakialam ko!”
”Then, I would do..”
I shooked my head for disbelief, seryoso? Saan ba ang ganda ng babaeng iyon na nakikita niya. For sure, He just used her. Yeah, on giovanni's bed and after she get that woman. He can dumped and trashed her.
Tsked, I know giovanni skills.
”Ginabi ka na yata?” si yaya corazon ang siyang sumalubong sa'kin, paano ba naman ay napilit ako ni giovanni na uminom, ngunit hindi naman ganoong kasagad.
”Nagkayayaan lang kami ni vanz..” iyon ang sagot ko kay yaya corazon bago mag-martsa patungong hagdan.
And the house is covering a hundred silent.
Hindi gaya doon sa club, sana pala'y hindi na muna ako umuwi.
”Hindi ka ba muna kakain?”
”No, yaya. Thankyou, you can sleep now..”
Tinungo ko ang aking kwarto sa taas, pabagsak akong humiga sa kama habang hilot ang aking ulo.
The night was fun with another girls again.
Tila nabagabag ako sa kaisipang baka malaman iyon ni trixie, I grab my phone to check her message, and she have missedcalled and three messages.
Sh*t.
But it's already 11;00 pass in the evening, siguradong tulog na 'yon dahil alas otso pa lang ay nagpapa-alam na ito sa'kin sa t'wing magka-usap kami
But still, I dialled her number.
Nagring naman ng oras na'to, and for my shocked she answer my call.
”Trixie!”
”Tulog na si trixie..” it's another voice on the others side, pino ang tinig ni trixie pero malambot ang isang 'to.
”Bukas ka na lang tumawag, ashong. Ginagamit ko ang cellphone niya, istorbo!”
And after that she cut the lined, napakurap ako ng mapuna kung sino 'yon.
”F*ck, why she's using my trixie phone!”
Hindi ako makapaniwalang siya ang sasagot ng tawag, gumulo iyon sa isip ko buong magdamag na halos hindi pa ako nito patulugin, kaya't ng umagang magising ako ay wala ako sa mood.
Hindi kumpleto ang tulog ko, at hindi ko tanggap na iyon agad ang bungad ng isip ko.
Sh*t.
”Ang aga mo ngayon, hijo..” tumango lang ako kay yaya corazon, as usuall. Wala si mommy at daddy, siguradong naroon na naman sa art museum nagpalipas ng gabi si mommy dahil sa mga painting, at itong si daddy ay abala sa mga antik na artifacts.
”Maaga po ang pasok ko..”
”Huh, 5;30 pa lang..” i massage my temple, 5:30? Really, ganito ako kaagang nagising kahit hindi ako gaanong nakatulog.
D*mn.
I want to go on school now, I want to asked her if why she have trixie phone?
Bumaling muli ako sa cellphone na hawak ko, I can't say goodmorning to her dahil baka ang babaeng iyon ang makabasa.
Maybe they are related to each other?
But how, imposibleng kapatid niya si trixie, tsk.
”Uminom ka na muna ng gatas bago ang kanin..” napabuntong hininga ako, Milk again. But i don't have a chooice, pangangaralan lang din ako ni yaya sa oras na tumanggi pa ako.
Nang umagang iyon ay muli akong sinabayan ni yaya, inihatid ako ng driver mga pasado alas sais na.
Pero ang klase namin ay nasa alas otso pa ng umaga dahil biyernes ngayon.
Thanks god it's friday.
Can i invite trixie for a date tomorrow?
Wala naman siguro siyang lakad.
”GoodMorning..” the manong security greet me, hindi naman ako maaga. Ang dami ng studyanteng nadaraan ko na halos nginingitian ako.
Pero, gaya ng umagang gising ko ay wala ako sa mood.
I checked my phone again to look if trixie message me, at ng makitang may text ito ay sumilay ang ngiti sa'kin.
Trixiebaby❤️
GoodMorning..
