คนในอดีต 1/2

1611 Words

เมื่อเข้าห้องน้ำปิดประตูแล้วพันไมล์ก็ทรุดตัวลงอย่างหมดแรง ยังไม่เข้าใจว่าทำไมพี่สาวถึงได้ไปเอาเงินคนอื่นมา ไม่มีใครรู้ว่าที่เขาได้ทุนเรียนจบปริญญาตรีเป็นทุนจากตระกูลของตุลย์ แม้แต่เขาเองตอนนั้นยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าไอ้คนที่มันเอาแต่รังแกเป็นลูกชายของผู้มีพระคุณ จนกระทั่งอีกฝ่ายปรากฎตัวต่อหน้าในบ่ายวันหนึ่งและนั่นเป็นครั้งแรกที่เริ่มมีความสัมพันธ์ที่ไม่อาจปฏิเสธได้เลย @หกปีก่อน [พันไมล์] "ไอ้เด็กทุนมึงจ้องหน้ากูทำไมวะ" คนที่เดินออกมาจากห้องน้ำ หยุดฝีเท้ามายืนอยู่ข้างๆกลิ่นตัวของมันหอมสะอาดชวนเข้าหา ไอ้ตุลย์ยืนล้างมืออย่างอ้อยอิ่งตาก็จ้องผมผ่านกระจกเหมือนตั้งใจจะกวนมากกว่า ทำให้ผมอดไม่ได้ที่จะเหลือบตามองคนขี้แกล้ง อีกฝ่ายก็มองพร้อมกับจ้องเข็มที่ติดไว้ตรงหน้าอกเป็นสัญลักษณ์ว่าผมเป็นเด็กเรียนดีและได้รับทุนจากโรงเรียนชื่อดังแห่งนี้ ส่วนใหญ่ลูกหลานคนมีฐานะร่ำรวยเท่านั้นที่จะมาเรียนที่นี่ได้ และผมที่ครั้งหนึ่งครอบครัวเคยมีฐานะดีจึงได้มายืนอยู่ตรงนี้ แต่หลังจากนั้นก็เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ในชีวิต... ตอนนั้นตุลย์เป็นหนุ่มฮอตเนื้อหอม ด้วยรูปร่างที่สูงใหญ่หน้าตาดีของรุ่นพี่มัธยมปลายปีสุดท้ายทำให้สาวๆหนุ่มๆต่างก็ยกให้เป็นไอดอล ด้วยคุณสมบัติรูปหล่อ พ่อรวย และเรียนเก่ง ตุลย์จึงเป็นที่หมายปองของบรรดาสาวๆในโรงเรียนต่างก็ตบเท้าต่อแถวกันยาวพรืด ใครๆก็อยากจะเป็นเด็กในสังกัดของผู้ชายคนนี้กันทั้งนั้น ยกเว้นผม.. ผมคิดต่างจากคนอื่น ผมคิดว่ามันก็แค่เด็กหนุ่มคนหนึ่งที่ชอบเก๊กหน้าหล่อว่าตัวเองเริ่ดโปรไฟล์ดี ท่าทางหยิ่งยโสนิสัยก้าวร้าวเอาแต่ใจไม่สนหัวใครของมันน่ารักตรงไหนกัน ทำไมถึงมีแต่คนสปอย.. สำหรับผมแล้วมันก็แค่เด็กหนุ่มที่ผมเรียกว่า "อันธพาล" ถือว่าพ่อรวยแล้วกร่าง ชอบรังแกผมทุกครั้งที่เจอหน้าไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน ผมจะเจอกับมันแทบทุกที่ และมันก็ชอบที่จะมารังแกวอแวผมอยู่เสมอไม่ว่าจะเป็นที่โรงอาหาร ห้องน้ำ หรือแม้แต่ริมทางเดินหากเห็นว่าผมเดินมามันจะชอบเอาตัวเข้ามาขวางทางอยู่เป็นประจำจนชินในสายตาของคนทั่วไปแล้วว่า มันกับผมเหมือนคู่อริกันไปแล้ว... ครั้งนี้ก็เช่นกัน... "เปล่า กูจะไม่ได้มอง" ผมตอบอย่างใจเย็น สบตากับมันทางกระจกแล้วก็ก้มหน้าลงเปิดน้ำล้างมือทำเป็นไม่สนคนที่ทำหน้าหน้าโมโหอารมณ์เดือดดาลยืนจิ๊ปากอย่างขัดใจอยู่ข้างๆ "ก็กูเห็นอยู่เนี่ยว่ามึงแอบมองกูทางกระจก ทำไมอยากหล่อรวยเหมือนกูว่างั้น" ไอ้คนกวนตีนเสียงดังก่อนจะขยับตัวเข้ามาใกล้ จนผมถึงกับถอยหนีจนชิดผนังแล้วเบี่ยงหน้าหลบ เมื่อใบหน้าคมโน้มลงมาใกล้จนได้กลิ่นหอมจางๆจากร่างของมัน ก่อนที่ผมจะถอนหายใจยาวๆอย่างเอือมระอากับความหลงตัวเองของคนมั่นหน้า ที่ยืนทำหน้าหงิกงออยู่ใกล้ๆแค่ฝ่ามือ หากเป็นคนอื่นได้อยู่ใกล้มันเพียงจมูกกั้นแบบนี้คงจะดีใจคุยไปถึงสิ้นปี แต่กับผมมันเอาหน้ามาใกล้อยู่บ่อยๆจนชินแล้ว.. " ถอย" ผมกดเสียงต่ำ บอกตามตรงขี้เกียจคุยกับคนพูดไม่รู้เรื่อง "เห็นชอบแอบมองตลอด กูเลยจะสนองให้มึงได้ยลโฉมหน้ากูใกล้ๆ ไม่ชอบหรือไง" มือหนาคว้ามาที่ต้นคอผมก่อนจะกดหัวลงต่ำ "ไอ้คนหลงตัวเอง" ผมได้แต่ค่อนขอดมันในใจ อยากจะเถียงกลับไปเหลือเกินว่ามันเองต่างหากล่ะที่ชอบแอบมองมาที่ผมอยู่บ่อยๆ และยังจะชอบมาวอแวแกล้งกันอยู่ตลอด ผมพยายามมองหาช่องทางหลบหนีห้องน้ำหลังตึกวันนี้มันเงียบผิดปกติ น่าแปลกที่ไม่มีใครเข้ามาใช้บริการเลย ในนี้จึงมีเพียงแค่เราเท่านั้น "ปล่อยกูนะไอ้ตุลย์" "กูพี่มึงตั้งเป็นปีเรียกกูแบบนี้มันใช่เหรอ หือ" "แล้วมันน่าเรียกไหมล่ะ" มันเพียงแค่นยิ้ม จริงๆคงไม่ได้ต้องการให้ผมพูดอย่างที่มันต้องการหรอก ท่าทางของมันอยากจะมาก่อกวนผมมากกว่า "ดูๆไปแล้วมึงก็น่ารักดีนะ มองนานๆก็ยิ่งน่ารัก" มือหนาขยับมาจับที่คางผมแล้วเอียงไปมาอย่างสำรวจ "มึงรู้ไหมว่าหน้าหล่อๆขาวๆของมึงมันกวนใจกูทุกคืน พอมาได้จับแบบนี้แล้วยิ่งทำให้กูใจสั่น ผิวมึงแม่งนุ่มเหมือนผู้หญิงเลยว่ะ" สายตาของมันที่มองมาไม่เหมือนเดิม มันเริ่มหรี่ตาโลมเลีย เสียงมันก็เริ่มเปลี่ยนเป็นแหบๆพิกล ไอ้บ้านี่มันกำลังคิดพิเรนทร์อะไรอยู่กันนะ พอเห็นท่าไม่ดีผมก็เลยปัดมือมันออกอย่างแรง "ปล่อย กูจะไปเรียน" "เดี๋ยวสิจะรีบไปไหน เรายังคุยกันไม่รู้เรื่องเลย" "กูจะรีบขึ้นห้อง" มันขยับตัวเบียดชิดเด็กมอห้าอย่างผมเจอรุ่นพี่รุกแบบนี้ก็เริ่มใจคอไม่ดี "ได้จับตัวมึงแบบนี้ทำให้กูมีอารมณ์ว่ะแม่งเอ้ย! ทำไงดีวะ" มันหันรีหันขวาง ส่วนผมก็ตกใจที่มันพูดออกมาแบบนั้น ไอ้ตัวอันตรายดึงคอเสื้อผมขึ้นจนหน้าเราแทบจะชนกัน "มึงทำให้กูหน่อยดิ" มันเอามือผมลงไปแตะตรงส่วนกลางกลายของตัวเองเบาๆ จนผมเบิกตากว้างอย่างตกใจเมื่อเจอความแข็งขืนดุดันจนนูนเด่น ไม่นึกเลยว่ามันจะทำอะไรพิเรนทร์แบบนี้้กลางวันแสกๆในห้องน้ำของโรงเรียน ผมพยายามขืนตัวออกแต่มันกลับกระชากผมเข้าไปห้องน้ำแล้วปิดประตูล้อกกลอนทันที