Chapter 14
2923 Words
Winter Pov.
(Fooled)
Tahimik si ashong habang nakaupo sa sala, katabi nito si trixie na kausap si lola sa kanyang harapan, hindi ko alam kung bakit natutuwa akong makitang hindi kumportable si ashong. Siguro'y hangga ngayon ay iniisip pa rin niya ang tungkol sa amin ni trixie. Sino ba naman ang hindi magugulat?
Ang nililigawan niya ay pinsan ko lang naman, nangangamba ba siyang baka sabihin ko lahat kay trixie?
Napapailing ako at pinagpatuloy ang ginagawa, naghahanda kami ng miryenda para sa kaonting pagkain na pagsasaluhan namin. Hindi ko rin naman alam na ngayon pala babalik si ashong. Nakatadhana na sigurong magkita kami at malaman niya ang totoong ugnayan namin ni trixie.
”Tikman mo nga ito.” itinapat ni calix sa akin ang sandok na may kaonting laman ng kanyang niluluto, naghahain siya ng spaghetti sauce na nilagyan nito ng gatas. Tumango tango ako ng matikman iyon.
”Masarap, pwedi na yan..” ako na mismo ang lumapit sa stove upang patayin iyon, kumuha na rin ako ng medium bowl upang doon isalin ang sauce.
Nakaantabay naman na si calix sa gilid habang pinapanuod ako. ”Why his visiting here?” nilingon ko siya habang nagsasalin, alam ko naman na kung sino ang tinutukoy nito kaya't nagkibit balikat ako.
”Malay ko.”
”Alam ba ni trixie lahat ng ginawa niya sayo?”
Umiling ako. ”Hindi, at wala rin naman akong balak ipaalam pa, ayoko ng magtalo pa kami..”
Dinig ko ang marahas na paghinga ni calix, alam kong malaki ang pagtutol nito at kahit siya ay nais tirahin si ashong.
”I really didn't like the way he treated you, ako nga hindi kita pinagsasalitaan ng masama, tapos siya gaganyanin ka, gag* siya!”
”Tumigil ka na..”
”Ang problema kasi sayo masyado kang mabait, ano naman sayo kung hindi siya sagutin ni trixe, it's better that they don't have a relationship anymore..”
I put the bowl aside before looking back at him, his forehead was wrinkled naturally due to irritation. Napailing ako bago bumuntong hininga.
”Sa susunod na may gawin siyang muli hindi ko na siya palalampasin pa, at saka. Nanalo naman na kami kanina, palagpasin mo na..”
He sighed before looked away, kunot pa rin ang noo dahil sa isinagot ko.
”I won't let that happen again, dahil ako mismo ang makakalaban niya, but still hes not forgiven, ayoko pa rin sa kanya..”
Wala na lang akong masabi bago nito buhatin ang sauce patungong mesa, tahimik akong sumunod rito dahilan upang malingon sa amin si lola at trixie, doon rin nagtama ang paningin namin ni ashong bago tumayo si trixie.
”Ang bango naman, nakakapagluto ka pala?” kay calix nakatingin si trixie, at dahil pinupuri nito si calix ay madali itong nagyabang.
”My hobbies is not just playing basketball, I also know how to cook because of my mom.” ngumiti si calix, nagpapasikat pa rin. ”The person you will be with must know how to work in the kitchen, dapat magaling kang mamili..” he looked at ashong who remained sitting in the living room.
”How about you philip, did you know how to cook?” sumulyap si lola rito, madaling nagbigay ng ngiti si ashong dahil hindi niya nais ma-bad shot kay lola.
”Ofcourse i know..” ashong answered confidently.
I almost laughed in my mind,
He knows how to cook?
Is he kididing or pretending to know something. Naiiling ako bago humugot ng upuan.
”Sa susunod ipatikim mo naman ang luto mo kay lola..” nginitian ko siya at sinusubukan, inaakala kong sisimangot ito ngunit tila kay galing niyang magbalat kayo sa harap ni lola.
”Sure, next time I will cook here.”
he smiled at me
not fake but i'm still not convinced.
Hes just pretending to be nice, anong akala niya. Magiging ayos ang lahat at kakalimutan ko na? Hindi ko pa rin naman siya gusto para kay trixie.
