Kabanata 6
747 Words
Ang pahayag ni Elisse Rousseau ay ikinabigla ng buong pamilya Rousseau. Para sa kanila, parang nababaliw na si Elisse! Ang makipag-negosasyon sa Altair Group—ang pinakamalaki at pinakamaimpluwensyang kumpanya sa buong Aurous Hill—ay hindi lang matinding hamon, kundi halos isang misyon imposible. Sino ba ang mag-aakalang papansinin sila, lalo pa’t makakakuha sila ng kontrata?
Hindi napigilan ni Hugo Rousseau, pinsan ni Elisse, ang mapanuyang salita:
“Elisse, seryoso ka ba? Talagang iniisip mong makakakuha ka ng kontrata mula sa Altair Group?”
Sumingit din si Sophie Rousseau, kapatid ni Hugo at pinsan ni Elisse, may halong pang-uuyam ang boses:
“Ate Elisse, kilalanin mo naman ang sarili mo. Ikaw… tapos Altair Group? Hindi ka dapat nakikialam sa mga usapang hindi mo naman kinabibilangan. Baka mapahiya pa ang buong pamilya.”
May sumang-ayon mula sa mga kamag-anak:
“Tama! Kapag tayo’y tinanggihan, kakalat sa buong Aurous Hill ang kahihiyan ng pamilya Rousseau!”
Namula ang mukha ni Elisse sa matinding hiya habang mabilis ang t***k ng kanyang dibdib. Mula nang pakasalan niya si Adrian Laurent, bumaba ang tingin sa kanya ng buong angkan. Pati ang kanyang mga magulang ay nadamay at tila pinarusahan. Para kay Elisse, ang pagkakataong ito ang tanging daan upang makabawi—ang proyekto sa Altair Group ang posibleng susi para makabangon sila, at muling mapataas ang tingin sa kanilang pamilya.
Ngunit sa gitna ng pang-iinsulto at pangungutya, para siyang nalunod sa kahihiyan. Napatingin siya kay Adrian, may lungkot at pagsisisi sa mga mata. Bakit ba siya pumayag sa ideya nito? Sana’y tumanggi na lang siya.
Sa kabilang banda, hindi inaasahan ni Elisse ang magiging reaksiyon ni Amanda Rousseau, ang matriarkang lola ng pamilya. Bagamat hindi siya pabor kay Elisse, nakita niyang ito lang ang naglakas-loob tumayo habang ang iba’y puro reklamo lang. Paulit-ulit siyang naghahanap ng magpapasok ng proyekto—at ngayong may tumayo, binuhusan agad ng malamig na tubig.
Mas lalong nadismaya si Amanda kay Hugo. Para itong si George Rousseau—ang ama nitong walang tibay ng loob.
Mula sa malamig na tingin ay bigla siyang nagpahayag:
“Ngayong may makikipag-ugnayan sa Altair Group, hayaan n’yo si Elisse ang humawak nito.”
Kinagat ni Elisse ang kanyang labi.
“Opo, Lola. Gagawin ko ang lahat ng aking makakaya.”
Ngunit ngumisi si Hugo, malamig at mapanlait:
“At kung wala ring mangyari sa pagsisikap mo? Kapag tayo’y nabigo, mas malaking kahihiyan lang ang aabutin natin!”
Ngunit sumingit si Adrian, kalmado ngunit may halong tapang sa tinig:
“Bakit ganyan ang pananalita mo, Hugo? Hindi ba karapat-dapat ang pamilya Rousseau sa isang partnership sa Altair Group?”
Nagulat si Hugo. Hindi niya inakalang maglalakas-loob si Adrian na magsalita sa harap ng pamilya. Nakita niya ang seryosong ekspresyon ni Amanda, kaya agad siyang naghanap ng palusot:
“Hindi naman gano’n ang ibig kong sabihin. Ang punto ko lang—hindi realistic na si Elisse ang makipag-negotiate.”
Ngumiti si Adrian at malumanay na nagtanong:
“E paano kung nagtagumpay siya? Handa ka bang tumaya?”
Natawa si Hugo, puno ng yabang:
“Game. Ano’ng pusta mo?”
Diretsong sagot ni Adrian, “Kapag nakuha ni Elisse ang kontrata, luluhod ka sa harap ng buong pamilya, tatlong beses mong hahalikan ang ulo ko, at aaminin mong mali ka. Pero kung hindi niya makuha, ako ang gagawa n’yan sa’yo. Payag ka ba?”
“Hahaha!” Tawang-tawa si Hugo. “Nagpapatawa ka talaga, basura! Sige, patulan ko ‘yan!”
Tumango si Adrian, kuntento:
“Narito ang buong pamilya bilang saksi. Kapag umatras ang isa, ibig sabihin, isinumpa niya ang sariling ama, ina, lolo’t lola!”
Sinadya ni Adrian ang katagang “kamatayan ng lola”—dahil alam niyang hindi kakayanin ni Hugo na isumpa si Amanda.
Hindi na nakapalag si Hugo. Kilala niyang hindi siya mapapatawad ng kanyang lola kapag umatras pa siya.
“Sige!” sagot niya, bitbit ang buong kumpiyansa. “Narinig n’yo ‘yon. Saksi ang lahat!”
Nagulat si Elisse. Pilit siyang nagpapaalala kay Adrian na huwag nang ituloy, pero huli na. Hindi rin interesado si Amanda sa kanilang pustahan. Para sa kanya, iisa lang ang mahalaga: kung makukuha ba nila ang kontrata ng Altair Group. Kung magtagumpay si Elisse, ayos lang sa kanya kahit tawagin ni Hugo si Adrian ng “ama.”
Tumayo si Amanda at mariing nagsabi,
“Tapos na ang pulong. Elisse, may tatlong araw ka. Gawin mo ang lahat para makuha ang kontrata. ‘Yan lang ang kailangan kong marinig.”
- Writer