I sent her a reply as a goodmorning too, i want to asked her about last night but someone cross my way. Natigilan ako pero nilagpasan lang ako ng babaeng walang pakialam.
Nagmamadali siya na lagpasan ako, muntik na nga ako nitong mabangga dahil sa bilis ng kanyang lakad.
”Winter!” i called her name, almost shouting. But she'll never glanced at me once. Sumunod ako rito at doon sa library ay nakita ko siyang pumasok.
I followed her.
Gusto ko'ng malaman kung bakit nasa kanya ang cellphone ni trixe kagabi, kung anong relasyon nila bilang pamilya.
Ngunit halos ikutin ko na ang buong library ay wala akong nakitang winter, I almost asked the librarian if someone walkout. Pero wala siyang nakita, and before i turn around to get outside, i saw her.
She's climbing the step to get the book on top, lumapit ako. She's wearing a long skirt again and a heart bottons blouse.
Tsked, old lady fashion wear.
”Hoy!” nagulat siya sa biglaang pagsasalita ko, she almost fell. Pero dahil nasa ilalim ako ay nasalo ko siya dahilan upang ako ang madaganan.
Ramdam ko pa ang pananakit ng likod ko habang may mabigat sa aking ibabaw.
And it's winter.
She's not wearing a glasses, and her bangs.
Sh*t.
”Gag* ka!” sinuntok niya ang dibdib ko bago tumayo, siya pa ngayon ang galit. Ako na nga itong nasaktan.
”I-ikaw pa ang may g-gang m-magmura!” and f*cked i'm stuterring, hindi ako sanay sa ayos niya. Nasaan ang makapal na salamin nito? Pinaputol niya ba ang bangs niya?
”Ginulat mo ako, hindi sana ako mahuhulog!”
”Sinalo na nga kita, hindi ka pa magpapasalamat!”
”Thankyou!” she mocked before looked up the books, tsk. Sino ba namang disenteng babae ang aakyat sa hamba ng mga libro?
”Baka maaari 'mong kunin ang librong 'yon, hindi ko kasi maabot..” I arched a brow while looking at her, ang angas ng pagkakasabi niya pero may paki-usap.
”Inuutusan mo ba ako?”
”Hindi, nakikisuyo lang dahil abot iyon ng braso mo..”
”It's that the same things..”
”Di wag!”
”Hey, wait!” hindi ko siya hinawakan ng magtangka siyang umalis, lumingon ito sa'kin.
”About last night..” nangunot ang noo niya. ”Your the one who answered trixie phone right?”
”Ako?”
”Yes, you..”
”Bakit ako?”
”Sh*t. Just tell me, ikaw ang sumagot sa tawag ko kagabi, I heard your voice!” natawa siya sinabi ko, and that smiled shoot me to locked. Her face is cleared now, but still. I hate her.
”Narinig mo ang boses ko?” i blinked my eyes to resist the shocked of me, ayoko sa ngisi niya. Hindi ko alam kung bakit nagkakaganito ako pero ayokong nakikita 'yon.
”O-ofcourse you answer the call, hawak mo ang cellphone ni trixie kagabi!”
”Tsk, Nasa isip mo lang 'yon. Kung narinig mo ang boses ko kagabi, malamang iniisip mo ako..”
My mouth was seperatedly, hindi ako makapaniwala sa lakas ng loob nitong sabihin 'yon, but. I am wrong?
Hindi ba siya ang sumagot sa tawag?
”Sabihin mo kung hindi mo ako iniisip kagabi?” she walks towards on me, too closed, to make my eyes widened.
”L-lumayo ka!” she smirked, naiiling siya bago bumaling sa gilid.
And that's smirked keep me panicking.
D*mn.
”You can accidentally bumped me, but not accidentally, fall for me, ashong..”
****
to be continued...
Ashong niyo malapit ng ma-heart attacked kay winter ❤️