Chapter 15
1122 Words
Third person's POV
"Anong balita?" Tanong niya sa mga lalaking inutusan niyang mag manman sa mga Madrid.
"Maam nagpadagdag po sila ng nga tao sa bahay nila at sa kumpanya. Nag higpit din po ang security sa village kung nasasaan ang bahay nila."
Halos mapaurap siya sa bagong balita. "Sinong lumalabas sa bahay nila bukod kay Ivan?" She asked.
"Kahapon dumating ang mga Villamor at hindi pa muling lumalabas." Tumango ako.
Mukang nakakuha na sila ng idea sa mga gagawin niya kung ganun na kahigpit ang sekyuridad sa bahay nila.
"Just continue following them. I want to know how they scared Zea is. Wag kayo mag papahuli."
Nagpaalam na ang mga kalalakihan bago siya naiwan mag isa sa bahay niya.
Looking at the moon while holding a glass of wine ay nag iisip siya ng mga brutal na pwede niyang gawin sa pamilyang iyon. I want him! Only him!
Dahil sa mga iniisip ay tumatawa na siya mag isa. Nang naubos ang wine ay bigla na lamang siyang nainis dahil naalala kung pano siya iniwanan ni Ivan nuon.
"Ahhh! I hate them! I hate her!" Aniya at nag simula ng mag wala.
Hindi man sinasadya ay nabato niya ang glass na hawak kaya nabasag iyon sa may malapit sa pintuan.
She's now crying as her pull her hair. "I want him! I want you, Ivan!" She continue yelling.
Nang kumalma ay duon niya nakita ang piraso ng basag na baso. Dahan dahan siyang lumapit duon at kinuha ang pinaka matulis.
She's now laughing like a psycho habang binabaon ang bubog sa braso niya. It's not that deep dahil hindi siya suicidal, well that's what she thought.
Dumudugo na ang braso ay inabot niya pa din ang cellphone upang kuhanan ang sarili ng litrato at ipadala kay Ivan.
"He still care for me kaya alam kong pupuntahan niya ako. Babalik siya sa akin." Aniya sa sarili.
"Now let see kung mababaliw ba sila sa mga gagawin ko pa. They don't know me that much, maybe Ivan, but I'm more than evil than they thought." Pagkausap niya sa sarili habang nakatingin sa duguang braso at tumatawa mag isa.
Zeanna Louis POV
I am going down the stairs when I heard Daneyel's voice. He's laughing so hard kaya hinanap ko kung nasasaan siya.
I saw him with Ashton at our pool area. They are playing like how father and son usually do. Seeing my son so happy makes me want to protect those smile from the world.
Alam kong wala pa siyang alam sa mga nangyayari at ayoko din naman siyang madamay. He's too innocent for everything.
"Mommy!" Aniya ng nakita ako.
"Good morning babe." Bati ni Ashton at nilapitan ko ang dalawa para sa good morning kisses ko.
"Mommy! It tickles." Ani Daneyel sa akin ng pag hahalikan ko siya sa leeg.
Hinayaan ko muna ang dalawa mag laro. Nakapag umagahan na sila kaya ako na lamang. I saw mommy cooking at our kitchen.
"Mom. Hayaan mo na sila Manang dyan."
She shookt her head. "Gusto ko lamang magluto para sa apo ko. Ikaw ang hayaan na ako." I chuckled at lumapit na ng tuluyan para tignan kung ano bang niluluto niya.
"Wow, sinigang na hipon." It's one of my favorite dish na gawa ni mommy.
"Magugustuhan niya yan, mommy."
Hinayaan ko na muna si mommy sa gusto niya. Pag tingin ko sa pool area ay si daddy na ang kalaro ni Daneyel. "Mommy, look!" Ani Daneyel ng may bago na naman siyang laruan.
NIlingon ko si daddy na nakangiti lamang sa akin na parang wala siyang kasalanan. Ito ang gustong laruan ni Daneyel na bagong labas lamang.
Sabi ko ibibili ko siya nuon but he needs to earn for it by cleaning his toys or writing. Hinayaan ko na lamang dahil masaya naman din ang anak ko.
"Where's Ashton?" I asked them.
"Pumasok."
Hinayaan ko na muna sina daddy duon at pumasok ako para hanapin ang asawa ko. Nakita ko siya sa kwarto na mukang balisa.
"Are you okay?"
He come to me and hug me. "Someone texted me using a unknown number."
Inaro niya ang cellphone niya kaya nakita ko iyon. Sa sobrang gulat ay halos mabitawan ko ang cellphone niya. "Did you check on her?" I asked.
"No but I called her friend. Papunta na sila."
"I think we should go and check on her. Baka may masamang nangyari na dun. I am mad but I don't want her to die."
Ashton shookt his head. "Her friend is coming. Sa kanya na lamang tayo makibalita. I don't want to risk your security, pano kung patibong lamang ito para masaktan kayo.. No."
Naisip ko din iyon kaya hindi na ako nakipag talo pa. Hinayaan ko na lamang din ang desisyon ni Ashton.
Hindi ko na din masyado pang iniisip iyong nasa picture.
I was playing with Daneyel that afternoon when I receive a call from unknown.
"How dare you to do this to me!" Iyon ang bungad ng tawag.
"Who's this?" I asked kahit na may hula na ako kung sino.
"I was hospitalize! How could you not let Ivan visit me! You're such a b***h! Kasalanan mo itong lahat! f**k you!"
Bigla na lamang namatay ang tawag ng hindi man lamang ako nakapagsalita. I tried to call the number again ngunit hindi na sumagot pa. Ako pa ang naging masama.
Kinabukasan ay nakakuha naman ako ng tawag mula kay Manang na may pacakge daw akong dumating. Wala akong order or ineexpect na dadating na package kaya naguguluhan din ako.
My parents are not here anymore. Umuwi na sila kahapon at si Ashton ay nasa work and Daneyel is taking his nap.
Hindi naman ganun kalaki iyon kaya sa sala ko na naisipang buksan.
Maganda ang packaging niya. May ribbon pa at naka balot ng ayos. Pag bukas ko nuon ay halos itapon ko na ng nakakita ako ng mga patay na daga at ipis.
May dugo din duon na parang fresh pa. Dahil sa gulat ay napasigaw ako. "Ma'am ayos lang po kayo?" may lumapit sa akin na guard at sina Manang.
"Juskopo!" Ani Manang ng nakita ang laman ng package ko.
Sa taas ng balot ay napansin kong may litrato duon. Kinuha ko iyon para matignan ng ayos ng nakitang picture namin ni Daneyel iyon nuong huling labas namin ngunit putol ang ulo namin sa larawan.
"s**t!" Ani ko at hinagis iyon.
"Itapon niyo na yan. Sunugin kung maaari. Ayoko ng makita pa yan." Ani ko na mabilis namang sinunod nila Manang.
Sinabihan ko na din na ang lahat ng papasok dito sa bahay ay dadaan muna sa inspection ko bago payagang ipasok sa loob ng bahay. Mabuti na lamang at tulog pa si Daneyel at hindi niya nakita iyon.
- Writer
