@ร้านเหล้า
"ไอ้ตุลย์.."
ปราชญ์เป็นคนพาร่างของคนหมดเรี่ยวแรงแม้จะยืนยังต้องพยุงพากลับมาที่ร้านเหล้าอีกครั้งเพื่อตั้งหลัก ต่อหน้าพันไมล์ เพื่อนของเขาทำเป็นเก่ง แต่พอเห็นอดีตคนรักออกไปกับไอ้ผู้ชายที่ชื่อรันและเพื่อน ๆ ของมัน คนปากแข็งก็สิ้นฤทธิ์ขาอ่อนเปลี้ยลงมากองกับพื้นอย่างน่าเวทนา
"โอเคไหมวะ"
"มึงเป็นไงบ้าง"
"ตุลย์"
"ไอ้เหี้ยตุลย์"
ตุลย์หันไปมองตามเสียงเรียกของเพื่อน และหันมองรอบๆด้วยสายตาเหม่อลอย สภาพเขาตอนนี้ไม่ต่างจากคนเสียสมดุลในตัว อาการวูบโหวงในหัวจนไม่รู้จะก้าวไปทางไหน แม้แต่จะยืนก็ยังไม่มีแรงเลย เขาไม่เคยอยากจะเลิกกับพันไมล์ ไม่เคยเลยสักนิดที่จะให้มันจบลงแบบนี้ แต่อีกใจก็กรุ่นโกรธที่พันไมล์ไม่ยอมเปิดใจฟังเขาได้อธิบายเลย อีกทั้งเอาตัวไปเกลือกกลั้วกับผู้ชายคนนั้นให้เขาเห็นภาพบาดใจอีก ทำอย่างนี้มันหักหลังกันชัดๆ มีเขาแล้วยังจะคิดมีคนอื่น ไม่คิดเลยว่ามันจะตลบหลังเขาได้แสบสันยิ่