แล้วหันมาถอดเข็มขัดอย่างเร่งรีบ "มะ.. มึงจะทำอะไร" ผมอ้าปากมองหน้ามันอย่างไม่คาดคิด ใจเต้นตึกตักอย่างไม่เคยเป็น "ย่อตัวลงไปดิ ทำเหมือนมึงไม่เคยอมให้ใครไปได้" "สัส! กูไม่เคยทำ ปล่อย! " "งั้นดีเลย กูเป็นคนแรกใช่ไหม แม่งยิ่งแข็งสัส!" "ปล่อย" "มันแข็งมึงก็เห็น ทำให้สงบเดี๋ยวนี้เลย" ผมผลักมันออก หันหลังพยามเปิดประตูหนีไอ้คนวิตถาร "มึงจะหนีไปไหน อย่าดื้อดิวะ" มันกระชากหัวผมจนหน้าหงาย ผมกัดฟันแน่นถึงจะด้อยกว่าทุกทางและยังเป็นเด็กทุนบ้านมันอีก แต่ผมก็ไม่ได้เป็นที่รองรับอารมณ์หื่นกามของมันนี่น่า "หรือว่ามึงไม่อยากได้ทุนเรียนฟรี หือ" "............." ใครจะไม่อยากได้ยิ่งตอนนี้ครอบครัวผมล้มละลาย ผมยิ่งต้องเรียนสูงๆหางานดีๆทำ และทุนที่ได้ก็เป็นทุนเรียนต่อจนจบปริญญาตรีด้วย พร้อมกับมีงานรองรับทันทีที่จบ "แล้วนี่เงิน มึงจำเป็นต้องเอาไปจ่ายค่าต่างๆไม่ใช่หรือไง ถือว่าเป็นค่าจ้างอมให้กูละกัน ถ้ายอมอมให้ กูก็จะยกให้มึงหมดนี่" มันพูดพร้อมกับควักแบงค์พันออกมาจากเสื้อแจ็คเก็ตเป็นปึกๆชูขึ้นมา เงินก็อยากได้นะเพราะตอนนี้พ่อล้มหมอนนอนเสื่อไม่มีเงินพาไปหาหมอพอดี พี่สาวก็ออกจากมหาวิทยาลัยกลางคันมาหางานทำเลี้ยงดูก็สายตัวแทบขาดแล้ว ไหนจะหนี้สินนอกระบบที่ไม่เกี่ยวกับพวกธนาคาร อีกจิปาถะ ผมหยุดนิ่งมองหน้ามันสลับกับเงินไปมาอย่างใช้ความคิด " อืม กูอยากได้เงิน" ผมจ้องหน้าไอ้ตุลย์อีกรอบ มันเลิกคิ้วอย่างกวนประสาทพร้อมกับโบกเงินในมือไปมา ผมถอนหายใจก่อนกระชากเงินเป็นปึกในมือมันมายัดใส่กระเป๋ากางเกงตัวเอง เป็นอันรู้กันว่าผมยอมรับข้อเสนอบ้าๆนั่นแล้ว ก่อนจะยอมย่อตัวลงต่ำ มือหนารูดกางเกงตัวเองลงต่ำจนมันหล่นไปกองอยู่บนข้อเท้า ส่วนนั้นของมันดีดผึงออกมาทักทายทันที เห็นแล้วถึงกับกลืนน้ำลายเหนียวหนืดสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆพร้อมกับจับลำอุ่นที่กำลังอวดความใหญ่ยาวกำลังชี้หน้ามาที่ผม หลังจากนั้นก็ใช้ลิ้นลากไปตามความยาวใหญ่ของลำกาย ไอ้ตัวอันตรายมันสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อลิ้นผมสัมผัสไปทักทายตรงส่วนปลายลำสีสด กลิ่นของมันหอมสะอาดอย่างคนดูแลตัวเองดี ไอ้ตุลย์จับหัวผมดึงเข้าหา มือมันประคองท่อนลำของตัวเองตีลงมาบนเรียวปากสีสดด้วยสีหน้าพึงพอใจ ผมเม้มปากไว้แน่น เมื่อต้องเงยสบสายตาฉ่ำๆของคนที่ครางออกมาเบาๆอย่างถูกใจ "เปิดปากแล้วอมให้หน่อย อ่าา"

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more