Ang nakaraan ni Luis...
Naglalaro nang mag-isa si Luis sa likurang bahagi ng bahay-ampunan. Mas nais niyang mapag-isa at ayaw makihalubilo sa ibang bata ng ampunan. Alam din ng iba na may sarili siyang mundo, at ayaw na ginugulo. Dito na siya nagkamulat at lumaki. Ang sabi sa kaniya ng mother superior ng ampunan, natagpuan siyang walang saplot at nakasilid sa basket sa may harapan ng tarangkahan ng bahay ampunan. Tanging sapin na itim na tela lang ang ginamit ding pantakip sa kaniya. Walang anumang sulat o tagubilin mula sa nag-iwan sa kaniya. Si mother superior ang nagpangalan sa kaniya at ang ginawang kaarawan ay noong araw na natagpuan siya.
Bata pa lang siya ay alam na niya ang kaniyang kakayahan; kakayahang makarinig ng ingay o anumang uri ng tunog kahit mula pa ito sa malayong luga
