"ทำไมวันนี้มึงกลับเร็วล่ะ" วันนี้พันไมล์ขมวดคิ้วแปลกใจที่คนตัวสูงขึ้นมาบนห้อง
เพราะปกติกว่าที่จะได้เจอหน้ากันก็ปาไปจนดึกดื่นเที่ยงคืน และทุกครั้งก็จะจบลงด้วยเรื่องบนเตียงตลอด โดยตลอดระยะเวลาที่ทำกิจกรรมบนเตียงไม่มีแม้คำพูดใด ๆ หลุดออกมาจากปากตุลย์เลย มีเพียงร่างกายที่ตอบสนองกันอย่างเร่าร้อนโหยหา แต่พอตื่นเช้าขึ้นมาคนที่นอนกอดเขาทั้งคืนก็หายไปแล้ว เหลือไว้เพียงร่องรอยยับย่นบนที่นอนเป็นการตอกย้ำว่าตุลย์เข้ามาหาเพียงเพื่อจะเก็บดอกเบี้ยก็เท่านั้น!
"มีคนรอเจอมึงอยู่ข้างล่าง"
เสียงเนื่อยๆเดินขึ้นมาบอก ใบหน้าก็ยังเรียบนิ่ง สายตาคมดุสบกับแววตางุนงงของคนที่เลิกคิ้วถามอย่างสงสัย แต่คุณหมอหนุ่มก็เอาแต่นิ่งเฉยเดินผ่านหน้าพันไมล์ไปโดยไม่คิดจะตอบคำถาม แต่พอเห็นพันไมล์เอาแต่ยืนกอดอกมองหน้าเขานิ่งไม่ยอมขยับตัว อีกทั้งยังทำสีหน้าไม่พอใจเขาอีก ก็เลยหงุดหงิดเอ็ดออกไป
"อย่ามาทำเหมือนเมีย อยากรู้มึงลงไปด