”Magaling magluto ang anak kong si elena, nahasa niya si winter kaya patok ang maliit na kainan sa flower farm..” nagmamalaki si lola habang papalapit sa mesa, tumayo na rin si ashong at sinabayan sa paglakad si lola. ”Magkaibigan ang ina ni calix at si elena, kapwa sila may talento sa pagluluto, si raquel na lamang ang hindi dahil nakapag-asawa ito ng mayaman..” sinulyapan ko si trixie na bahagyang nakanguso, hindi ko naman nais maliitin si tita raquel. Ngunit dahil may punto si lola ay hindi na lamang ako sumagot pa.
”Magaling rin naman pong magluto si mommy..” ashong sit beside lola perla, tumabi din si trixie dito na kay tahimik lamang. ”Madalas magluto si mommy noong nasa mid school pa ako..” tumango tango si lola sa kwento ni ashong, hindi ako nagbibigay imik. Naaasiwa ako sa t'wing kinakausap niya si lola.
Parang wala siyang ginawang kalokohan sakin.
”Alam ba ng mga magulang mong nililigawan mo si trixie?” ashong did not immediately answer the question.
he was stunned while we waited.
Doon lamang sumabat si trixie kaya't sa kanya nabaling ang atensyon namin.
”Ofcourse la, Alam po nila. Wag niyo na pong masyadong tanungin si philip about doon, nahihiya kasi ito..”
Mukhang pinagtatakpan lamang siya ni trixie habang nakamasid ako rito, kung hindi lamang ako nilapagan ng tubig ni calix ay hindi ako mapapalingon sa kanya.
"Im not comfortable with him..” he whispered, I knew he wasn't comfortable because he was quiet. Kilala ko siya, pag hindi nito gusto ang nangyayari ay nawawalan siya ng imik, gaya lamang ngayon.
”Hayaan mo na lang, ngayon lang to..”
Hindi na ito nagbigay komento pa, nagtanong na naman kasi si lola tungkol sa kurso ni ashong. Hindi lang iyon, halos kilalanin nito si ashong mula una hangga dulo ng pagkatao niya, nais ko mang hindi makinig ngunit magkasalo lamang kami sa mesa.
Wala akong pagpipilian kundi malaman ang hilig at buhay ng lalakeng madalas sumira ng araw ko.
ALAS SIETE ng umakyat ako sa kwarto upang maghilamos, naiwan si trixie at ashong sa kusina dahil ang sabi nila ay sila na lamang ang maglilinis. Hindi ko naman na tinanggihan ang alok nila, dapat lang na maglinis si ashong, swerte naman nito.
Pero hindi lamang ako makapaniwalang magaling siya sa pagpapanggap, nakaya niyang lokohin si lola ng ganon na lang, bahagya akong naiinis pero ayoko naman ng maging masama.
Bumuntong hininga ako habang sinusuklayan ang buhok ko, hindi ko alam kung anong inilagay ni trixie dito kahapon. Ang sabi kasi niya ay bawal pa akong maligo at need naming tumungo ng salon this saturday para sa last treatment. Hindi nga ako pumayag ngunit babalikan daw ako nito sa sabado.
Nakakamangha lamang na nag-iba ang itsura ko dahil sa buhok ko, nag-give up na rin yata at back quit na ang mga pimples ko sa mukha. Binigyan niya kasi ako ng cleanser kahapon, tatlong beses ko pa lang naman siyang ginamit pero nagustuhan ko na, grabe talaga ang may alam sa pagpapaganda.
Bumaba ako suot ang pajama at tshirt, Nakatali ang buhok ko dahil hindi ko trip ang amoy na nakakapit rito.
Ngunit wala akong naabutan sa sala kundi plastick ng basura kanina, dinig ko rin ang banyo sa gilid na tila may tao roon. Nagkibit balikat ako bago lumabas at itapon ang basura, malas lamang dahil naroon pala si ashong na nagbubuga ng usok.
Nilingon niya ako habang nasa gilid ng bahay, bumaba ang tingin niya sa pajama ko bago umirap at humithit muli sa sigarilyong hawak niya.
Napasinghal akong lumakad upang lagpasan siya, ngunit saktong mapaharap ako rito ay doon ako nito binugahan ng usok. Nagtakip ako ng ilong at masama siyang tiningnan.
”Huwag kang manigarilyo dito!” bumuga muli siya ng usok mismo sakin, napaatras akong may masamang tingin.
”Why don't you tell me about this?” pinangunutan ko siya ng noo.
He threw away the cigarette before looked at me again, hes serious and I couldn't read what was on his mind.
”Why should I tell you?”
Nag-iwas siya ng tingin, nakangisi. ”You want to surprise me when I visit here, don't you?” I literally laughed while shaking my head, ganon ba ang nasa isip niya?
