Kabanata 4
557 Words
Sa mga pasilyo ng Altair Group, hindi pa rin makapaniwala si Gavin Dupont sa sinapit ng kanyang pamilya. Tinanggap nila noon ang proyekto nang may buong kumpiyansa—ngunit ngayon, isinara ang pinto sa kanila nang walang paliwanag, walang konsiderasyon.
“Kailangang si Adrian ang may kagagawan nito,” bulong niya sa sarili habang sinusundan ng tingin ang lalaking halos hindi pinapansin noon. “Hindi ito maaaring coincidence.”
Sa kabilang dako, sa loob ng isang marangyang opisina, mahigpit na hawak ni Danica Dubois ang kanyang telepono. Sa kabilang linya, ang ama ni Gavin—si Lionel Dupont—ay galit na galit.
“Danica!” sigaw niya. “Ano ang ibig sabihin ng desisyong ito? Ang Dupont Group ay may limang kontrata sa Altair na may kasalukuyang turnover na halos 300 milyon! At ngayon, basta na lang ninyo pinutol?”
“Ipinapaabot ko lamang ang desisyon ng pamunuan,” sagot ni Danica, malamig ang tinig.
“Hindi na ‘yan sapat na paliwanag!” bulyaw ni Lionel. “Panagutin ko man si Gavin, hindi ‘yan makakabawi sa pagkawala ng puhunan!”
Walang sumunod na tugon. Naputol ang linya. Sa loob ng opisina ng Dupont Group, dumadagundong ang katahimikan—at doon, nagsimulang maunawaan ni Lionel ang lalim ng pinsalang dumapo sa kanilang pangalan.
Walang sinayang na oras ang mga tsismosa ng Aurous Hill. Sa bawat high-end na café at boardroom, isa lamang ang tanong: Ano ang nagawa ng pamilya Dupont upang mapahiya nang ganoon?
Ang dating tinitingalang pangalan sa siyudad ay unti-unting binura sa mga business proposal. Mula sa pagiging first-tier family, naging second-tier na lang sila—at kahit iyon, ay tila pansamantala.
Lalong nagngitngit si Ginang. Rousseau, ina ni Elisse. Ang kasunduang kasal na matagal nang pinaplano sa pagitan ng mga Rousseau at Dupont ay ngayon parang abo sa hangin.
“Pinalitan ang batang si Adrian ng isang hamak na patpatin,” galit niyang bulalas. “Ngayon, ano’ng silbi ni Gavin kung wala na siyang Altair?”
Walang nakasagot. Maging si Sophie ay nanahimik, pilit nilulunok ang pagkabigo.
Samantala, sa katahimikan ng kanyang opisina sa itaas na palapag, tahimik na pinagmamasdan ni Adrian ang lungsod mula sa salamin. Sa likod niya, maingat na lumapit si Danica dala ang ulat ng buong pangyayari.
“Tagumpay ang directive Sir,” mahinahon niyang sabi. “Walang protestang tinanggap. At... maraming kumpanya ang biglang nag-alok ng partnership.”
“Good Job,” sagot ni Adrian, tumango’t ngumiti. “Maghanda ka. Simula pa lamang ito.”
Mula sa drawer ng kanyang mesa, inilabas niya ang isang folder—doon, nakasaad ang plano ng kanyang susunod na hakbang.
“Danica, i-announce mo na ang pagbabago ng pamunuan ng Altair. Sabihin mong may bagong may-ari. Pero hindi kailanman babanggitin ang pangalan ko.”
“Copy Sir.”
“One more thing—ipakalat na mamumuhunan ang Altair ng dalawang bilyong dolyar para sa pagtatayo ng isang 6 star hotel dito mismo sa Aurous Hill. Ito ang magiging pinakabago at pinakamarangyang hotel sa buong North-West.”
Tumango si Danica, bakas sa mukha ang respeto’t paghanga.
Habang nilisan niya ang silid, nanatiling tahimik si Adrian. Sa gitna ng kanyang simpleng pananamit at mapagkumbabang anyo, unti-unti na niyang inukit ang kanyang pangalan sa lungsod. Sa isang lipunang ginagapos ng yaman at kapangyarihan, siya ang bagong pwersang hindi nila nakita... ngunit hindi nila matatakasan.
- Writer
