พี่รันมาส่งผมถึงหน้าบ้าน ผมกล่าวขอบคุณแล้วก็ขอตัวเข้าบ้านอย่างรีบเร่ง เพื่อเตรียมจัดสำรับทานให้พ่อ หลังจากทานข้าวเสร็จแล้ว พ่อก็ขึ้นไปพักผ่อนด้านบน ส่วนผมก็เก็บกวาดล้างทุกอย่างให้แล้วเสร็จ พรุ่งนี้เช้าจะได้ไม่วุ่นวาย
ครืดดด!!
"ครับพี่พิมอยู่ไหนแล้ว ทำไมวันนี้ดึก"
(พี่มีงานด่วนต้องอยู่ทำโอทีอาจดึกมาก เลยคิดว่าจะค้างห้องเพื่อนที่ทำงาน ไมล์ไม่ต้องห่วงนะ" พี่พิมทำโอทีแทบทุกคืนจนเราแทบจะไม่ได้เจอหน้ากันเลย ไม่รู้ว่าทำงานอะไรบ้างถึงได้ยุ่งอยู่ตลอด พอกลับมาผมก็ไปเรียนแล้ว
"ไว้ใจได้ไหม เพื่อนพี่น่ะ" ผมเป็นห่วงปกติพี่พิมไม่ค่อยสุงสิงกับใคร แล้วเพื่อนที่ว่าจะไว้ใจได้แค่ไหน
"เพื่อนพี่เป็นผู้หญิง ไม่ต้องห่วงน๊าพี่ดูแลตัวเองได้"
"ถ้ามีอะไรต้องรีบโทรมานะ แชร์โลเคชั่นมาเลยผมจะไปรับ"
"อืมม แค่นี้แหละ ฝากพ่อด้วยละกัน"
"ครับ ไม่ต้องห่วง พ่อเข้านอนแล้ว"
หลังจากวางสายเสร็จผมก็เปิดกระเป๋าหยิบสมุด