”Hindi ka naman importante para ipaalam ko pa sayo, I don't even care about your presence” he glared at me, full of hatred, annoyance, and helplessness. Hindi ko siya masisisi. Narito siya sa teritoryo ko at oras na gumawa siya ng kalokohan ay bistado siya.
”It's a good thing that I haven't told Trixie everything yet, you should thank me.”
”I don't care if you say it, do you think trixie will believe you?” He sneered at me. ”If she really considered you as a cousin, why didn't she introduce you right away?”
Hindi ako nakasagot sa sinabi niya, madali akong nainis na hindi ko naman nararamdaman noon, lalo na ngayong nginingisian niya ako.
”You've tell her everything I did, go ahead. I won't stop you, but you won't like what happens next..”
he turned his back on me after saying that, he went inside and left me disgusted
what time does he leave here?
Nakakainis na ang pananatili niya rito, sira na nga ang araw ko dahil sa kanya. Pinepeste pa niya ang payapang gabi na sana'y kasama ko si calix.
That night, Calix immediately went home because of Ashong, Calix would not stay while he was here, he was annoyed and his trying not to be rude at him.
it's a shame because I didn't even talk to calix about my uniform.
I also didn't fall asleep right away because Ashong didn't come home early.
it really pissed me off that eve.
Hindi ko maiwasang hilutin ang sintido ko ng magising kinaumagahan, it's saturday morning. I caught up with lola Perla who was waiting for me to get near at the table, I was even surprised to see that there was food on the table that looked like it been bought outside.
Nilingon ko si lola habang bahagyang kinukuskos ang aking mata.
”Saan po galing ito?”
”Sa manliligaw ni trixie..” I raised an eyebrows at her answer, I haven't even seen that man yet but i'm already squirming in annoyance. Narito na naman ang asungot?
”Bakit siya nagdala ng pagkain rito?”
”Hindi ko alam, hinayaan ko na lamang dahil mukhang mabait naman ang batang yon..” napapailing ako bago sapuin ang aking noo, naloko na yata ng lalakeng iyon ang lola ko. ”Nasa hardin ako ng makita siya, dinalhan nito ng pagkain si trixie ngunit hindi niya ito naabutan sa bahay..”
Kunot ang noo ko habang nagsasalita si lola, kung ganon. Ang mga pagkaing ito ay para kay trixie.
”H'wag po nating kainin ito, mukhang hindi masustansya at hindi natin alam kung saan niya ba nabili..” I covered the food on the table while grimacing,
I know lola perla is wondering why I'm acting like this.
But I will not allow him to bribe lola in this way to get them closer to each other.
Anong mukhang mabait? Mabait ang lalakeng yon? Saan banda?
”Nakakain na ako kanina, bigyan mo na lamang siya sa tapat ng bahay dahil nagprisinta siyang mag-bunot ng damo kanina..” I looked at her almost surprised. nagdadamo? Totoo, aba't ganon na ba ang taktika ng asungot na 'yon.
”Bakit niyo naman po hinayaan?” lola perla shrugged her shoulders before stood up, she took the breads that were in the small tupperware before answered me.
”Tinitingnan ko lang kung gaano ba siya kaseryoso sa pinsan mo, mas mabuting ako ang humusga habang hindi pa nakaka-uwi ang tita raquel mo..” lola came out carrying the breads, I shook my head before following her. I don't want him to face Ashong alone because i know he might end up poisoning lola perlas mind. ayokong mangyari iyon ng tuluyan.
Saktong paglabas ko ng pinto ay nakalapit na si lola kay ashong. who would have thought that we would meet again this morning.
unlucky morning.
”Kumain ka muna hijo..” sumandal ako sa hamba habang tinitingnan sila, I really don't like ashong's posture today because he is not wearing any t-shirt.
Kumuha siya ng tinapay at kay ganda kung ngumiti kay lola, hindi ako mapakali. Nakikipag-close siya sa lola ko at hindi ko iyon maatim. I don't want to make them close, naiirita agad ako lalo na pag nangingiti si lola sa sinabi niya.
”Ikukuha lamang kita ng tubig..” I burst out laughing,
he is lucky to be served.
why doesn't he just leave and don't stick around here.
My morning is ruined because of him.
”Samahan mo muna siya roon habang hinihintay niya si trixie..” tumango lamang ako kay lola ng madaanan niya ako, hindi ko alam kung nasaan si trixie at kung bakit kailangan ng lalakeng ito na manatili dito.
I slowly approached him, I didn't want to talk to him but I couldn't help it. I just really don't want him here.
”Ang aga mo namang bwisita ka?” he looked at me, he was smiling and didn't seem to be taken by what I said.
”Aren't you happy that I was the first person you saw this morning?” I frowned at him, ang yabang niya. ”Di hamak na mas gwapo ako kay calix..”
Umismid ako, gwapo nga siya pero wala ng mas gagandang lalake para sa akin kundi si calix, at saka. Masyado siyang mayabang.
”Naririnig mo ba ang sinasabi mo?” I faced him, hes still busy chewing that bread while looking at me. ”Hindi ka dapat nagsasalita ng mga bagay na hindi kapani-paniwala..”
I heard his loud grin ”Bakit ba napaka-bitter mo?” pinagtaasan ko siya ng kilay. he still laughed while looking at me.
”Bakit ko naman iisipin iyon, nakakakilabot ang sinasabi mo..” umirap ako ngunit hindi nakatakas sa akin ang pagkakakunot ng noo niya.
”Why don't you just be happy for me and trixie?” nilingon ko siya at hindi nagpakita ng ano mang emosyon, paano ako magiging masaya kung naiinis ako sa kanya? Kasalanan niya rin naman, siya ang dahilan sa lahat ng kamalasan ko.
Hindi ko man lang nasalihan ang dulang nais ko dahil isinali niya ako sa cheering squad.
”Don't expect us to get along, I hate you. I don't want you for my cousin.”
”Sa tingin mo ba gusto rin kita?” ngumisi siya. ”Ayoko rin naman sayo..”
”Kung ganon, makakaalis ka na..” mariin ang titig niya saking mga mata, masama at naiinis.
”Si lola perla lang ang magpapa-alis sakin, sa ngayon. Wala akong pakialam sayo, mainis ka man..”
”Philip..” Trixie suddenly appeared from behind, gulat itong nilingon ni ashong habang prente akong nakatayo sa kanilang harapan.
”T-trixie, saan ka galing?” seryosong nakatingin si trixie sa namumulang lalake, natawa ako bago ipagkrus ang kamay.
”Nag-jogging lang..” maikli ang sagot niya, walang gana at tila nanlamig bigla kay ashong. ”Nakasalubong ko si calix kanina..” nilingon ko si trixie ng marinig ang pangalan ni calix.
”Talaga, hindi ko kayo nakita” its ashong, hes trying to change the topic and leave the scene who trixie caught earlier.
”Yes, he told me something." he looked at ashong "About you and winter” nilingon ako ni ashong ngunit ni hindi ko siya tiningnan, alam ko na kung ano ang sinabi ni calix.
Hindi siya magiging palagay kung hindi talaga nito masasabi lahat ng kalokohang ginawa ni ashong.
”They're all lies trixie, maayos naman kami ng pinsan mo..” natawa ako.
”No, philip. I know everything, you are the reason why winter joined the cheering, sinabi lahat ni calix sa akin pati ng mga kaibigan ko..”
”I can explain trixie, nagkakamali lamang sila..”
Umiling si trixie bago tumingin sakin, ngunit hindi na ito nagsalita pa bagkus ay sumulyap siyang muli kay ashong.
”Lets talk next time..” she turned her back and didnt let ashong speak any more, hindi rin naman na naghabol si ashong kundi hinayaan niyang maglakad palayo si trixie.
At ng tuluyang mawala sa paningin ko si trixie ay binalingan ko ng tingin si ashong, inaasahan ko ng masamang tingin ang ipupukol nito sakin. Ngunit wala akong pakialam, wala rin naman akong kasalanan.
”This is your fault.” nagsalubong ang kilay ko. ”You really want to involved youfself here?”
”Pinagsasabi mo?” humakbang siya palapit sakin, malalim ang tingin kaya't napaatras ako.
”Hindi ko ito palalagpasin..” napasandal ako sa katabing bakod ng kapitbahay, napalunok ako sa tuluyan niyang paglapit. At bago ito mapalapit ng tuluyan ay inilapat ko ang palad sa dibdib nito.
He stopped and looked down at my hand. Hindi ako nagpatinag at hindi inalis ang kamay upang hindi siya tuluyang mapalapit sakin.
”Umalis ka na, ashong..” nag-angat siya ng tingin sa akin, it took a few seconds before his gaze dropped from my lips, I don't know what was on his mind and he swallowed and retreated.
Siya ang unang sumuko at lumisan sa bakuran.
Mabilis ang kanyang lakad at sumakay na ng kotse.
I was confused by him. he looked like a fool who suddenly got scared, nangyari don?
****
- Writer
